Column Peter de Waard

Worden na roebel ook roepia en roepie in val meegesleurd?

In 2001 bedacht Goldman Sachs-econoom Jim O’Neill het acroniem BRIC (Brazilië, Rusland, India, China) voor de snelgroeiende economieën die de westerse industriestaten en Japan naar de kroon zouden gaan steken.

Toen in 2008 de kredietcrisis uitbrak, deden de westerse landen een beroep op die landen voor hulp. De archaïsche G7 van oude industriestaten (VS, Duitsland, Japan, Frankrijk, Groot-Brittannië, Canada en Italië) werd de G20, waarvan naast de BRIC ook landen als Turkije, Argentinië, Indonesië deel gingen uitmaken.

De oude gevestigde economieën zouden samen met de nieuw opkomende economieën de wereldproblemen gaan aanpakken. Tijdens topontmoetingen in Washington en Londen werden onder het mom ‘Nooit meer crisis’ plannen gesmeed voor monetaire stabiliteit, een extra groei-impuls en zelfs aanpak van belastingontwijking. De net gekozen zwarte Amerikaanse president Obama was de ideale voorman. En de gevestigde media schreven er lyrisch over .

Nu is het een mooie utopie – een vage herinnering aan de tijd waarin Amy Macdonald met This is the Life de grootste hit van het jaar had.

Obama heeft plaatsgemaakt voor iemand die de opkomende economieën een voor een een lesje wil leren. Kritiek van de gevestigde media wordt door opvolger Donald Trump als fake afgedaan. Tegen het ene deel van de opkomende landen is hij handelsoorlogen begonnen en het andere deel moet met sancties tot de orde worden geroepen. Intussen dreigt hij de wereld in een crisis te storten – tien jaar na de vorige.

De Turkse crisis is allang overgeslagen naar andere landen. Woensdag berichtte deze krant al over de verdere val van de roebel. Dezelfde dag was de centrale bank van Indonesië gedwongen de rente met een kwart procent te verhogen om de koers van de roepia te stabiliseren. Die is al naar het laagste niveau sinds oktober 2015 gezakt. India meldde woensdag een handelstekort van 18 miljard dollar in de maand juli, waarna de roepie wegzakte naar 70 voor 1 dollar. Mexico en Polen zien dat beleggers hun eigen valuta omwisselen voor buitenlandse.

Er dreigt een massale kapitaalvlucht naar ‘zogenoemd veilige valuta’ als de dollar en de Japanse yen. Trump kan zich in de handen wrijven. De rente op het Amerikaanse staatspapier daalt door die vlucht, waardoor hij goedkoper zijn begrotingstekorten kan financieren.

Niemand kan beweren dat de opkomende landen er een janboel van maken. De staatsschuld van Turkije is 28 procent van het bbp, de helft van die van Nederland, een kwart van die van de VS en eentiende van die van Japan. Indonesië (28 procent), China (44 procent), Mexico (48 procent), Argentinië (53 procent) en India (69 procent) hebben minder overheidsschuld dan de VS.

Maar met de almachtige dollar legt Trump de wereld economisch zijn wil op, zoals hij dat met zijn nucleaire arsenaal in de politiek kandoen. Er is maar één acroniem T.R.U.M.P.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.