Column Peter de Waard

Zijn Thomas Cook-reizigers niet zelf naïef geweest?

Het leukste leedvermaak is dat van een rondbuikige vakantieganger in afzichtelijke shorts die op een vliegveld aan een van de Costa’s is gestrand omdat de reisorganisatie op de fles is. ‘En overmorgen krijgt mijn kleinkind zijn zwemdiploma. En dan ben ik er misschien niets eens bij’, zo wordt er gesnikt.

De Telegraaf had dinsdag zijn halve voorpagina ingeruimd voor een foto van een wanhopig kijkend echtpaar dat zijn huwelijksreis in rook zag opgaan doordat het geboekt had bij Thomas Cook. ‘Om gek van te worden. Net nu we vorige week getrouwd zijn, lijkt onze droomreis naar de Canarische eilanden in het water te vallen.’

Thomas Cook kennen de meeste Nederlanders vooral van de roemruchte travellerscheques die rugzaktoeristen in het verleden bij zich hadden – heb je American Express of Thomas Cook? – zodat ze niet met een stapel dollars hoefden te reizen. Meestal kreeg je de kous op de kop, omdat banken in India of Argentinië ze weigerden in te wisselen.

Nu die grote naam omvalt, werden alle superlatieven van stal gehaald, tot en met operatie Matterhorn voor de repatriëring. De televisiejournaals haalden maandag flink uit met al het vakantieleed. Verslaggevers traden in het voetspoor van voormalig vakantieman Frits Bom door toeristen op hun borst te laten uithuilen. En of de ellende op Schiphol niet voldoende was, kwamen er daarna nog beelden van luchthavens in Turkije, Spanje en Groot-Brittannië bij. De natie is in rouw. Daarna kwam er nog een item over vluchtelingen die op wankele bootjes op Lampedusa waren aangekomen. Maar die kregen geen gelegenheid te klagen, hoewel ze niet kunnen terugvallen op de Stichting Garantiefonds Reisgelden (SGR).

Het leed van de vakantieganger is uiteraard veel dichter bij huis dan dat van de vluchteling uit Eritrea. Met de vakantieganger kan de Nederlander zich vereenzelvigen. Een echte tragedie is het niet. Er gaat alleen een vakantie niet door of er wordt er één noodgedwongen verlengd. Elk jaar valt er wel eentje om: van OAD tot Travelbird en A&A.

Al die 600 duizend mensen die hadden geboekt bij Thomas Cook, moeten lichtelijk naïef zijn geweest. Het faillissement zat er al maanden aan te komen. Het concern was zo rot als een mispel. Sinds mei vorig jaar kelderde de beurskoers van 136,10 pond naar 31 pond in februari. Nadat Thomas Cook in mei bekendmaakte 1,7 miljard euro te hebben verloren, was al duidelijk dat de reisorganisatie ieder moment kon omvallen. Toen was een aandeel al gedaald naar 12 pond. Indien mag worden aangenomen dat westerse mensen af en toe nog wat anders lezen dan Facebookberichten, zouden ze op de hoogte moeten zijn geweest van de problemen. Veel mensen die toch bij Thomas Cook hebben geboekt, namen verblind door de lage prijs en verzekerd door de SGR bewust een risico.

Dat mag.

Avontuur hoort bij het reizen. Maar dan moet er nu op vliegvelden geen huiliehuilie klinken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden