Waarom die demonstratie? ‘Eh...’

Menig G8-top wisten ze tot een slagveld te maken, maar ditmaal schitteren ze door afwezigheid. Op zoek naar de antiglobalisten in Hokkaido....

Op een verlaten landweg, diep in de heuvels van het Japanse eiland Hokkaido, loopt een honderdtal mensen verdwaasd te zwaaien met vlaggen en een geraamte met het hoofd van de Amerikaanse president Bush. Het is bloedheet, de meeste ‘demonstranten’ sjokken voort en kunnen amper nog een anti-G8-leus uit hun keel krijgen.

Even uitrusten is er niet bij. Achter de groep rijdt een kolone politiewagens met tien pelotons agenten aan boord. Die ook nog eens zenuwachtig in- en uitstappen en als bezetenen om de wagens heen rennen. Pas als de betogers een smal bospad inslaan, haken ze af.

Wat is ook alweer de reden van de demonstratie? ‘Eh*’, zegt Kyoke zacht. Hij heeft een paardebloem achter zijn oor gestoken. Zijn vriend Kazia schiet hem te hulp. ‘De G8 is tegen boeren, fabrieksarbeiders en ze denken dat ze alles maar kunnen besluiten voor de hele wereld.’ Trots over zijn uitbarsting, in gebroken Engels, zet hij er nog eens flink de pas in.

Hoe breek je een invloedrijke verzetsgroep die onder de verzamelnaam ‘antiglobalisten’ jarenlang de grote schrik was van ieder gastland dat een G8-bijeenkomst moest organiseren? Vraag het de Japanners. Die hebben een eigen, succesvolle variant geïntroduceerd op de ‘verdeel en heers’- politiek.

De G8 wordt dit jaar gehouden op Hokkaido, het meest afgelegen en vulkanische eiland van Japan. De regeringsleiders zijn veilig weggestopt in een conferentieoord bij het Toya-meer. De journalisten zitten 50 kilometer verderop in een zwaar bewaakt perscentrum. Van de demonstranten die rijk genoeg zijn om de dure vliegreis te betalen, werden velen tegengehouden op het internationale vliegveld Narita. Zij die wel verder kwamen, konden hun kampement inrichten op twee kleine campings in de bushbush.

Zet dan ook nog eens het aantal van 21 duizend agenten in op het eiland, die zich gedragen alsof er iedere moment een massale invasie wordt verwacht van levensgevaarlijke terroristen, en je weet als gastland zeker dat je alles onder controle hebt.

Alleen in de afgelegen stad Sapporo werd het afgelopen weekend een demonstratie gehouden, die een kleine duizend man trok, onder wie veel leden van non-gouvernementele organisaties als Oxfam International, die zich daarna in het perscentrum verschansten.

Het statement van de dag kwam toen van politiek filosoof en schrijver Michael Hardt: ‘De G8, die ooit macht en autoriteit uitstraalde, is nu een toonbeeld van absolute zwakte. De wereld nadert een bijna apocalyptische ramp op financieel, politiek en sociaal gebied. Terwijl de regeringsleiders het laten afweten, zittend op de top van een vulkaan.’ Na zondag viel de groep betogers echter jammerlijk uiteen.

Wat nu rest op het verlaten bospad, is een handvol jonge, Aziatische studenten en twee punkers uit Spanje die niet met de pers wensen te praten. De rest is spoorloos.

Shira, uit Tokio, legt uit waarom bijna alle westerlingen zijn afgehaakt. ‘Er zijn grote culturele verschillen tussen de groepen demonstranten. Er is een taalprobleem. Ook willen de westerlingen veel verder gaan dan wij. Zij durfden de confrontatie met de politie wel aan, maar de Japanners niet. Want we weten dat niet alleen wij worden gearresteerd, maar ook mensen die meedoen en niets met geweld te maken willen hebben.’ Schoorvoetend vult hij aan: ‘In Japan geldt nog altijd een collectieve verantwoordelijkheid.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden