Van Lanschot koopt Staalbankiers en verandert naam

Na 100 jaar komt er een eind aan Staalbankiers. Van Lanschot koopt de oude Haagse bank voor vermogende particulieren en schrapt de naam.

Werkneemster van Staalbankiers in vervlogen tijden.

Van Lanschot betaalt ten minste 16 miljoen euro voor de private-bankactiviteiten van Staalbankiers. De klanten laten zo'n 2 miljard euro door Staal beleggen en beheren. De Bossche bank wordt ook eigenaar van de naam Staalbankiers. Die zal binnen enkele jaren verdwijnen van het briefpapier en de kleine bankgebouwen. De hypotheken van Staalbankiers, in totaal een kwart miljard euro, blijven bij de verkoper, bank-verzekeraar Achmea.

De geschiedenis van Staalbankiers gaat terug tot 1 januari 1916. Op die dag begint Machiel Staal (1881-1966) de firma Staal & Co, commissionairs in effecten te Den Haag. De zoon van een Amsterdamse lorrenboer had geruime tijd bij een bank in Londen gewerkt en kwam in 1915 terug naar Nederland. De neutrale positie van het koninkrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog deed de Nederlandse banksector opbloeien en Staal greep zijn kans. Zijn financiële bedrijf beloofde de belangen van de klant altijd voorop te stellen.

Bloei

De bloei kwam toen Staal in een gat in de markt sprong. In die roerige tijden hadden kapitaalbezitters niet veel mogelijkheden om hun geld te beleggen. Staal zette hun geld in onderhandse leningen uit bij nooddruftige instellingen als de gemeente Den Haag.

De Duitse bezetting kostte de Joodse Staal zijn positie en zijn bank. Hij dook onder in de Noordoostpolder. Na de oorlog bouwde hij zijn bank weer op, een taak waaraan hij zich kweet tot zijn overlijden op 85-jarige leeftijd.

Verloren onafhankelijkheid

Met de oprichter verloor de bank ook zijn onafhankelijkheid - zij werd verkocht aan Van Lanschot, die het in 1978 weer verkocht aan Vendex, de holding waarvan warenhuis Vroom & Dreesmann onderdeel was. In 1994 ging het huis over in handen van bankverzekeraar Achmea.

Zonder Machiel Staal groeide de bank verder, maar kwam zij ook in ongunstig vaarwater. Directeur Ton Jongbloed moest in de jaren tachtig het veld ruimen na een schandaal over een werknemer die geheime stukken had meegenomen van zijn eerdere werkgever, De Nederlandsche Bank. In een andere affaire moest de bank klanten enkele miljoenen euro's schadevergoeding betalen omdat zij bij succesvolle beursemissies te weinig aandelen kregen toegewezen.

Het exterieur van Lanschot Bankiers. Beeld anp

Eind jaren negentig verloor de bank 100 miljoen euro door een blunder in de optiehandel. Mogelijk nog dramatischer was de inval van financiële opsporingsdiensten in 2005, op vermoeden van het toestaan van aandelenhandel met voorkennis door een aantal cliënten, onder wie vastgoedhandelaar Ed Maas, oud-voorzitter van de politieke partij LPF. Enkele medewerkers worden ontslagen en de top van de bank treft een schikking van 400 duizend euro met het Openbaar Ministerie.

Steeds weet Staalbankiers te overleven en het vertrouwen van klanten te behouden. Met het opslokken van de bank van Machiel Staal versterkt van Lanschot zijn positie in het particuliere vermogensbeheer aanzienlijk. Alleen ABN Amro Mees Pierson is nog groter in het exclusieve segment.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden