Scène uit Allied
Scène uit Allied ©

Allied blijft vooral peperdure edelkitsch

Film (drama) - Allied

Allied is een oorlogsromance in ouderwetse Hollywoodstijl, maar met een ongeloofwaardig scenario. De chemie tussen de hoofdrolspelers lijkt een theoretische aangelegenheid.

Allied

Drama.
Regie: Robert Zemeckis.
Met: Brad Pitt, Marion Cotillard, Jared Harris, Simon McBurney, Lizzy Caplan.
124 min., in 82 zalen.

Boulevardpraat is haast onvermijdelijk, in een recensie van Robert Zemeckis' romantische spionagethriller Allied. Laten we het zo stellen: als Brad Pitt en Marion Cotillard ondanks alle tegenwerpingen inderdaad op de set een affaire hadden, zoals de geruchten beweerden, dan profiteert het eindresultaat daar nauwelijks van. Of de boven Marokko gedropte Canadese spion Max Vatan (Pitt) en de Franse verzetsstrijder Marianne Beauséjour (Cotillard) nu hun eerste blikken uitwisselen, dansen, roken of vrijen, de chemie tussen de sterren lijkt een puur theoretische aangelegenheid.

Deels past dat bij de plot, die Vatan en Beauséjour koppelt in het Casablanca tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar ze zich als echtgenoten voordoen terwijl ze een aanslag op de Duitse ambassadeur beramen. Wat die camouflage betreft stelt Vatan zich aanvankelijk nogal onwillig op, en dan klopt het inhoudelijk dat Pitt - in tegenstelling tot de in menig close-up opvlammende Cotillard - nukkig door zijn rol sloft. Maar ook als de helden smoorverliefd worden en gaan dromen van een zorgeloos bestaan, blijft Pitt bedremmeld uit zijn ogen kijken. Alsof hij stiekem maalt over zijn kapotte huwelijk met Angelina Jolie en het liefst ergens anders zou willen zijn.

Omdat het tussen de hoofdrolspelers zo gekunsteld blijft en het scenario steeds ongeloofwaardiger wordt, komt Allied nooit tot leven

Onzin waarmee je je tijdens het kijken helemaal niet bezig moet houden, maar regisseur Zemeckis (Forrest Gump, The Walk) en scenarist Steven Knight (Eastern Promises, Locke) werken het zelf in de hand. Terwijl Zemeckis gretig als altijd gebruik maakt van digitale trucages - zie alleen al het openingsshot van een aan zijn parachute bungelende Brad Pitt - is Allied vooral een oorlogsromance in ouderwetse Hollywoodstijl, lonkend naar genre-klassiekers als Casablanca (1942) en Notorious (1946).

Dramatische effecten prevaleren boven realisme: zowel Casablanca als Blitzkrieg-Londen blijven ansichtkaart-achtige, artificiële decors, waarin seksuele opwinding en een zandstorm parallel opsteken en Beauséjour tijdens een bombardement bevalt in de open lucht. Allemaal mooi bedacht en verbeeld, maar omdat het tussen de hoofdrolspelers zo gekunsteld blijft en het scenario steeds ongeloofwaardiger wordt, komt Allied nooit tot leven.

Het gaat vooral mis als Vatan hoort dat Beauséjour waarschijnlijk een nazi-spion is en hij per se haar onschuld wil bewijzen. Even een nachtje op en neer naar de Franse kust, om een eenarmige dronkelap op te sporen die haar vanaf een foto kan herkennen - niets is Vatan en het losjes op feiten gebaseerde script te dol.

Sporadisch treffen ze hun doel, zulke grootse gebaren. Maar verder blijft Allied vooral peperdure edelkitsch.