Volksfilmer portretteert huizenkopers

In Holland staat een huis. Maandag, Nederland 1. 22.45 uur...

MARIJN VAN DER JAGT

'Mijn lot ligt in handen van de makelaar', zegt iemand in deel drie van In Holland staat een huis.

Zo voelen veel mensen zich die een huis kopen of verkopen. Tegenwoordig wordt al het werk gedaan door een makelaar. Toch is het (ver)kopen van een eigen huis een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven.

Jelle Peter de Ruiter, de maker van In Holland staat een huis, weet daar alles vanaf. De eerste keer dat hij een huis probeerde te kopen, kreeg hij als freelancer op het laatste moment de hypotheek niet rond. Bij zijn tweede poging kwam hij op het idee om over het kopen van een huis een documentaire te maken.

De reeks van vier afleveringen draait om Makelaarskantoor Nelisse in Den Haag. Van de meer dan honderd makelaars die De Ruiter benaderde, wilden er slechts twee meewerken aan zijn project. De privacy van de klanten zou in het geding komen. 'Maar volgens mij gebeurt er achter de schermen een hoop dat het daglicht niet verdragen kan', zegt De Ruiter.

Maandag was in de eerste aflevering te zien hoe makelaar Jack Bakker 'inbrak' in de onderhandelingen van een collega. Zoiets is uitzonderlijk. De Ruiter biedt namelijk niet een alledaags kijkje in de keuken van de makelaarswereld. 'Ik had best kunnen filmen tijdens de vergaderingen van het kantoor', zegt hij. Maar de maker van Armoede in Nederland, die zichzelf typeert als een 'volksfilmer', was meer geïnteresseerd in het persoonlijke verhaal achter de transacties.

In de komende drie afleveringen staat telkens één cliënt centraal. Het zijn mooie, innemende portretten van totaal verschillende mensen. Van de eigenaar van een delicatessenwinkel die de huur niet meer kan opbrengen tot aan de welgestelde managerstrainer, die naar het platteland wil om zijn huwelijk te redden.

De Ruiter blijft op de achtergrond, laat de mensen zelf hun verhaal vertellen, maar geeft terloops, op geraffineerde wijze zijn visie op de situatie. De zorgvuldig gekozen muziek van Leo Anemaet, die ook meewerkte aan Arjan Ederveens 30 Minuten, bepaalt mede de toon.

De aflevering van maandag toont hoe een Turkse garagehouder zich een weg baant door ambtelijk Nederland. Ondanks een verblijf van zeventien jaar in Nederland, spreken hij en zijn vrouw nog geen drie woorden Nederlands. De verlegen zoon voert het woord, maar weet geen weg te vinden in het jargon van makelaars, notarissen en hypotheekadviseurs.

'Een koopakte is voor een Nederlander al niet te doorgronden', zegt De Ruiter, 'laat staan voor iemand die de Nederlandse taal niet goed beheerst.'

Met humor toont In Holland staat een huis de misverstanden die ontstaan gedurende de transactie. De kijkers zien hoe Turken plegen te onderhandelen, inclusief de pogingen om af te dingen, met bijbehorend kwaad weglopen.

Wonderwel komt er een transactie tot stand. Maar De Ruiter laat zien dat een kloof tussen twee samenlevende culturen onthutsend groot kan zijn.

Marijn van der Jagt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden