'Zo, die zit!': bittere beurshumor bij de rechter

Klassejustitie: daaraan maakte het Openbaar Ministerie zich schuldig in de grote beursfraudezaak. 'Ik heb er lang over gedacht of ik deze term moest gebruiken', zegt advocaat Victor Koppe woensdag tegen de rechters van de speciale Clickfonds-kamer....

De zware kwalificatie van de raadsman van verdachte Dick du Cloo leidt tot grote bijval bij diens medeverdachten op de publieke tribune. Eindelijk brengt iemand op welsprekende wijze de gevoelens onder woorden waarmee de grote jongens uit de beursfraude al ruim drie jaar worstelen: het gevoel vertrapt, vernederd en valselijk beschuldigd te zijn.

Even lijkt de oude beursvloer te zijn verplaatst naar het gerechtsgebouw aan de Amsterdamse Parnassusweg. Een keur aan hoofdrolspelers uit Operatie Clickfonds is naar de zitting gekomen: Paul Abram, Nico Anthonie, Gregor de Kleine, Marius Klunne, Roger Leroy, Peter van Loon, Ronald Pardovits en Adri Strating.

'Heel goed!', bromt een van hen als Koppe het onderzoek door officier van justitie Henk de Graaff omschrijft als 'een aaneenschakeling van ernstige inbreuken op een goede procesorde'. 'Zo, die zit!', roept een getergde handelaar.

Met voor hun doen ongebruikelijk geduld luisteren de beursmannen naar Koppes lange pleidooi. In een anderhalf uur durend betoog stelt de advocaat alle heikele juridische vragen aan de orde waarmee het verdere verloop van Clickfonds staat of valt.

Had De Graaff bij aanvang van zijn onderzoek wel voldoende aanwijzingen om de beste beurshandelaren te brandmerken als verdachten van zware misdrijven als frontrunning en witwassen van drugsgeld? Of heeft hij die verdenkingen misbruikt om bewijzen van belastingfraude te vinden? Voor dat laatste delict weigert de Zwitserse justitie elke medewerking. En juist via zijn collega's in Zwitserland kreeg De Graaff het bewijs in handen van belastingontduiking door een systeem van coderekeningen.

Als 'breekijzer' daarbij, betoogt Koppe, bracht De Graaff alle beursfraude-verdachten in verband met de criminele organisatie die geld zou hebben witgewassen van drugshandelaar Johan 'De Hakkelaar' Verhoek. Inmiddels is iedere link met De Hakkelaar uit 'Clickfonds' verdwenen. Heeft De Graaff de Zwitsers misleid?

Koppe zou het graag willen weten. Net als waarom justitie coderekeningen eigenlijk strafbaar vindt. Die zijn namelijk volstrekt legaal - altijd geweest ook. En áls ze strafbaar zijn, waarom moeten dan alleen beurshandelaren daarvoor worden opgeknoopt?

Zo wist De Graaff dat ABN Amro in zijn speciale 'diamant-kantoor' aan de Amsterdamse Sarphatistraat jarenlang een uitgebreid systeem van code-rekeningen in stand hield. Hij heeft er nooit iets mee gedaan. De conclusie van Koppe: 'All banks are equal, but some are more equal than others.' Daarmee raakt Koppe de verdachten op de gevoeligste plek: ruim drie jaar onrecht.

'Een ijzersterk betoog', concluderen de gasten op de tribune. Pauze: in geen tijd staat het piepkleine belendende halletje blauw van de rook. 'Nooit gedacht dat ik zo lang een advocaat zou kunnen aanhoren', bromt een beurshandelaar, een sigaret in de hand.

Ook in de rechtbank kruipt het bloed waar het niet gaan kan. 'Zit zeker dollars te kopen', wordt gegrapt over een handelaar die op de tribune bleef. Twee anderen spelen een oud beursspel. De één roept een koers, de ander raadt het aandeel: 'Zestien negentig?'

'Storken!'

Een bode maakt een eind aan de vrolijkheid: de rechters zijn terug, Clickfonds gaat verder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden