Bezoekers van het Encore-festival in Amsterdam-Noord.
Bezoekers van het Encore-festival in Amsterdam-Noord. © Desire van den Berg

Eendaags Encore festival Amsterdam komt na stroef begin toch op stoom

Het slechte weer smoort de euforie

De bezoekers komen voor een feest; anders waren ze wel naar Lowlands gegaan Toch duurt het even voor de sfeer er is op Encore in Amsterdam.

De grote hijskraan hangt de hele dag bijna intimiderend boven het hoofdpodium op het NDSM-terrein in Amsterdam-Noord. Zou het gevaarte, tegenwoordig een hotel, deze zaterdag nog worden ingezet op het vierde Encore-festival? Wie weet laat de slotact, rapper Tory Lanez, zich wel uit de kraan op het podium zakken. Hij is er gek genoeg voor; onlangs klauterde hij nog vanuit de zaal over de balkons van Paradiso. Helaas, een stunt blijft uit.

Wanneer Lanez het podium betreedt, is aan het eind van dit eendaagse festival het weer omgeslagen

Wanneer Lanez het podium betreedt, is aan het eind van dit eendaagse festival het weer omgeslagen. Het is hard gaan regenen en het waait. Aan de rapper de taak om het uitgedunde publiek met zijn melodieuze, verleidelijke liedjes weer op temperatuur te krijgen.

Wel jammer, die regen op dit moment, want het festival lijkt na een wat stroef en afwachtend begin eindelijk op stoom te komen.

De vierde editie van Encore, een hiphop- en urbanfestival dat voortkomt uit de succesvolle gelijknamige dansavond in de Amsterdamse Melkweg, heeft met het terrein van de voormalige werf NDSM een prachtige locatie met vier podia. Twee daarvan, de tenten, worden louter door dj's bemand. De live-optredens vinden in de openlucht plaats. Het publiek danst tussen de in een cirkel opgestapelde containers rond het Back Yard-podium. Of het vergaapt zich aan het schilderachtige vergezicht op het water achter het hoofdpodium.

Het publiek haast zich niet. Als om half drie Ray BLK het podium betreedt, staat slechts een handjevol meisjes haar toe te juichen. De Engels-Nigeriaanse zangeres mag dit jaar dan de prestigieuze beloftelijst van BBC hebben aangevoerd en de beschikking hebben over een machtige soulvolle stem, er is nog nauwelijks publiek voor.

Dat is er een paar uur later wel, wanneer op het Back Yard-podium de Engels-Nederlandse zangeres Stefflon Don begint. Dit is het podium waar voor het eerst een echte partysfeer opsteekt. Stefflon Don combineert moderne reggae met rauwe harde beats, wat de massa op de dansvloer wild doet springen.

En zo wordt aan het begin van de avond overal de sfeer uitgelatener. In de tenten worden hits van Rihanna, Frenna en Migos aan elkaar geregen. De ongeschreven regel dat festival-dj's geen muziek van optredende artiesten draaien, lappen ze hier aan hun laars.

Migos laat zich graag de 'Black Beatles' noemen, en afgaande op het enthousiasme zaterdag is dat niet eens heel erg overdreven

Encore is dan ook een ander festival dan bijvoorbeeld Lowlands, hoewel ze een aantal artiesten delen. Het publiek hier is veelkleuriger en wil vooral feesten.

Op de pont van Amsterdam Centraal naar het festivalterrein, eerder op de dag, heeft niemand het over een hiphopfestival. Het woord dat valt is 'feest'. Iedereen ziet er verzorgd uit, geen denken aan dat hier ook maar iemand met zijn dure sneakers overweegt voor Migos of Stefflon Don naar de polder te gaan.

Het knappe van Encore en andere succesvolle hiphopfestivals als Woo Hah! of Appelsap is dat ze moeiteloos een publiek van meer dan tienduizend feestgangers weten te trekken die niet naar de grote popfestivals gaan, maar wel deels dezelfde bands en artiesten willen horen. Het lijkt kamikaze om tegelijk met Lowlands een festival te houden, maar het driedaagse evenement in Biddinghuizen bijt Encore totaal niet. De festivals maken elkaar juist sterker. Waarom zou je artiesten niet voor beide festivals vragen? Dat is goedkoper en zeker haalbaar; Lowlandsorganisator Mojo Concerts is tenslotte ook mede-organisator van Encore.

Dus speelden Stefflon Don, de Nederlands-Surinaamse rapper Jonna Fraser en het Amerikaanse hiphoptrio Migos op beide festivals.

Migos laat zich graag de 'Black Beatles' noemen, en afgaande op het enthousiasme zaterdag is dat niet eens heel erg overdreven. Opgewarmd door een korte set van rapper Kempi heerst er een spanning die hoort bij hoofdacts op festivals. Offset, Takeoff en Quavo vullen elkaar met hun typisch hakkelende raps prima aan. Migos brengt echt een eigen geluid mee. Hun tintelende beats in liedjes als Bad And Boujee zwepen de duizenden danslustigen lekker op.

Maar dan begint het dus te plenzen. Vanuit de bars worden er heel attent onmiddellijk poncho's verstrekt. Maar het waait, het wordt fris en dat gaat toch ten koste van de sfeer. De twee tenten lopen vol, maar echt schuilen kun je nergens.

Het regent hooguit een kwartier, maar toch net genoeg om de euforie te smoren. Bij de volgende editie toch maar denken aan een extra festivaltent. Feesten in de regen is lastig.