Wegener Arcade stapt in 'house-bedrijf' van 25-jarige Duncan Stutterheim; 'Ik krijg zelf nog steeds een blits op een party'

Hij is 25, nonchalant gekleed, rijdt in een zwarte Porsche en woont sinds zes maanden op het mooiste plekje van Amsterdam....

Van onze verslaggever

Lucas van Grinsven

WORMERVEER

Het gebeurt niet vaak dat een 24-jarige gesjeesde scholier wordt benaderd door een topman uit de muziekindustrie met de vraag of hij zijn bedrijf wil verkopen. En het gebeurt al helemaal zelden dat de twintiger op zo'n moment 'nee' verkoopt. Toch was dat vorig jaar Duncan Stutterheims antwoord op zo'n verzoek van Arcade-directeur André de Raaf.

'Ik had er geen zin in. Ik wilde het bedrijf zelf uitbouwen', zegt Stutterheim. De Raaf vertrok, met achterlating van de uitnodiging dat de jonge ondernemer altijd kon aankloppen als hij van gedachten was veranderd. Een jaar later is het zover. Stutterheim verkoopt een minderheid in zijn bedrijf ID & T aan Arcade, omdat hij zich wil concentreren op de creatieve kant van de zaak. Arcade was zo vasthoudend, omdat Stutterheim zetelt op een eigenhandig aangeboorde goudader.

Als één van de weinigen in Nederland heeft hij een uiterst winstgevend bedrijf opgebouwd dat met vijftig medewerkers jaarlijks 22 miljoen gulden omzet met een reeks 'hardcore'-artikelen voor kaalgeschoren gabbers en gabberinnetjes, de jongerenrage van vaderlandse bodem waarbij een snoeiharde muziekstijl het fundament vormt.

De lijst met successen is lang. Van de Thunderdome-muziekcompilaties heeft ID & T in vier jaar tijd meer dan twee miljoen cd's verkocht, het muziekmaandblad Thunder Magazine heeft een oplage van 30 duizend en het aantal abonnementen stijgt maandelijks met duizend stuks. Een Thunder-schoolagenda die vorige maand uitkwam in een oplage van 18 duizend stuks was binnen een week uitverkocht. De megaparties die ID & T vier keer per jaar organiseert, worden bezocht door tienduizenden tieners.

Ondanks die eclatante triomfen is Arcade één van de weinige gearriveerde bedrijven die met ID & T zaken doet. Grote adverteerders zoals Pepsi en Coca Cola houden angstvallig de boot af. Stutterheim: 'Marketingdirecteuren zijn meestal tussen de dertig en de veertig jaar oud. Die snappen er niets van, die denken: ''getver, gabbers, agressieve pillenslikkers''. Totdat de zoon van zo'n man met ons blad thuiskomt.'

Door de aansluiting bij muziek- en tijdschriftenuitgever Wegener Arcade kunnen adverteerders niet meer om ID & T heen. Het nichetijdschrift zal zich binnen korte tijd verder ontwikkelen tot een glossy met een volwaardige eindredactie. De tamelijk amateuristische schrijfstijl die kennelijk aansluit bij de doelgroep blijft gehandhaafd, 'maar er hoeven geen 47 spelfouten meer in'.

De groeimogelijkheden van ID & T zijn nog lang niet uitgeput. 'We zitten nog niet op 50 procent van onze marktpotentie', zegt Stutterheim. Arcade neemt de kapitaalintensieve logistiek over, zoals fabricage en distributie van cd's, magazine en kleding. Stutterheim zal zich richten op de meest winstgevende activiteit: 'het creëren van het image, het concept.'

De nettowinstmarge van het bedrijf, ruim 10 procent, 'kan nog gemakkelijk omhoog', zegt hij dan ook. 'Op de productie van cd's zit een winstmarge van 30 tot 40 procent.'

Op een moment dat veel leeftijdgenoten hun eerste sollicitaties op de post doen, heeft Stutterheim het probleem van de gevestigde zakenman: te weinig geld in omloop. Hij lost het op met de aandelen-transactie met Arcade. Financieel is hij al binnen.

Ondanks zijn jonge leeftijd maakt hij een vastberaden indruk. Als Stutterheim over zaken spreekt, versnelt zijn spreektempo en verhardt zijn blik, om even later geheel te ontspannen als zijn privé-voorkeuren ter sprake te komen. 'Zo ben ik altijd geweest. Er is een strikte split tussen privé en zakelijk', zegt hij.

Op zijn zestiende jaar ontdekte hij de dance-scene waar hij al snel vier nachten per week in onderdook ('iT ging net open; het was de tijd van de eerste ''ondergrondse'' house party's in havenloodsen'). De escapades sloopten zijn schoolcarrière. Het volgende jaar verliet hij het vwo zonder diploma. Hij kocht een bestelbusje en begon in 1990 een eigen koeriersbedrijf, dat uitgroeide tot een bescheiden onderneming met vijf medewerkers.

Hij zou wellicht nog steeds pakjes rondrijden als hij in 1992 geen nieuwjaarsfeest voor 250 vrienden had georganiseerd met zijn collega's. 'Dat was zo'n succes dat we een groter feest wilden regelen'. Stad en land belden zij af op zoek naar een sporthal, maar niemand wilde ruimte verhuren. Op één na: de Jaarbeurs in Utrecht.

Een wild plan werd een operatie van formaat. Stutterheim en zijn zakelijke partner Irfan van Ewijk hadden 160 duizend gulden nodig om een feest neer te zetten, waarvan alleen al 50 duizend was bestemd voor de huur van de Jaarbeurshal.

Hij schond zijn eigen regel om zaken en privé gescheiden te houden en stapte naar zijn vader Cor, bestuursvoorzitter van het inmiddels beursgenoteerde Computer Management Groep (CMG). De vaders van beide jongens waren bereid ieder 80 duizend gulden te investeren, mits het duo een doorwrocht business plan kon presenteren. 'Ondernemen werd er bij ons thuis met de paplepel ingegoten. We zijn opgegroeid met zakendoen en werken. Vanaf het begin is mijn uitgangspunt geweest: één gulden erin, twee gulden eruit', zegt Stutterheim.

De eerste megaparty - 'The Final Exam' - werd een doorslaand succes en zette de toon voor dance-party's in Nederland. De mijlpaal, en het financiële gewin, beviel uitstekend. De volgende feesten werden omgedoopt tot Thunderdome, waarvan binnen een jaar de eerste cd-compilatie volgde. Het bleek een ijzersterk concept dat vrijwel onmiddellijk werd ingepikt door Arcade dat met een eigen Thunderdome-cd op de markt kwam. De eerste rechtszaak was een feit.

Tegen de verwachting in dolf het kleine bedrijfje niet het onderspit, want het bijdehante duo had de naam Thunderdome al gedeponeerd. 'Dat kost maar 365 gulden', zegt Stutterheim. Tientallen andere namen en platenlabels heeft hij inmiddels laten registreren, van BZRK Black Label tot Filet de Vinyl Records en Emergency Broadcast. Het levert hem geen windeieren op. Onlangs verkocht hij een label waar hij niets mee deed voor 10 duizend gulden. 'Daar kun je dus weer tientallen namen voor deponeren.' Arcade bleek na de hardhandige kennismaking een gewillige zakenrelatie.

Dat wil niet zeggen dat Stutterheim geen beginnersfouten heeft gemaakt. Andere, minder belangrijke, rechtszaken werden verloren en een mega-feest in 1994 mislukte volledig, resulterend in een verlies van 250 duizend gulden. 'Boekhoudkundig waren we toen bijna failliet.'

Het was een waterscheiding tussen de twee zakenpartners. Stutterheim wilde de muziekuitgeverij uitbreiden, terwijl het bij Van Ewijk om de party's draaide. Stutterheim kocht zijn partner uit in ruil voor het recht op licentie-inkomsten op de Thunderdome-reeks. 'Dat was een goede deal voor ons allebei. '

Vanaf dat moment, tweeënhalf jaar geleden, begon de groei van ID & T pas goed. Op het moment van de uitkoop telde het bedrijf zeven medewerkers waaraan sindsdien ieder jaar twintig nieuwe namen zijn toegevoegd. De omzet steeg explosief, tot 16 miljoen in 1995 en 22 miljoen in 1996.

De activiteiten breiden zich snel uit. De catalogus is aangedikt tot ruim honderd titels, waarbij ook liefhebbers van iets bezadigder dance-genres worden bediend. Naast de compilatie-cd's die door disk jockeys worden geproduceerd, wordt ID & T steeds meer een echte muziekuitgever met eigen acts waarbij zelfs de top-40 niet wordt geschuwd. Stutterheim is dan ook geen gabber of hardcore-devoot, evenmin als het gros van zijn jeugdige werknemers dat merendeels mellow is. 'Gabber-zijn houdt na je 24ste op. Dan word je rustiger,' zegt Stutterheim.

Hij beroept zich erop dat hij door de gabberscene nooit voor zakkenvuller is uitgemaakt. Nog steeds vinden de jongeren dat zij de baas zijn in hun eigen jeugdcultuur. De snelle groei van ID & T is het gevolg van de enorme markt waar grote bedrijven zich niet op wagen. Stutterheim: 'Het is de rock & roll van deze tijd. Ik krijg zelf nog steeds een blits op een party. Ik begrijp heel goed dat een bezoeker van zo'n feest daarna ook over die party wil lezen, er een plaat van wil hebben en een T-shirt wil dragen.'

Dat is de reden dat ID & T zo'n uitgebreide lijst van activiteiten heeft. Stutterheim ziet nog veel meer mogelijkheden. Onlangs bracht hij een energiedrankje Thundertaste op de markt. Ook is er een wekelijks televisieprogramma 'Hakkuhh!!' op Arcade-zender The Music Factory.

Stutterheim is niet te beroerd om iets nieuws uit te proberen, zelfs niet na verschillende mislukkingen. In Zaandam heeft hij anderhalf jaar lang discotheek Mystery World uitgebaat dat vorige maand met een verlies van 250 duizend gulden de deuren sloot. 'Horeca is weer een heel ander vak. Bovendien, het killt je privé-leven, omdat je er altijd na werktijd bij moet zijn.'

Stutterheim geeft de voorkeur aan de evenementen. 'Daar werken m'n vriendin en m'n vrienden. Daar ga ik voor m'n plezier heen.' De risico's van de evenementen zijn minstens zo groot als van een discotheek. Het aanstaande Mystery Land in Apeldoorn op 5 juli heeft een begroting van een miljoen gulden. 'En als het stormt en regent en er komt geen kip, dan kun je niet zeggen: ''Doe maar wat minder licht.''

Maar dat is voor Stutterheim geen reden om het dan maar niet te doen. 'Ik heb een hekel aan ondernemers die niets durven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden