ColumnPeter de Waard

Waarom is Bert de Vries een eurohater geworden?

Als je als ex-politicus niet op de bus zit zoals Fred Teeven moet een ander marketinginstrument worden gebruikt om een boek te verkopen: oude principes verloochenen.

Bert de Vries vindt dat de euro­zonelanden terug moeten naar hun eigen munt. Nederland moet de gulden afstoffen en De Nederlandsche Bank moet het exclusieve recht krijgen die guldens te scheppen.

Aanvankelijk zou kunnen worden vermoed dat het uit de mond komt van een nieuwe Bert de Vries – nogal wat Nederlanders heten De Vries met Bert ervoor – die actief is in FvD of de PVV. Maar het blijkt toch wel degelijk om de voormalige coryfee van het CDA te gaan: fractievoorzitter, minister van Sociale Zaken, hoogleraar en voorzitter van de Sociale Verzekeringsbank en het ABP.

Tussen 1990 en 1994 zat hij in het kabinet Lubbers III dat de grote inspirator was van de muntunie en het Verdrag van Maastricht afsloot. Geen wanklank gehoord.

In Den Haag was zijn bijnaam ­­­­­‘De Stofjas’. Hij repareerde het ongenoegen. Hij moest als fractieleider altijd een links gezicht trekken in de tijden dat Ruud Lubbers en Onno ­Ruding de overheidsfinanciën op orde brachten en daarna het neoliberale model omarmden.

Met de partij rekende hij al in 2005 af met zijn boek Overmoed en Onbehagen waarin hij de kabinetten van Balkenende neersabelde. Nu doet hij het in het nieuwe boek ­Ontspoord Kapitalisme met zichzelf. De muntunie is mislukt, concludeert hij op zijn 82ste. Nederland moet terug naar de gulden. En de populisten waren er als de kippen bij om Bert de Vries in hun kamp te halen. Wilders en Baudet kraaiden in hun tweets van plezier.

Nu zal De Vries roepen dat hij helemaal niets met PVV en FvD heeft. Hij zegde zelfs zijn CDA-lidmaatschap op toen de PVV als gedoogpartner werd geaccepteerd. In het grensoverschrijdende betalingsverkeer mag de euro blijven. Maar als Haagse veteraan had hij moeten weten dat hij door de populisten zou worden misbruikt. Dat niemand zijn nuanceringen zou lezen. Dat van de dikke pil van 688 pagina’s alleen die ene zinsnede zou beklijven.

Ten tweede lijkt een tweemuntenstelsel helemaal een wangedrocht. Exporteurs krijgen voor hun producten ‘waardeloze euro’s’ maar moeten hun personeel en binnenlandse leveranciers betalen in ‘dure guldens’. Nederland – handelsnatie bij uitstek – prijst zich uit de markt.

De Vries probeert in het boek zelfs zijn linkse mombakkes nog op te zetten. Multinationals die belasting ontwijken zijn asociaal, aandeelhouders moeten terug in hun hok. Nederland moet zich onttrekken van de hyperglobalisering.

Helaas is voor de aanpak van belastingontwijking juist meer internationale samenwerking nodig. Niet minder. Anders zoeken die ­bedrijven wel een ander domicilie.

Bert de Vries – de voormalige CDA-coryfee – gooit nog een paar hopen zand in een sputterend motortje dat hij ooit zelf oliede.

Hij had beter op de bus kunnen zitten dan dit boek schrijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden