Was het ‘kapitalistische slavernij’ in Boekarest?

Raluca Stroescu had een baan waar veel jongeren in Boekarest van dromen: projectmanager bij de internationale consultancyfirma Ernst & Young....

Van onze correspondent Olaf Tempelman

‘Dood door uitputting’, constateerde een medisch team bij de lijkschouwing. Kort daarna bracht een tweede team een andere diagnose naar buiten: Stroescu zou aan anorexia hebben geleden, zij woog bij haar dood nog maar 40 kilo. Een collega die met het dagblad Cotidianul sprak op basis van anonimiteit, wenste dat in twijfel te trekken. ‘Raluca heeft zich letterlijk doodgewerkt, tweeënhalf jaar lang, zeven dagen per week. Zij was niet vermagerd omdat zij aan anorexia leed, maar omdat zij geen tijd nam om te eten en te slapen.’

In het kielzog van de dood van Stroescu werd nog een sterfgeval bekend dat eerder buiten de publiciteit was gebleven: Laura Damian, human capital leader bij dezelfde firma, verongelukte vorig jaar nadat zij, oververmoeid, achter het stuur van haar auto in slaap was gevallen.

Ernst & Young Boekarest weigert tot nog toe commentaar. Maar de dood van Stroescu heeft in Roemenië wel tot een discussie geleid over een onderwerp dat tot nog toe in de taboesfeer zat: de extreme werkdruk – ‘kapitalistische slavernij’ – in het sterk groeiende bedrijfsleven in Boekarest.

In de Roemeense pers verscheen de afgelopen week een reeks artikelen met ‘bekentenissen’ van employees van banken, consultancyfirma’s en andere bedrijven – de meeste op basis van anonimiteit. De teneur was dezelfde. Niemand gaat voor 9 uur ’s avonds naar huis, niemand durft in het weekeinde weg te blijven of zijn vakantiedagen op te nemen.

Op het onderwerp rust niet zonder reden een taboe. Het wordt in Roemenië als normaal beschouwd dat mensen vroeg overlijden door armoede en een gebrek aan toegang tot goede medische zorg. Jonge hoogopgeleiden in het stedelijke bedrijfsleven worden beschouwd als bevoorrecht. Velen valt het zwaar onder ogen te zien dat zij in de praktijk vaak helemaal niet bevoorrecht zijn.

Het is pas sinds een jaar of vijf dat de Roemeense economie in de lift zit. De concurrentie is enorm, bedrijven hebben de ambitieuze hoogopgeleide jongeren voor het uitkiezen. Wie na een harde selectieprocedure bij een prestigieuze firma binnenkomt, werkt zich derhalve uit de naad om te bewijzen dat ‘de juiste keuze’ is gemaakt.

Volgens de contracten hoeven zij maar vijf dagen per week te werken en hebben zij recht op twintig vakantiedagen per jaar. In de praktijk wordt aangemoedigd daarvan af te wijken. Veel firma’s draaien recordomzetten. Mensen werken langer voor minder geld. Bedrijven investeren daarbij nauwelijks in voorzieningen om hun werknemers ‘fit’ te houden, terwijl zij dat in hun westerse vestigingen wel doen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden