Zij maakt boxer van je favoriete overhemd

De onderneming

2,2 miljoen liter water heeft Van Hulley al uitgespaard door geen nieuw katoen, maar oude hemden te gebruiken om boxers te maken. Onlangs kreeg het bedrijf er in Davos een prijs voor.

Vrouwen werken met behoud van uitkering (en iets meer) een jaar bij Van Hulley; daarnaast gaan ze naar school. Beeld Raymond Rutting

Mannen zijn bij boxershortfabrikant Van Hulley roze. Dat zit zo. Een beginnend ondernemer kan altijd spullen gebruiken. Dus wist Jolijn Creutzberg (53) wel raad met de kratjes die de hockeyclub kwijt wilde omdat het eerste team toe was aan een andere kleur. Zo gaan de mouwen, voorpanden en rugpand van een uit elkaar gehaald overhemd in een roze kratje rond tot de boxershort klaar is. Groene kratjes zijn er inmiddels ook. Van Hulley bouwt overhemden ook om tot boxershorts voor vrouwen. Check! Zit de bestelbon erbij?

De boxershort van Van Hulley is er een met een verhaal. In meerdere opzichten. Eerst Van Hulley zelf, waarvoor het idee misschien wel zo'n twintig jaar geleden al aan de keukentafel bij Creutzberg is ontstaan. 'Mijn man had een overhemd dat versleten was, maar toch niet weg mocht. Met veel plezier heb ik er destijds een boxershort van gemaakt. En als ik zoiets leuk vind, zijn er vast meer die dat vinden. Dat idee heeft een paar jaar liggen sudderen.'

Profiel

Bedrijf: Van Hulley
Waar: Groningen
Sinds: 1 november 2012
Aantal werknemers: 3; 15 naaisters
Jaaromzet: 150.000 euro

Meer dan de naaimachine thuis

Creutzberg begon ooit met een studie psychologie en is afgestudeerd in bedrijfskunde. Ze heeft gewerkt in het bedrijfsleven en organiseerde congressen. Ze wilde Van Hulley 'professioneel neerzetten'. Niet achter de naaimachine thuis, maar met een productielijn. Die is, na een leegstaand winkelpandje dat te klein werd, vorig jaar verhuisd naar de Big Building, het voormalige distributiecentrum van PostNL langs het spoor in Groningen.

Hier liggen in een stellage opgerolde overhemden, gesorteerd op kleur en dessin. Het zijn vooral gekregen restpartijen, een voorraad om uit te putten voor klanten die zelf geen overhemd hebben. Of om te gebruiken als een ingestuurd overhemd, bijvoorbeeld door vlekken, onvoldoende materiaal oplevert. Hier worden de ingestuurde pakjes geopend en gaan ze verder in een roze of groen kratje. De kratjes staan voor duurzaamheid, naast sociaal en persoonlijk een van de drie pijlers van het bedrijf.

Creutzberg heeft vorige week een prijs in ontvangst genomen op het World Economic Forum in Davos. De 'televizierring' voor duurzame bedrijven, lacht ze. 'Een publieksprijs waar we, eerlijk is eerlijk, veel lawaai voor hebben gemaakt. We zijn tweede geworden, na een multinational als Canon. Het is gewoon heerlijk om te zien hoe goed dit valt.'

Geitenwollensokken

De circulaire economie heeft het tij mee, erkent Creutzberg. 'Vintage is nu hip, vijftien jaar geleden dacht iedereen aan geitenwollensokken. Nu willen we de wereld beter nalaten dan we hem hebben aangetroffen. Tot dusver hebben wij 2,2 miljoen liter water uitgespaard doordat er geen katoen hoeft te worden verbouwd. Pesticiden zijn zo ook niet nodig.'

Een andere trend is dat mensen op zoek gaan naar het persoonlijke in een wereld die steeds groter en anoniemer is geworden. 'Zo laat een vrouw die weduwe is geworden voor haar zoon een boxershort maken van het overhemd van zijn vader. Een ander wil een boxer van het overhemd dat hij aan had tijdens zijn eerste sollicitatiegesprek. Soms zijn klanten gewoon heel praktisch: het gekochte bloesje zit niet lekker of past niet meer.'

Achter de stellage is het puzzelen. Op de gladgestreken overhemden wordt met plastic mallen (van S tot XXXL) het patroon uitgezet. Daar weer achter snorren de naaimachines. Opvallend is het feloranje naaigaren, het handelsmerk van Van Hulley, dat volop wordt gebruikt. Ook voor het flapje achterop, dat als alternatief voor het Björn Borg- of Jack & Jones-elastiek over de afgezakte spijkerbroek kan blijven steken. Een Van Hulley mag - voor sommigen móét - gezien worden. 'We kunnen nooit op tegen de goedkope merken. Dat willen we ook niet. Mensen kiezen bewust voor wat wij bieden. Onze boxershort kost 27 euro 50. Dat is een faire prijs voor een handgemaakt product.'

Jolijn Creutzberg: 'Niemand valt terug naar thuis op de bank zitten.' Beeld Raymond Rutting

Bijstandsvrouwen

Het sociale gezicht is het zichtbaarst. In de met tl-lampen verlichte ruimte zitten bijstandsvrouwen achter de naaimachine. De vrouwen werken zestien uur per week, met behoud van uitkering en krijgen een extraatje van 100 euro per maand. Na een jaar begint een nieuwe groep. Naast hun werk gaan de vrouwen anderhalve dag naar school op het Alfacollege. Daar halen ze in een jaar hun startkwalificatie voor een mbo-2-opleiding. 'Alleen een jaar leren werken, vind ik te kwetsbaar. Ik wil ze meer bieden.' De eerste lichting vrouwen, in juni allemaal geslaagd, gaat door met een andere opleiding of heeft een baan gevonden in de schoonmaak of detailhandel. De stad Groningen is bezig met de oprichting van een stadsatelier, waar sommigen verder kunnen als naaister, in een coöperatie. Niemand valt dus terug naar thuis op de bank zitten.'

Het bedrijf kan zijn eigen broek nog niet ophouden, zegt Creutzberg eerlijk. 'We kunnen er twee salarissen uit betalen. Zelf krijg ik inmiddels ook iets, dat moet ook als je serieus bezig bent. Maar zonder subsidie kan niet. 'Dat hoeft ook niet. Ik geloof niet in gratis geld, maar we lossen wel een maatschappelijk probleem op. We helpen mensen vanuit een achterstandspositie verder. Dat laten we de gemeente ook zien. Ik wil zo veel mogelijk verantwoorden wat we doen. Een kwart subsidie, de rest zelf verdienen, dat is ons streven. Daar zitten we nu iets onder.'

Hoeveel een gemeente op uitkeringen bespaart is makkelijk te berekenen. Lastiger is het zachte factoren in geld uit te drukken. De verminderde aanspraak op zorg, omdat iemand beter in z'n vel zit. Of een kind dat anders naar school gaat omdat het trots is op z'n moeder die haar gezin kan onderhouden. 'Een zoon die 's morgens boterhammen smeert zodat iedereen op tijd op school en werk is. Dat is mooi, daar krijg ik kippenvel van.'

Boxer voor Obama

De onderneming moet groeien, dus worden nieuwe initiatieven bedacht. Een setje voor hem en haar rond Valentijnsdag, natuurlijk van een overhemd en bloesje. Van Hulley heeft ook een mobiel atelier. Het heeft gestaan bij het hoofdkantoor van ABN Amro. Uitbreiding naar andere gemeenten is een mogelijkheid. Voorzichtig wordt aan het buitenland gedacht.

Een unieke stars and stripes-boxer is vorige week opgestuurd naar president Obama. 'Het was leuk geweest hem in Davos tegen te komen, maar je weet dat dat soort mensen wordt afgeschermd. Maar naar aanleiding van de prijs hingen Britse kranten al aan de telefoon. Dus wie weet wat ervan komt. Gelukkig kunnen we met onze naam uit de voeten: Van Hulley - inderdaad van hullie en zullie - zou zo de grens over kunnen.'

Er wordt geschoven met de mallen. De linkermouw - leuk met de knoopjes van het manchet - dient bijna altijd als gulp. Soms heeft een klant speciale wensen. Zoals de vrouw die dolgraag de bruine afdruk van het strijkijzer in de boxer wilde terugzien. Een herinnering aan de keer dat haar man dacht dat ie kon strijken. Totdat de telefoon ging. Dat maakt die bestelbon zo belangrijk. De meeste klanten sturen een overhemd per post op. 'Het grootste risico om uit te sluiten: je stuurt je favoriete ruitje op en je krijgt een streepje terug.'

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.