Good Thing
Good Thing ©

Good Time is meer dan een geslaagde stijloefening

Film (drama) - Josh en Benny Safdie

Het jachtige tempo en de pulserende soundtrack maken van Good Time een enerverende pulpthriller. De film van de gebroeders Safdie blijkt meer dan alleen een stijloefening.

Good Time
Drama
Regie: Josh en Benny Safdie
Met: Robert Pattinson, Jennifer Jason Leigh, Benny Safdie, Barkhad Abdi
100 min.,
in 19 zalen

Alsof ze dagelijks een overval meemaakt, zo ongeïnteresseerd sloft de dame achter de balie van een kleine bank in Queens, New York, naar de kluis om een stapel geldbiljetten in een tas te stoppen. De twee overvallers, de broers Connie (Robert Pattinson) en Nick (Benny Safdie), staan intussen te zweten van de spanning onder hun zwarte siliconenmaskers.

De scène, geestig en verontrustend tegelijk, zet de toon voor het misdaaddrama Good Time, waarin de New Yorkse broers Joshua en Benny Safdie (Go Get Some Rosemary, Heaven Knows What) het grillige pad volgen van wannabegangster Connie. Hij heeft zijn zinnen op snel geld gezet en sleept zijn zwakbegaafde broer mee in zijn iets te hoog gegrepen project.

Connie moet het hebben van zijn improvisatievermogen, charisma en bravoure. Planning is niet zijn sterkste kant. Wanneer het alsnog misgaat met de bankoverval die zo soepel leek te verlopen, ziet Connie elke nieuwe tegenvaller als een uitdaging. Mensen zijn pionnen in zijn roekeloze schaakspel. Zijn wanhopige vriendin (een fijn hysterische Jennifer Jason Leigh), die onder de plak zit bij haar moeder, beschouwt hij als een wandelende creditcard. Anderen, zoals zijn Griekse oma, zijn niets meer of minder dan blokkades. Alleen voor zijn broer koestert hij oprechte gevoelens.

De gebroeders Safdie, onafhankelijke filmmakers met een groeiende schare fans, toonden in hun werk al vaker de donkere kanten van New York. Hun personages zijn onmachtige, beschadigde pechvogels. Het zijn de schuimers van de straat, de verliezers voor wie verleden en toekomst er niet toe doen, omdat het hier en nu hun volledige aandacht opeist. Ook in Good Time, dat zich grotendeels gedurende één nacht afspeelt, leeft de hoofdrolspeler van moment tot moment.

Vroeg of laat ga je oprecht meeleven met deze verzameling uitzonderlijke losers

Het jachtige tempo, de smoezelige locaties, de pulserende elektronische soundtrack van Daniel Lopatin en het bijzondere camerawerk van Sean Price Williams, die het nachtelijke leven vangt in schaduwspelen en neontinten, maken Good Time tot een enerverende pulpthriller. De film heeft iets van een cartoon, met karikaturale personages en een plot die steeds nieuwe deuren opent naar steeds hopelozer situaties.

Op het eerste gezicht is Good Time, waarin echo's doorklinken van de misdaadromans van Elmore Leonard en de vroege films van Martin Scorsese, vooral een geslaagde stijloefening. Uiteindelijk blijkt de film meer dan dat: vroeg of laat ga je oprecht meeleven met deze verzameling uitzonderlijke losers. Zelfs met de meedogenloze Connie, die tegen de klippen op blijft geloven dat hij alles onder controle heeft.