Actrice Amy Adams als Susan Morrow in de Tom Ford film Nocturnal Animals.
Actrice Amy Adams als Susan Morrow in de Tom Ford film Nocturnal Animals. © Universal

Bezwerend en pijnlijk rauw wraakverhaal

Film (drama/thriller) - Nocturnal Animals

Dit is een bezwerend, pijnlijk rauw en fantastisch geacteerd wraakverhaal. Vrijwel alles in Nocturnal Animals is een slimme, opzichtige constructie.

Nocturnal Animals

Drama/thriller
Regie: Tom Ford.
Met: Amy Adams, Jake Gyllenhaal, Michael Shannon, Armie Hammer, Aaron Taylor-Johnson.
116 min., in 40 zalen.

Alsof hij één bewijs van vakmanschap wel genoeg vond, zo lang was het stil rond Tom Ford, de filmregisseur. Als modeontwerper bleef hij natuurlijk actief, zoals hij dat al was voordat hij met A Single Man (2009) plotseling zijn filmtalent toonde.

Zeven jaar later is er toch een tweede Ford-regie. Opnieuw ziet die er oogverblindend mooi uit. De aandacht voor details en de rijke aankleding verraden de hand van een man die een carrière bouwde op luxe en esthetisch genot. Het is makkelijk om daardoor verleid en misleid te worden; een weelderig uiterlijk kan een gebrek aan inhoud maskeren.

Interview Tom Ford: 'Wat je kunt zeggen met films kun je niet met kleren'.

Couturier Tom Ford werd regisseur. Een onmogelijke combinatie? Mode is vergankelijk, film blijft, zegt hij bij het verschijnen van Nocturnal Animals. De jacht is begonnen.

Dat is bij Ford niet het geval. Zoals A Single Man een gevoelig verhaal vertelde over rouw en repressie, is ook Nocturnal Animals (gebaseerd op de roman Tony and Susan van Austin Wright) allesbehalve oppervlakkig. Misschien wil Ford zelfs te veel kwijt in zijn tweede film, een combinatie van relatiedrama en thriller, met western- en horror-elementen. Het gaat over wraak, eerzucht en liefde, maar - voor wie het erin wil zien - ook over de kloof tussen een geslaagde elite en Amerika's achtergeblevenen. Of over de verwoestende zucht naar materiële welvaart.

Susan (Amy Adams) is galeriehoudster in Los Angeles. Ze leidt het soort leven waarover je niet mag klagen, zelfs al ben je doodongelukkig. Per post arriveert een manuscript van haar ex-man Tony (Jake Gyllenhaal). Het boek is aan haar opgedragen en vertelt een gruwelijk verhaal over een gezin dat op een snelweg in Texas door een stel psychopaten wordt klemgereden.

Wraakverhaal

Nocturnal Animals, bekroond met de grote juryprijs op het Filmfestival van Venetië, springt heen en weer tussen de gewelddadige fictie uit Tony's boek (met een tweede rol van Gyllenhaal als het gezinshoofd Edward) en het verhaal over het leven van Susan. Ze heeft Tony ooit op een akelige manier in de steek gelaten, zo blijkt, te ambitieus om te wachten op zijn succes als schrijver.

Ford zet de contrasten tussen de kunstwereld in LA en het platteland opzettelijk fors aan; beide zijn geschetst aan de hand van de vooroordelen die ze tegenover elkaar koesteren. Zo is vrijwel alles in de film een slimme, opzichtige constructie. Zoals Susan af en toe opschrikt uit het boek van Tony, blijft de kijker zich ervan bewust naar fictie te kijken. Het is knap gedaan, al kiest Ford soms voor te makkelijke stijlmiddelen en is dialogen schrijven niet zijn sterkste kant. Dat stoort niet eens, want hij werkt niet voor niets met de beste acteurs van dit moment.

Nocturnal Animals is een bezwerend, pijnlijk rauw en fantastisch geacteerd wraakverhaal, waarin alles draait om zwakte: Tony, die ooit het verwijt kreeg een slappeling te zijn, toont met het personage Edward de uiterste consequenties van die beschuldiging. Wie in deze film uiteindelijk de sterkste is, blijft een vraag om over na te praten.

Volg en lees meer over:

Reacties (5)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
Uw waardering
  • Paulus Potter -
    Pretentieuze film die over de kop gaat en existentiële vragen van niveau nul voorlegt
  • C. Putten -
    Hele spannende en goed gemaakte film waar je nog over napraat.
  • BRUINGDE -
    Goed gemaakt en beklemmend. De film is bijzonder 'literair' , waardoor de wat hoekige dialogen niet erg storen. Het is soms ook eerder 'toneel' dan film. De gelaagdheid wordt aan de ene kant met tamelijk grove middelen naar binnen geschoten (beeldrijm) maar heeft in de literaire context wel degelijk zijn waarde. Er is altijd wel iets te zien, te horen of te denken. De West Coast kunstmaffia is prettig walgelijk neergezet en gestileerd.
  • Arend Delft -
    Ik vind het een misleidende recensie over een film die redelijk oppervlakkig is met mooie maar lege beelden en veel pretentie.
  • Marijn Jut -
    De namen zijn omgedraaid. Edward schreef het boek en Tony is het personage uit het boek.