Wokken tot je ploft

Voor 17 euro onbeperkt Chinees-Hollandse gerechten eten: de formule van restaurant De Gouden Wok trekt een gemêleerd publiek naar de vreetbrug, het wegrestaurant boven de A4....

Er zullen weinig restaurants in Nederland zijn waar zowel Redouane Lagha als Thea von Seydlitz Kurzbach zich op hun gemak voelen, maar De Gouden Wok mag zich in hun beider enthousiasme verheugen. De avond loopt op zijn einde als Lagha, die met zijn vrouw Acha en twee vrienden uit Amsterdam is komen rijden, zegt: 'De bediening is goed hier, want dat doe je zelf.' Kurzbach, die met haar collega's van het Amstelveense Cobra Museum een hapje at, zegt terwijl ze haar jas aantrekt: 'Ik ben weg van sushi, verder at ik vanavond niks, zo gek ben ik van sushi.'

Boven rijksweg A4 hangt, net ten zuiden van Schiphol, het brugrestaurant Den Ruygen Hoek. In die brug zit een Burger King, een La Place, een Febo, een Kentucky Fried Chicken, een Resto Truck. Pal ernaast ligt het Hotel Van der Valk A4, uiteraard met restaurant, van dezelfde befaamde horecafamilie die de hele brug verpacht. En dan is er dus De Gouden Wok, sedert augustus 2002. Door deze accumulatie van eetgelegenheden kreeg de brug zijn bijnaam: de vreetbrug.

De bedrijfsleider van De Gouden Wok heet Robbie Cheng, is 35 jaar en werkt sinds veertien maanden in De Gouden Wok. Kort nadat hij zich heeft voorgesteld, zegt hij: 'Ik ben een banaan. Geel van buiten, wit van binnen.' Dat is parallel, legt hij uit, aan het Bounty-begrip: bruin van buiten, wit van binnen.

Dampend bord

Wie de vergelijking van Chen nog wat doortrekt, komt al snel bij de formule van De Gouden Wok terecht. Die stoelt op twee peilers. En: het menu, dat ruwweg voorziet in de typisch Chinees-Hollandse gerechten die iedere Nederlander kent van de Chinees op de hoek. Twee: je mag voor een afgesproken bedrag zoveel eten als je wilt, ideaal voor zuinige Hollanders - Wok 'till you drop of All you can wok. Onbeperkt wokken is de nieuwe trend; van de tweeduizend Chinese restaurants in ons land passen er naar schatting 250 de wokformule toe.

Chen legt uit wat de bedoeling is: 'De mensen betalen 17 euro. Daar voor mogen ze zoveel eten als ze willen, van ons warme buffet met Chinese gerechten, van de sushibar, van het toetjesbuffet, en natuurlijk van het wokbuffet.' Dat laatste vereist enige zelfredzaamheid: je schept rauw vlees, rauwe vis en groenten op een bordje, overhandigt dat aan een van de vier wokkoks, die wokt, voegt saus toe - keus uit zeven soorten - en je krijgt een dampend bord voedsel terug. Dit procédé kan men herhalen tot men ploft.

De Gouden Wok heeft drie zustervestigingen: in Boskoop, Den Haag, en in Rotterdam. Een vestiging in Amsterdam-West wordt aanstonds geopend. In De Gouden Wok Schiphol A4 passen ruim 350 eters; naast een tiental koks werken er vijftien Chinese kelners en serveersters. Zo blijven de prijzen laag, tenslotte schept iedereen zijn eigen eten op, alleen het voorgerecht en de drankjes worden aan tafel geserveerd.

Die 350 gasten zitten er misschien niet elke avond, maar zeker in de weekeinden en op donderdagavond zit De Gouden Wok geheid vol. Flinke files op de A4 doen wonderen voor Chen: 'Ik ben blij met de files. De mensen denken: of ik sta stil, of ik eet een hapje.'

Elke week

Deze donderdagavond is De Gouden Wok goed gevuld. Silko Beekman en Jodi van Eijk werken als inkoopassistenten bij de elektronicagigant BCC op Schiphol. Ze hebben zich verschanst in de sushibar, om 'snel even een hapje te doen na het werk. Gezellig is het hier natuurlijk niet, het is net een fabriek'.

Uren later zitten ze er nog. 'Kijk, 80 procent van de mensen eet die 17 euro er niet uit. Wij wel, wij kiezen alleen het duurste. Garnalen en ossehaas.'

Ook opa en oma Turenhout hebben zich met hun kleinkinderen Laura (11) en Mark (12) in de sushibar genesteld. Opa en oma, woonachtig in Voorhout, zijn hier niet voor het eerst. Opa Joop zegt: 'Vanaf dag één komen we hier. We komen elke week, we zijn denk ik al honderd keer geweest.'

Joops eega: 'Tweehonderd.'

Joop: 'We hebben allebei suikerziekte en wokken is gezond en betaalbaar. U denkt misschien wat eten die mensen hier vaak, maar we gaan nooit met vakantie.'

Zijn vrouw: 'De mensen zijn hartelijk en gastvrij. We wokten in veel andere wokrestaurants, maar dit is de gezelligste.'

Joop Turenhout: 'En de mooiste. We zitten altijd hier bij de ingang. Wat je hier allemaal voorbij ziet trekken, de Kalverstraat op zaterdagmiddag is er niks bij.'

Ontspannen

Het leuke van De Gouden Wok, daarover lijkt iedereen het eens, is dat Surinamers, Antillianen, Turken, Marokkanen, Chinezen, Kaapverdianen, Hollanders en Japanners het er allemaal naar hun zin hebben.

Serginho Terborg (8), van Surinaamse kom af en woonachtig in de Amsterdamse Bijlmer, vindt het gezellig met haar zeven familieleden aan een grote ronde tafel, al heeft ze een paar aanmerkingen. 'Er is dus geen patat.' Is ze verder wel tevreden? 'Ja ik krijg ijs. Een beetje jammer is dat mijn beltegoed op is. Nou kan ik geen nieuw spelletje downloaden op mijn telefoon.' Vader Jermaine Terborg is het best te spreken over de kwaliteit van de gewokte ossehaas. 'Heel goed. Het is hier gezellig ontspannen. Ik heb geen klagen. Voor de kinderen betaal je maar 7,50 euro.'

In De Gouden Wok is zes uur een prima tijd om aan tafel te gaan. Bedrijfsleider Chen, die als een hen over zijn kiekens waakt, ziet dat aangaand geen onderscheid tussen zijn gasten: 'Ze komen liefst vroeg, vaak gaan ze daarna nog iets anders doen. Uit in Amsterdam, of lekker naar de film.'

Behalve dan dat incidentele voetbalelftal. 'Wij hebben ook een drank arrangement. Voor 11 euro zoveel bier, wijn en fris als je wilt. Dat houdt de sporters nog wel eens een uurtje langer hier.' Hij memoreert het elftal dat geld inzamelde en daarmee de vrijdagavondmusici omkocht om wat langer van de levende muziek te genieten. 'Dat werd erg gezellig, die zijn daarna vast niet meer naar de disco geweest.'

Chinese muzak, het Chinese personeel, geheel in Chinese karakters opererende computers om de tafels in de smiezen te houden (Leeg? Gereserveerd? Bezet? Mooie wijn besteld? Weg? Betaald?); De Gouden Wok is een Oosters eilandje in de A4-stroom.

Aan een tafeltje met uitzicht op de lome verkeersstroom zit een gezelschap met Nederlandse, Italiaanse en Antilliaanse achternamen. Meneer Scarcio: 'Ik zeg u, ik kom vanwege de gezellige, lekkere sfeer. Het belangrijkste is dat we vele dingen eten, van alles een beetje.' Meneer Padjo: 'En niet duur.' Mevrouw Scarcia: 'We zijn hier allemaal allochtonen. We komen hier omdat iedereen hier door elkaar zit, ik zeg het u, het is hier goed integreren.'

Bedrijfsleider Ronnie Chen, die zich ophoudt ter hoogte van het centraal gelegen 'kassa-eiland,' weet het ook: 'Het allochtonische volk voelt zich hier thuis. Al onze gerechten zijn halal en we hebben twee speciale halal-koks.'

Een halve minuut later is Chen wat minder gelukkig. Bij de uitgang wordt Chens grote porseleinen fooi- annex spaarvarken vermist. 'Gejat', stelt hij mismoedig vast. Met veel misdaad komt hij niet in aanraking: 'Er zijn mensen die weglopen zonder te betalen, maar niet veel. En we hebben ze op camera. Voor als ze nog een keer komen.'

Taugé

Marion Remer uit Almere viert aan een grote ronde tafel haar 39ste verjaardag met haar nichtjes, man, moeder, zus en zwager. Remer: 'Dat wokbuffet is voor iedereen leuk. Het is lekkerder dan La Place, het is gezond, iedereen lust altijd wel iets. Het is ook gezelliger dan La Place. Je wordt niet weggekeken, al zit je hier nog zo lang.' Dat blijkt, twee uur later ravot het kroost nog lustig rond. 'We zijn hier met drie auto's', snijdt Remer een logistieke kwestie aan, 'en dat klinkt als een nadeel, maar het is een voor deel. Willen zij gaan, gaan ze, willen wij gaan, hopla, dan gaan wij.'

De Remers komen minstens vier keer per jaar, zegt Marion: 'Met Chinees nieuwjaar speelt er een bandje, rent een Chinese draak in de rondte en is er een tombola. Dat willen we nooit missen.'

Collega's, families, stelletjes, De Gouden Wok is eenieders thuisveld, zo ook dat van Florence van Halen (28) uit Loenen en van Corine Homan (22) uit Hoofddorp. Ze zijn collega's, ze hebben twee weken verlof van de Defensie, afdeling marine, waar ze administratief werken. 'Dit is geen knus bistrootje', stelt Van Halen vast, 'niet luxe of gezellig, maar we hebben gewinkeld in Alkmaar en je kunt hier met de auto komen. Ik doe graag dingen die per auto kunnen.' Homan woont luttele kilometers verderop, en heeft De Gouden Wok 'van horen zeggen'. Ze houdt van gezond eten, waaronder ze de kip, de vis en de peultjes van het wokbuffet schaart. 'Ja, natuurlijk is wokken een hype, maar taugé is zó gezond.' Van Halen, voor het eerst in De Gouden Wok: 'Ik vind de sushi niet verkeerd.'

Bedrijfsleider Chen: 'Hier zie je dat iedereen eigenlijk van hetzelfde houdt. Gezond eten voor een goede prijs, dat wil iedereen wel.'

Leuke mensen

Vormt De Gouden Wok soms de bindende factor van de Nederlandse maatschappij? Dat gaat wat ver, oppert een Surinaamse familie van vier, die wel op de foto wil, maar geen naam wil noemen. 'Er is veel gemixt volk', zegt de zoon, 'en dat is alleen maar goed, toch?' Terwijl hij een dessertbordje vol lychees en ander exotisch fruit schept, zegt hij nog: 'Maar mixen doe je niet echt, je integreert niet, want je komt toch met je eigen volk.'

De eerder genoemde Redouane Lagha, die hier voor de vijfde keer eet, staat inmiddels op het punt naar huis te gaan. Maar niet voordat hij de welbekende Chinese nieuwjaarskalender van Robbie Chen in ontvangst heeft genomen. Komt hij hier vanwege het gemêleerde publiek? 'Ik weet niet of hier andere leuke mensen komen', zegt Lagha, 'want iedereen heeft de hele avond z'n mond vol.' Grapje, natuurlijk heeft hij het hier naar zijn zin. 'Je kan met iedereen praten. Waarover? Nou, gewoon, over wokken. Dat maakt het eten toch anders dan anders.'

Als de Lagha's en hun vrienden zijn vertrokken met de houten kalenders, zegt Robbie Chen peinzend: 'Misschien hebben de kerstdecorateurs bij het opruimen ons fooienvarken meegenomen, dat ze dachten dat het erbij hoorde. Ik zal hen eens bellen.'

In het restaurant wordt het snel stiller. Alleen aan een grote tafel achterin zitten nog twintig mensen. Ze blijken collega's te zijn. De gastvrouwen en het kantoorpersoneel, zegt Thea van Seydlitz Kurzbach, van het Amstelveense Cobra Museum. Een personeelsuitje, voor het eerst in De Gouden Wok. Ze zijn in een druk gesprek verwikkeld over een nieuwe expositie van Lucebert. Ook aan deze tafel is het wokken-op-zich een populair gespreksonderwerp. Kurzbach: 'Wokken is heel egalitair, want er is voor elk wat wils en iedereen betaalt uiteindelijk evenveel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden