De KwestiePeter de Waard

Zette de bedrijfsnaam iedereen op het verkeerde been?

Een Engelse naam voor een bedrijf in een niet-Engelstalig land zou een signaal moeten zijn om extra op je qui-vive te zijn. Maar meestal gebeurt het tegendeel. Beleggers krijgen een bord voor hun kop en stappen bijna paniekerig in de aandelen van het bedrijf. Ook banken worden onvoorzichtig uit angst de boot te missen bij het ontstaan van een nieuwe multinational die ze graag in hun klantenkring willen hebben.

Nu lijkt de financiële establishment in deze wereld er massaal te zijn ingetuind met het aandeel van het Duitse bedrijf Wirecard, een fintech die in staat bleek 2 miljard aan liquide middelen bij een Filippijnse bank op de balans te zetten die helemaal niet te blijken bestaan. Geen toezichthouder, accountant, kredietbeoordelaar, bank of belegger schijnt dat ooit te hebben gecontroleerd.

In de dotcomgekte van begin deze eeuw verslikten beleggers zich massaal in Nina Brinks WorldOnline, mogelijk de grootste sof in de geschiedenis van de Nederlandse beurs. Het bedrijf dat pretendeerde de grootste internetprovider van Europa te willen worden, bleek gebakken lucht te zijn. Een half jaar later was er van de waarde van het bedrijf bijna helemaal niets meer over.

Minder bekend is misschien de deconfiture van Newconomy, een investeringsvehikel van Maurice de Hond. Meteen na de beursgang bleek dat de winstcijfers waren opgeklopt door de waardering van participaties naar boven bij te stellen. Nadat de koers van 10 naar 27 euro was gestegen, zakte die naar 3 euro en verdween het bedrijf geruisloos van de beurs. De Hond kwam er als kat met negen levens goed mee weg en is weer erelid van de kletsende klasse op televisie.

Voormalig VEB-topman Peter Paul de Vries is daar nog persona non grata, hoewel zijn kunstje met Value8 – ook al zo’n Engelse naam – veel op dat van De Hond leek. Indien een Engelse naam aan een bedrijf wordt gekoppeld, zien beleggers daar meteen een nieuwe techgigant in en blijkt de buitenwereld, zelfs het pünktliche Duitsland, haar voorzichtigheid te laten varen.

Wirecard was begin 2018 nog 200 euro per aandeel waard. Eind vorig jaar gingen er al geruchten dat het niet pluis was. Wirecard schakelde accountant KPMG in die in april stelde dat er geen misstanden te zien waren. Maar toen al bleek dat de informatie niet volledig was. Maandag was het aandeel nog maar 15,50 euro waard.

Velen hebben verloren. Banken, waaronder ING en ABN Amro zullen nu al een extra bedrag in de stroppenpot stoppen voor mogelijk oninbare schulden. En daar staan de shortsellers tegenover, de slimmeriken buiten het financiële establishment die wel opletten. Zij zouden nu al 2,3 miljard euro hebben verdiend met het op termijn verkopen van aandelen die ze niet hadden. Nu kunnen ze die voor een prikje opkopen.

De film Big Short part 2 kan in Duitsland worden gesitueerd. Gelukkig hoeft de naam niet te worden vertaald.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden