ColumnPeter de Waard

Zijn aandelen op termijn een superieure belegging?

Peter de Waard artikel ColumnBeeld .

Wie op 31 december 1899 voor 1.000 gulden aandelen had gekocht in Amsterdam, had op 31 december 1949 de waarde van dit pakket zien dalen tot 690 gulden, zo rekende de Volkskrant uit bij de ­publicatie van de index van de 20ste eeuw. Het was nog niet het dieptepunt. Op Oudejaarsavond 1952 was dit pakket nog maar 600 gulden waard: een koersverlies van 40 procent.

Een van de mythische beurswijsheden is dat aandelen op lange ­termijn beter renderen dan andere beleggingsvormen zoals sparen of obligaties. Maar het is maar naar welke lange termijn wordt gekeken. In de 20ste eeuw deden aandelen het een stuk beter dan andere financiële waarden. Dat was vooral te danken aan de periode tussen 1980 en 2000 toen de bomen tot in de ­hemel groeiden en speculatie in aandelen in opties een mondiale volkssport werd.

Een pakketje van 1.000 gulden op 31 december 1899 gekochte Nederlandse aandelen zou door deze eindsprint op 31 december 1999 liefst 5,2 miljoen gulden waard zijn geweest. In Amerikaanse aandelen was het bedrag zelfs aangegroeid tot 15 miljoen gulden. De beurs van Wall Street deed het nog beter daar de VS in de 20ste eeuw uitgroeide tot de economische, militaire en ­politieke wereldmacht.

Wie een eeuw later, op 31 december 1999, voor 1.000 euro aandelen had gekocht in wat de AEX-index heet, had nu de waarde van dit pakket zien dalen tot nu 842,90. Niemand weet wat er de komende dertig of veertig jaar zal gebeuren, maar dat aandelen komende ­decennia in waarde stijgen is geen wet van Meden en Perzen. Er is geen empirisch bewijs dat aandelen over de eeuwen heen een superieure belegging zijn.

Niettemin willen banken en ­effectenhandelaren iedereen, inclusief pensioenfondsen, laten geloven dat aandelen de beste belegging zijn. Daar hebben ze ook zelf belang bij. Aan beleggingen in aandelen blijft er voor hen meer geld aan de strijkstok hangen. Eigenlijk hebben ze het liefst klanten die actief zijn met hun aandelenportefeuilles, omdat meer transacties ook meer provisies opleveren.

De banken en effectenhandelaren hebben niet voor niets een complete afdeling van analisten opgetuigd die dagelijks met adviezen (buy, hold, sell) strooien, zodat beleggers met hun portefeuilles blijven rotzooien. De meeste professionele beleggers laten zich hier niet van door de wijs meer brengen.

Zij beleggen in de index – het beursgemiddelde – zodat ze kunnen blijven zitten waar ze zitten. Maar de langetermijngedachte blijft. ­Financiële adviseurs raden beleggers nog vaak aan om op oudere leeftijd aandelen om te wisselen in obligaties omdat die op korte termijn minder riskant zouden zijn.

Een mythische beurswijsheid die meer hout snijdt, hetgeen pensionado’s niet weerhoudt het zelf selecteren van aandelen – stock picking – tot op hun doodsbed te blijven doen. Het is te verslavend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden