Wat de boer niet kent

Terwijl de food industry een grote fantasie aan de dag legt op het gebied van gemaksgroenten (soep in een zak, minisnackgroenten), verschraalt het aanbod aan verse stronken en gebladerte in de winkel....

ANTHON KEUCHENIUS

Zo levert de roseval, een kleine aardappel, die Dries van den Bogaerdop zijn knieën uit het Noord-Limburgse zand harkt, maar eenderde aangewicht van wat een productieaardappel weegt. 'Dan heeft een teler zijnkeus snel gemaakt.'

Honderd meter achter hem bereidt een legertje koks in de keuken van deHistorische Groentehof in Beesel het uit zestien gangen bestaandebacchanaal der vergeten groenten: een workshop voor gevorderde eters,telers en bereiders van oude groentesoorten. Op het menu staan gerechtenals 'soep van Romeinse witte peen' en 'amuse van aardpeer envenusschelpjes'. Kweker en 'zadenspeurder' Ton Vreeken voert de eterstussen de gangen door langs spekbonen of fijne knoebelbuenkes, zwarteAfghaanse penen, Limburgse mollestaarten en ABC-kruid.

De consument heeft het aan zichzelf te danken. Die wil niet veelbetalen, dus kiest de teler voor snelgroeiende gewassen die vaak aan smaaken voedingsstoffen hebben ingeboet. Of 'langzame groente' behalve lekkerderook gezonder is, daar bestaat nauwelijks wetenschappelijk bewijs voor. Uitonderzoek van het Driebergse Louis Bolk Instituut voor biologische landbouwblijkt wel dat een kropsla na tien weken koude grond significant meervoedingsstoffen bevat en houdbaarder is dan een krop die na vijf weken uiteen verwarmde kas komt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden