Wonen op Madurodamformaat

Wonen in een minihuis van 10 of 20 vierkante meter: de 'tiny house'-beweging komt ook in Nederland van de grond. Goedkoop en nog groen ook, al is het omdat je flink moet 'ontspullen'.

Beeld Han Hoogerbrugge

'Wacht, dan klim ik even van het dak af, één momentje', zegt Roy Mosterd als de Volkskrant hem belt. De 23-jarige fotograaf uit De Lier is net bezig het dak te isoleren van zijn toekomstige schoenendooswoning van 7 meter lang en 2,40 meter breed, waar hij over vier weken hoopt in te trekken met zijn vriendin Shirly.

Ondanks het Madurodamformaat bevat zijn stulpje de belangrijkste gemakken - keuken, douche, toilet, slaapkamer - waarvan een normale koopwoning ook is voorzien. Behalve één ding: een hypotheek. Door de relatief lage kosten - tussen de 35- en 40 duizend euro - hoeft Mosterd zich niet in de schulden te steken bij de bank.

In Amerika is de 'tiny house'-beweging al langer in opkomst, in Nederland is Mosterd een van de pioniers. De minihuisjes van tussen de 10 en 40 vierkante meter zijn het antwoord van een klein maar groeiend aantal mensen op het klimaatprobleem, de financiële crisis en het consumentisme. De tiny (zeer kleine) houses voorzien veelal zelf in hun energie, zijn alleszins betaalbaar en zijn bovendien zo krapbemeten dat de bewoners geen andere keus hebben dan af te kicken van de verspulling.

'Ik ben nu een paar jaar samen met Shirly en we willen graag samenwonen', vertelt Mosterd over hoe hij op het idee kwam een minihuis te bouwen. Ze voelden er alleen weinig voor om vast te zitten aan een hoge hypotheekschuld, en bovendien kregen ze van de wijken waar ze met hun bescheiden budget een huis konden kopen niet meteen heel veel levensvreugde. 'En we hebben allebei nogal wat passies - Shirly paarden en snowboarden, en ik snowboarden, surfen en fotografie - die lastig zijn te combineren met een fulltimebaan', aldus de parttime-medewerker van een surfschool.

De benodigde 35- à 40 duizend euro betalen de twee grotendeels van hun spaarcenten, aangevuld met geld van een kennis die 'tegen een aantrekkelijke rente' wel wat wilde lenen. 'Binnen drie jaar zijn we uit de schulden.'

Wat in elk geval meehelpt is dat de woonlasten van Roy en Shirly ultralaag zullen zijn. Koken doen ze op een klein gasstel. Ze hebben een zuinige douche en een composttoilet, waardoor ze weinig water verbruiken. Regenwater vangen ze op om tot drinkwater te filteren.

Efficiënt

Op het dak liggen zonnepanelen, waarmee ze genoeg energie verwachten op te wekken, ook omdat ze weinig elektriciteit nodig hebben. Ze hebben alleen een 12-voltskoelkastje en geen vaatwasser of wasmachine. Dat klinkt een beetje omslachtig, geen wasmachine, maar daar heeft Mosterd de 'Drumi' voor, een met de voet aangedreven apparaatje om je kleren te reinigen. 'Een Drumi is veel zuiniger qua waterverbruik en verbruikt geen stroom. En je krijgt er ook nog eens één heel gespierd been van', grapt hij.

Met zo'n klein huis moet je efficiënt omgaan met ruimte. Alles krijgt een dubbele functie. 'De trap is ook onze kast, de bank dient tegelijkertijd als opbergruimte en slapen doen we verhoogd op een loft boven het keukentje.'

Super efficiënt omgaan met ruimte is ook de opdracht voor Gijsbert Schutten. De timmerman uit Zeist (38) hoopt eind dit jaar klaar te zijn met de bouw van zijn helemaal zelfvoorzienende tiny house. Met 30 vierkante meter is de woning groter dan die van Mosterd, maar hij gaat er wonen met zijn vrouw Karin en hun twee kinderen van 0 en 2,5 jaar. 'We bouwen een vide waar ons bed komt te staan, daaronder zit het toilet, de keuken en de badkamer. Voor de kinderen maken we twee bedsteden.'

Idealisme

Schutten en zijn vrouw waren op zoek naar een nieuwe woning, maar hikten aan tegen de huizenprijzen. 'Het is allemaal heel duur. Ik ben een zelfstandige, ik wil mezelf niet klemzetten met een dure hypotheek.' Zijn miniwoning gaat slechts 30 duizend euro kosten, mede omdat hij de timmerman al het werk zelf uitvoert.

Geld is echter niet de enige reden om voor een tiny house te kiezen. Ook idealisme speelt een rol, want de woonvorm zorgt voor 'een kleinere ecologische voetafdruk en minder consumeren'. Om zich voor te bereiden op de verhuizing is de familie Schutten al flink aan het 'ontspullen'. 'We hebben al veel weggedaan: een deel van onze boekencollectie, meubels, keukenapparatuur. Je gaat je plots afvragen: hebben we echt een broodrooster en een tosti-apparaat nodig?'

Door de kleinere ruimte zullen de Schuttens meer buiten moeten gaan leven, wat ze ook willen. De timmerman zoekt nog wel een plek om zijn miniwoning neer te zetten. Voor tiny house-bewoners in spe vaak is dat vaak een lastige bureaucratische hobbel. De Schuttens zijn in gesprek met de gemeente, die welwillend tegenover hun woonplannen staat. 'We moeten zelf een locatie vinden, die mogen we dan indienen bij de gemeente en dan moeten we toestemming krijgen. We hopen een plek te vinden bij mensen die wat grotere stukken land hebben, maar iets concreets hebben we nog niet.'

Roy Mosterd en zijn vriendin gaan met hun op wieltjes gebouwde miniwoning eerst proefdraaien op een vakantiepark in de buurt. In de winter nemen ze hun huisje mee naar Oostenrijk. Daarna hopen hij en zijn vriendin een vast adres te krijgen in de gemeente Westland. 'Toen we voor het eerst aanklopten bij de gemeente keken ze ons wat vreemd aan. Nu de tiny house-beweging wat vaker in het nieuws is geweest, staat de gemeente er wel positief tegenover. Dus ik denk dat het goedkomt.'

Vragen over milieuvriendelijk gedrag of tips voor deze rubriek?

Mail naar groen@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden