Vrouw is de baas op gasplatform

Ze is de enige vrouwelijke chef op een gasplatform in het Nederlandse gedeelte van de Noordzee (met video).

Gedurende twee jaar vervult De Haan (33) er de functie van Hoofd Mijnbouw Installatie (HMI). Ze is verantwoordelijk voor alles wat er op het eiland gebeurt. En dat is veel.

Het gasproductie-eiland is een onbegrijpelijke maar fascinerende hoeveelheid buizen, pompen en leidingen. Overal waar je loopt zijn op de grond gele pijlen die de weg wijzen. En steeds is daar weer dat eindeloze uitzicht op zee. De Haan: ‘Je bent hier heel erg op jezelf aangewezen.’

Tekst loopt door onder video

]]>

De Haan, oranje overall, is een kop kleiner dan de meeste mannen aan wie ze leiding geeft. Niet bepaald het type dat zich zorgen maakt over een gebroken nagel. ‘Als ik hier ben, loop ik altijd in een oude spijkerbroek. Thuis compenseer ik alles weer met jurkjes en hakken.’

De vraag naar hoogopgeleid technisch personeel voor de offshore blijft hoog, ondanks de sterk gedaalde olie- en gasprijs.

‘De economische crisis en het feit dat er her en der ontslagen vallen, wil niet zeggen dat er nu ineens een grote instroom van personeel richting de olie- en gasindustrie op gang komt, althans nóg niet’, zegt Volgens Paul Meester, manager Employment and Education van branchevereniging IRO, de branchevereniging voor de Nederlandse toeleveranciers in de olie- en gasindustrie, is het aantal vacatures in de offshore de afgelopen tien jaar sterk gestegen.

‘De uitstroom is nog steeds vele malen hoger dan de instroom, zowel op mbo-,hbo- als universitair niveau. De opleiding Offshore Engineering aan de TU Delft heeft nu ongeveer 150 studenten in verschillende stadia van hun opleiding. Als die straks op de markt komen, is dat een druppel op een gloeiende plaat. Op hbo-niveau zijn zo’n honderd studenten met een offshore opleiding bezig.’

Volgens de monitor Maritieme Arbeidsmarkt waren in 2007 bijna 20 duizend mensen werkzaam in de offshore, ruim 5 procent meer dan tien jaar eerder. Het aantal openstaande vacatures steeg van 3 procent in 2003 naar 6 procent in 2008.

Werkgevers verwachten vooral problemen bij het werven van personeel in ontwerp en engineering en project management. Belangrijkste oorzaak van het tekort aan werknemers in de offshore industrie is volgens Meester de vergrijzing. Maar ook: ‘‘Je moet wel een flexibele instelling hebben om in de offshore-industrie te werken’, zegt Meester. ‘Aan boord van een platform, maar bijvoorbeeld ook als project engineer op een ingenieursbureau is een 9-tot-5-mentaliteit niet gepast.’

]]>

Aan boord van P6-A werken gemiddeld vijftien mannen. Vandaag zijn het zes operator/mechanics, enkele mannen die het technisch onderhoud doen, een kok, twee schilders en een ijzerwerker. ‘Ik ben eindverantwoordelijk voor alles: de veiligheid en gezondheid van de mensen, dat het werk goed gedaan wordt, dat het gasproces goed loopt, dat het onderhoud op de juiste manier gebeurt, het budget, de planning, de administratie en de milieumaatregelen.
’Wij produceren hier niet alleen zelf gas', legt ze uit, 'we behandelen ook gas dat via pijpleidingen van satellietplatforms in de buurt komt.' Het gas wordt in verschillende stadia schoongemaakt, gedroogd en op exportkwaliteit gebracht. Dagelijks sluist het 25 jaar oude platform P6-A tussen de anderhalf en twee miljoen kubieke meter gas door, naar een leiding van Noordgastransport in Uithuizen, Noord-Oost Groningen. Vanuit daar wordt het verkocht aan GasTerra, een internationaal opererend gasbedrijf.

Opvallend schoon
Voor een boorplatform waar alleen maar mannen werken is het overal opvallend schoon. De kantine, de kantoor– en leefruimtes zijn wonderbaarlijk netjes. Waar zijn de zware jongens met tatoeages, waar hangen de kalenders met blote vrouwen? Dat heeft toch zeker niet te maken met het feit dat hier een vrouw aan de leiding staat? Nee, voor het wat ruigere werk moet je op een olieboorplatform zijn, verzekert De Haan ons in de kantine, waar ze met de mannen zit te lunchen. Op het platform wordt twee keer per dag warm gegeten. Vandaag op het menu: tagliatelle, gefrituurde vis, rijst, gebakken aardappelen, gekookte worteltjes en allerlei salades.

Vindt ze het moeilijk om als jonge vrouw in een mannenwereld autoriteit af te dwingen? ‘Dat vond ik best lastig ja, zeker in het begin. Er zijn misschien mensen die dat van nature uitstralen. Maar ik merk wel dat naarmate ik hier langer ben, de mensen doorkrijgen dat ik dingen weet. Bovendien, als je onzin uitkraamt, word je hier heel snel niet meer serieus genomen en luistert er niemand meer naar je.’

Ontgroening
Verder is ze al helemaal one of the boys. Lachend: ‘In het begin was iedereen wel wat netter, maar dat begint behoorlijk af te nemen. Dan merk je ook wel dat je wat meer onderdeel van het geheel wordt.’ Een ontgroening hoorde er natuurlijk wél bij. ‘Een paar kleine practical jokes doen ze altijd. Bij mij hadden ze m’n schoenen aan het plafond gehangen. En aangezien ik maar 1 meter 62 ben...’

‘P6 Alpha, goedemiddag met Suzan.’ De hele dag door gaat de telefoon in haar zak. De werkdag begint om 7 uur ’s ochtends en eindigt twaalf uur later. Lange dagen dus, zeven achter elkaar en dan een week naar de wal. Ze heeft geen partner en kinderen. ‘Dat is makkelijk, want je hoeft geen verantwoording af te leggen. Aan de andere kant, als ik na een week thuis weer naar zee ga, moet ik wel zorgen dat alles geregeld is. Dat mijn planten water hebben, de koelkast leeg is en de vuilnis buiten staat.’

Eigen kamertje
Op het platform heeft De Haan haar eigen kamertje. Op de ongeveer 6 vierkante meter kunnen net een bed en een kast staan. Het is een kale bedoening, zonder posters of foto’s aan de wand. Ze deelt de kamer met haar collega-HMI, die om de andere week op het platform werkt. Maar is er is wel uitzicht op zee, uiteraard. En op de reddingsboten, wijst ze aan. Vervelen doet ze zich niet, vertelt ze in de geïmproviseerde fitnessruimte, een zeecontainer met enkele apparaten. ‘De dag is zo om, vaak ga ik ’s avonds nog een uurtje sporten of televisie kijken.’

Alle verantwoordelijkheid lijkt niet al te zwaar op haar schouders te drukken. Ze maakt een ontspannen en zelfverzekerde indruk. En vindt het vooral heel erg leuk wat ze doet. ‘Je bent van heel veel dingen afhankelijk en je moet alles zelf regelen. Dat vind ik heel erg leuk en veelzijdig. ’s Ochtends staat de kok hier brood te bakken, er zijn mensen ziek, blij of niet blij, je moet zorgen dat de communicatie het doet. Er komt heel veel georganiseer bij, maar daarnaast run je gewoon je eigen dorpje.’

Suzan de Haan (Kick Smeets)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden