Van crisis hebben rijken in de Hamptons geen last

Een kleiner paradijsje aan het strand, à 40 duizend dollar in plaats van 70 duizend. In de chique Hamptons, anderhalf uur rijden van New York, wordt de malaise op eigen wijze verwerkt....

'Zware tijden in de Hamptons', zegt hij in zijn jeep. En hij schudt het hoofd met daarop een hippe zonnebril van Gucci.

Het deftige plaatsje op Long Island ligt anderhalf uur rijden van New York. Met de voeten in het koele oceaanwater, daar waar altijd wel een briesje staat, mogen de well-to-do graag verpozen in de zomermaanden. In de stad is het heet en plakkerig, hier kun je ongestoord genieten van martini's langs het zwembad, polowedstrijden, eindeloze parties en een parade van Porsches, Bentleys en glimmende terreinwagens.

Toch merkt ook deze elite dat het economisch minder gaat . Vorig jaar was het mis: het toerisme in de Hamptons (Southampton, East Hampton, Bridge Hampton en een reeks andere rustieke dorpen) liep toen met bijna 50 procent terug ten opzichte van 2001; een topzomer die abrupt eindigde op 11 september.

Volgens lokale makelaars en ondernemers lijkt dit een beter jaar te worden. Met een beetje geluk kruipt de bezettingsgraad van huurhuizen terug naar oude niveaus, en klimt het bezoekersaantal weer op.

Van nature zijn de meest vermogenden de laatsten die veel merken van malaise. Hun bestedingspatroon kan wel eens inzakken, maar springt ook zo weer terug naar het oude, aangename niveau.

Het verschil kan 'm zitten in een wat kleiner paradijsje aan het strand, voor 40 duizend dollar per maand in plaats van 70 duizend. Maar ze blijven komen. De belastingverlaging van president Bush biedt bovendien het meeste voordeel aan mensen met geld, en de huizenmarkt blijft stabiel.

Er is meer op het laatste moment te huur, melden makelaars. Dat kan echter ook te maken hebben met het ongewoon regenachtige weer in juni. In het eerste weekeinde van juli - dé nationale feestdag is 4 juli, wanneer de onafhankelijkheid wordt gevierd, en het echte begin van de zomer - waren de files lang als gebruikelijk, de restaurants vol als altijd, en de makelaars drukker dan ooit.

In 1857 ging de trein vanuit New York oostwaarts rijden, en dankzij de voltooiing van de Long Island Railroad werden de vissersdorpjes een toeristisch oord. Pas twintig jaar geleden werden de Hamptons een symbool van over-the-top hedonisme. Aan Main Street in Southampton bepalen nu Donna Karan en Ralph Lauren het beeld .

'East Hollywood' is de speelplaats van onder anderen Steven Spielberg, Alec Baldwin en Jerry Seinfield - die veertig miljoen dollar neertelde voor het optrekje van Billy Joel. Voor de oostkust zijn de Hamptons wat Wassenaar voor Nederland is, de Rivièra voor Frankrijk. De concentratie van geld is hier alleen groter, en het vertoon van rijkdom uitbundiger.

Het blad Forbes berichtte vorig jaar dat een gemiddeld nieuw huis van 1,2 miljoen dollar in 1997 naar 2,1 miljoen was geklommen. De groei is afgevlakt, maar van een prijsdaling is geen sprake.

Adam Browns kan zich wel zorgen maken over de ongeknipte heggen maar het leven blijft goed in de Hamptons. Dunemere Real Estate biedt leuke zomerhuizen aan voor 195 duizend dollar. Voor vier weken. Vijf tot acht miljoen voor een kooppand met uitzicht is doodnormaal. Nog steeds.

Zorg nummer 1 van lokale politiek en inwoners is niet teruglopend toerisme, maar een Indiaans casino. De Shinnehock Indian Nation wil een casino bouwen in het plaatsje Hampton Bays. Volgens justitie van de staat New York ontbreken vergunningen. Onzin, vinden leiders van de Indiaanse stam, en op 2 juli ging de eerste schop de grond in.

Een juridische strijd met historische wortels dreigt. 'Niemand heeft ons ooit iets gevraagd', zei Lance Gumbs van de Shinnehocks. 'Ze vroegen nooit: mogen we hier bouwen?' En dus moet het nu omgekeerd ook mogen: een casino dat de groep financiële ruimte kan geven.

Als het economisch tij keert en de bezoekers uit New York weer grotere fortuinen meebrengen naar de Hamptons, willen ze vast ook wel een rondje gokken. De Indianen hoeven alleen de staat van de heggen in de gaten te houden. Wanneer die weer wekelijks op maat worden geknipt, is er ook geld voor blackjack en roulette.

Want de filosofie ter plaatse is duidelijk. Aan de buitenmuur van de protestantse kerk in Southampton hangt een bord waarop de dienst van zondag wordt aangekondigd. De leidraad van de preek staat eronder. Zonder ironie is Spreuken 22:7 aangehaald: De rijke heerst over de armen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.