'Voeren en schoonmaken is anders dan een bedrijf runnen'

Portret van twee generaties in een familiebedrijf.

'Het is zó belangrijk om opvolging bespreekbaar te maken, anders kunnen andere broers en zussen zich gepasseerd voelen.'Beeld Aurélie Geurts

Debby (dochter): 'Ik was zestien toen ik besloot dat ik later het varkensbedrijf van mijn ouders wil leiden. Op zaterdagen hielp ik al vaak met voeren en schoonmaken, maar dat is natuurlijk wat anders dan een bedrijf runnen. Nadat ik mijn vmbo-diploma op zak had, draaide ik in de zomer serieus mee in de kraamstal. Ik vind dit écht leuk, realiseerde ik me: helpen bij geboorten, biggetjes wegen, chippen en controleren of alles goed met hen gaat.'

John (vader): 'Een varkenshouder moet zowel verzorgend als technisch onderlegd zijn. Zodra duidelijk werd dat Debby mij wilde opvolgen, hebben we er een coach bij gehaald. Zelf ben ik ooit op goed geluk begonnen, maar het bedrijf is nu zo groot dat we over cruciale stappen goed moeten nadenken. Het was belangrijk dat Debby zich ging afvragen: waarom wil ik dit en past het bij me?'

Perspectief

Dochter: 'Een externe partij kan moeilijke onderwerpen ook beter aansnijden. Bijvoorbeeld over verwachtingen. Tijdens mijn mbo-opleiding tot varkenshouder merkte ik dat het in veel families vanzelfsprekend is dat de oudste zoon het boerenbedrijf overneemt. Over het hoe en waarom wordt nauwelijks gepraat. Terwijl het zó belangrijk is om dat bespreekbaar te maken, anders kunnen andere broers en zussen zich gepasseerd voelen.'

Vader: 'Ik moet ook nadenken over de vraag of het bedrijf zelf nog toekomst heeft. Lage vleesprijzen en mestoverschotten maken het lastig om te concurreren met de rest van Europa. Veel varkenshouders gaan failliet. Om te overleven, moet je goed inspelen op de markt. Consumenten willen dat dieren een beter leven krijgen, maar ze willen óók goedkoop vlees.'

Familie Lorist

Varkenshouderij Hemelumer Hoeve

Opgericht 1986

Aantal mederwerkers 6

Waar Hemelum (Friesland)

Vader John Lorist (55) startte in 1986 met zijn vrouw een varkensbedrijf.

Dochter Debby (22) bereidt zich voor om het bedrijf over te nemen.

Dochter: 'Toch heb ik vertrouwen dat er genoeg kansen liggen voor mij. Ik ben nu aan het afstuderen in bedrijfskunde en agribusiness, een hbo-opleiding in Dronten. Intussen raak ik stap voor stap betrokken bij het bedrijf, nu voor ongeveer 20 uur per week. Ook op papier is de overname een meerjarenplan. We moeten het belastingtechnisch goed regelen, ik moet vermogen opbouwen. Ik kan natuurlijk niet zomaar een zak geld neerleggen en zeggen: ik koop dat bedrijf even.'

Vader: 'Ook daar lopen zakelijk en privé door elkaar, want ik heb ook nog twee zoons die recht hebben op hun deel van de erfenis. We zijn nu bezig met uitbreidingsplannen: er komt een nieuwe stal. Dat is het eerste project dat Debby en ik samen trekken. Sowieso: ik ben 55, in mijn eentje had ik zo'n investering natuurlijk nooit meer gedaan.'

Dochter: 'Mijn vader luistert naar mijn ideeën over die verbouwing, maar ik moet wel met goede argumenten komen. In de nieuwe stal wil ik bijvoorbeeld graag een kraamhok waarin de zeug los rondloopt, in plaats van een box. Dat is duurder, maar ook beter voor haar welzijn. Bovendien staat die stal er straks veertig jaar; uiteindelijk moet ík er toch vooral in werken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden