Vastgoedstrijder nu zelf gevloerd

Profiel..

Amsterdam ‘Ik kom er eerlijk voor uit. Ik wil een bekende Nederlander worden. En ik ben hard op weg’, zei fraudeadvocaat Dion Bartels onlangs in zijn werkkamer op het kantoor van Bartels Advocaten in Zeist. ‘Bij Pauw & Witteman is het hee Jeroen en Ha Paul. Tot volgende keer, zeggen ze tegen me.’

Dat was drie weken geleden. Dinsdag schorste de Raad van Discipline Bartels voor onbepaalde tijd als advocaat. Ook werd een collega-advocaat als ‘stille curator’ bij zijn kantoor aangesteld. Bartels ‘geeft geen blijk zijn beroep als advocaat behoorlijk te kunnen uitoefenen’, staat in het vonnis. Volgens het hof heeft hij ‘grenzen overschreden’ in het zoeken van de publiciteit, deed hij aan ‘agressieve cliëntenwerving’ en waren de financiën van zijn kantoor een rommeltje. ‘De onderneming lijkt grotendeels te zijn gefinancierd op basis van – deels onzekere – toekomstige inkomsten.’

Het waren precies deze kwalificaties die Bartels zelf hanteerde als hij zijn pijlen richtte op een vastgoedbeleggingsfonds dat in problemen verkeerde.

De advocaat werd onder meer bekend omdat hij in 2007 als eerste stelde dat de beleggingen van het bedrijf Palminvest frauduleus waren. Dat bleek te kloppen. Palminvest, dat beloofde te investeren in onroerend goed in Dubai, was niet meer dan een opzetje om beleggers geld uit de zakken te kloppen. De naam van Bartels was daarmee gevestigd.

Datzelfde gold voor de methode-Bartels, die bij zijn tegenstanders – vastgoedbedrijven en hun advocaten – tot verbijstering leidde. Tv-presentator en makelaar Harry Mens, die Bartels diverse malen in zijn uitzending had, verzuchtte daarover onlangs tegenover zakenblad Quote: ‘Bartels is een hoer in menselijk leed, een patiënt die een gevaar is voor zichzelf. Geef die man geen platform meer.’

Publiciteit is een cruciaal onderdeel van de methode-Bartels. Zodra er beleggingsfondsen of andere financiële instellingen in problemen kwamen, benaderde Bartels vrijwel alle journalisten in Nederland met twee mededelingen. Ten eerste dat zijn kantoor gedupeerden bijstond, en ten tweede dat hij overal en altijd bereikbaar was voor commentaar.

Dat was een ideale combinatie. Bij artikelen over beleggingsfondsen in problemen viel zijn naam steevast als eerste. Zijn website haalde meer dan anderhalf miljoen hits per maand, en klanten stroomden toe.

Of het nu depositohouders bij DSB waren, beleggers in teakhout bij Goodwood of Terra Vitalis, investeerders in scheeps-cv’s, of soapacteur Rik Engelkes die het via zijn achterbuurvrouw in Dubai geïnvesteerde geld niet terug zag; iedereen wist de weg naar Bartels te vinden.

De advocaat was niet te beroerd om de negatieve publiciteit rond fondsen te versterken door informatie te lekken naar journalisten, of door in de pers te roepen dat er van alles aan de hand was met het bedrijf van zijn opponenten.

‘Mijn vriendjes zeggen tegen me dat ik soms te commercieel, te onorthodox en te energiek ben voor een advocaat’, zegt Bartels zelf. ‘Ik wil al het onrecht in het vastgoed aanpakken. Alles tegelijk, en dat breekt me wel eens op.’

Zijn advocatenpraktijk groeide door de media-aandacht en de toestroom van klanten explosief. Bartels begon op 1 januari 2006 – na een conflict bij zijn vorige kantoor – als eenpitter met een parttime secretaresse; zijn kantoor in Zeist telt nu twintig werknemers, onder wie zeven advocaten, en heeft volgens eigen opgave twintigduizend ‘klanten en relaties’.

De advocatenorde en een groeiend aantal gedupeerde vastgoedbeleggers verwijt Bartels nu dat hij te veel aandacht heeft besteed aan het werven van klanten, terwijl hij ze weinig te bieden heeft. Cliënten betalen in de regel een paar duizend euro om via zijn kantoor te procederen, plus een eventuele ‘succes fee’ als hij erin slaagt hun geld (deels) terug te halen.

Om de machinerie te laten doordraaien, had Bartels steeds weer nieuwe en bij voorkeur grotere zaken nodig. Die zouden nieuwe cliënten opleveren, waardoor hij zijn kantoor overeind zou kunnen houden.

De tegenstanders die hij uitkoos, waren bovendien van steeds zwaarder kaliber. De rechter verbood Bartels vorige maand nog om over Richard Homburg verdere kritische uitlatingen te doen. Homburg is de grootste aanbieder van vastgoedbeleggingen in Nederland.

Deze week moest de advocaat zich in een kort geding verweren tegen beschuldigingen van vastgoedbelegger Bouwhuis en van de toezichthouder bij dat bedrijf, Hans Wiegel, dat Bartels op ongeoorloofde wijze onrust aan het stoken was onder Bouwhuisklanten.

Het zal Dion Bartels niet deren, schreef hij in de persverklaring waarin hij zijn eigen schorsing wereldkundig maakte. ‘Ook een topvoetballer wordt wel eens voor een aantal wedstrijden geschorst na een rode kaart’, aldus Bartels, die tegen de schorsing in beroep gaat. ‘In de regel komt zo’n speler na verloop van tijd weer sterker terug. Zo zal het ook bij mij het geval zijn.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden