Een werkplek voor zelfstandigen.
Een werkplek voor zelfstandigen. © ANP

Waarom zou je je als zzp'er verzekeren (of niet)?

Steeds minder zzp'ers verzekeren zich tegen arbeidsongeschiktheid. Drie zelfstandigen leggen hun keuze uit. Een broodfonds-oprichter reageert.

Francine Postma (freelance journalist, 44): 'Ik word juist creatief'

'Ik ben niet verzekerd tegen arbeidsongeschiktheid. Ik verdien te weinig om dat te kunnen betalen. Ik heb twee kinderen, van wie een met autisme. Daar gaat veel aandacht naartoe en kost veel energie. Gelukkig werkt mijn man vier dagen in de week. Zelf spaar ik niet. Als ik een basisinkomen zou verdienen, dan zou ik een verzekering overwegen.

'Als ik arbeidsongeschikt raak? Dat zie ik dan wel. In het verleden heb ik een burn-out gehad en kon toen niet werken. Ik weet hoe het is om aan de grond te zitten. Zelfs dan redden we het nog, maar dat is geen goed argument om geen verzekering te nemen. Gelukkig werden wij toen financieel gesteund door familie. Toch ben ik niet bang meer om alles kwijt te raken, omdat ik weet hoe dat is. Ik ben gewend aan mijn situatie, ik word juist creatief en heb minder nodig.

'Een verzekering is een ingebouwde zekerheid. Als je dat laat varen, dan wordt het leven niet anders. Ik ben journalist en heb vaak gewerkt toen ik ziek was. Maar als ik ernstig ziek word, dan heb ik een groot probleem. Ik heb heftige dingen meegemaakt, en ben weer blij als ik werk heb. Dan ben ik niet bezig met zekerheden inbouwen en alleen maar bezig met overleven en hopen op betere tijden.'

Leonoor van der Sloot (relatietherapeut, 30): 'Ik zet maandelijks geld opzij'

'Ik heb serieus over een verzekering nagedacht, je loopt namelijk een behoorlijk risico, maar heb toch besloten zelf geld opzij te zetten. Samen met mijn vriend heb ik naar onze vaste lasten gekeken. We hebben geen kinderen en geen dure hobby's. We kunnen rondkomen van het salaris van mijn vriend die een vast contract heeft. Hij is eigenlijk mijn verzekering. Als de omstandigheden veranderen, als ik bijvoorbeeld kinderen wil of een huis wil kopen, dan zal ik opnieuw de balans opmaken en een arbeidsongeschiktheidsverzekering heroverwegen. Het is niet zo dat ik nu geen verzekering kan betalen. Ik zet namelijk 300 euro per maand opzij.

'Als ik langer arbeidsongeschikt word? Dat risico neem ik. Ik ben niet vaak ziek, heb geen risicovol beroep of hobby's en, gelet op de statistiek, is de kans op een ongeluk klein. Ik doe niets anders omdat ik geen verzekering heb. Als ik wel een premie zou moeten betalen, zou mij dat juist beperken omdat mijn geld dan weg is. Nu kan ik het tenminste zelf beheren.'

Thijs Gilbert (acteur en schrijver, 38): 'Ik beleg liever mijn vermogen'

Ik ben optimistisch van aard en kies liever voor zo'n investering dan voor een veilige, maar lage spaarrente

Thijs Gilbert

'Ik ben mij ervan bewust dat ik arbeidsongeschikt kan raken. Ik heb al eens meegemaakt dat ik niet kon werken door mijn slechte knie. Toen kon ik wel stemklussen blijven doen. Als ik langdurig ziek word, dan ben ik aangewezen op familie. Ik heb een potje waarmee ik een paar maanden vooruit kan. Met het geld dat ik niet direct nodig heb, waarbij ik een marge aanhoud voor bijvoorbeeld een nieuwe wasmachine, kan ik twee dingen doen. Ik kan het op een spaarrekening zetten, maar dat levert niets op. Ik kan het ook beleggen.

'Een risicovolle, maar ook een veelbelovende manier van beleggen is investeren in digital assets. Dat zijn digitale aandelen in fintech-bedrijven, die financiële diensten vereenvoudigen met behulp van blockchain-technologie. Over vijf jaar is dat de manier waarop het internet is vormgegeven en de manier waarop we gaan betalen. Het betekent high risk maar ook high reward. Natuurlijk moet je jezelf goed inlezen voor je aan zoiets begint. Ik ben optimistisch van aard en kies liever voor zo'n investering dan voor een veilige, maar lage spaarrente.'

Pieter Hilhorst, broodfonds-oprichter: 'Veel mensen geloven dat hen niets zal overkomen'

'Wat mensen vaak niet berekenen is hoeveel zij nodig hebben als ze twee jaar geen inkomen hebben. Het broodfonds keert maximaal twee jaar uit. Als je uitgaat van 1500 euro per maand, dan moet je al 36 duizend euro hebben gespaard om het op te vangen. Als je die buffer niet hebt, neem je de gok dat je niet ziek wordt. Bij een broodfonds deel je dat risico met anderen. Als je dat niet wil, dan moet je sterk genoeg zijn om het risico zelf te dragen. Veel mensen geloven dat hen niets zal overkomen.

'Bij een broodfonds, spaar je je bijdrage. Die krijg je terug als je er uitstapt.

'Het is natuurlijk prima als mensen niet afhankelijk willen zijn van anderen in het fonds, maar wel van hun partner. Maar zij moeten wel bedenken dat relaties stuk kunnen gaan. Het mooie van een broodfonds is dat je het op voet van gelijkheid doet, want je weet van tevoren niet wie iets overkomt. Daarom vind ik het geen probleem om iemand te betalen als die ziek wordt. Het had mij namelijk ook kunnen overkomen.'