'Uit Ivoorkust komen ze naar mijn slootje'

Melvin Stolwijk is veeboer, maar ook wel degelijk ‘natuurondernemer’. Met zijn weidevogel beheer helpt hij de provincie natuurdoelen te halen....

Bodegraven Geen misverstand: Melvin Stolwijk (34) uit De Meije, gemeente Bodegraven, is in de eerste plaats boer. Hij heeft zeventig Holstein-koeien en dertig schapen. ‘Dit is een gemiddeld, gangbaar melkveebedrijf.’

Maar als we met de tractor het land oprijden, gaat Stolwijk vogelsoorten opnoemen. ‘Kieviten, tureluurs, grutto’s, wulpen, slobeenden, talingen, het zit hier allemaal.’

Hij zet de tractor stil, de motor uit. ‘Zie je die vlotjes in de sloot. Daar broeden zwarte sterns. Dit jaar had ik 23 broedpaartjes. Ze komen elk jaar uit Ivoorkust, naar mijn slootje. Zonder TomTom. Dat is zo mooi.’

Verderop, een flink eind verderop, liggen de kadelanden, met een rij bomen die de hele polder Bodegraven-Noord doorsnijdt. De kade dient van oudsher als afscheiding van de lange, diepe kavels van de ongeveer vijftig boeren in het gebied. Nu behoort het tot de Ecologische Hoofdstructuur (het netwerk van natuurgebieden in Nederland), inclusief een gedeelte van de weilanden dat tegen de kade aan ligt.

Natuurmonumenten kreeg de grond via ruilverkaveling in bezit, maar verpachtte deze aan de agrarische natuurvereniging De Parmey, waarvan Stolwijk voorzitter is. Op dat ‘natuur’-gedeelte van de weilanden maaien de leden van de vereniging in mozaïeken om de weidevogelnesten te beschermen. En ze bemesten de grond nauwelijks. Met resultaat dus.

Stolwijk doet op zijn eigen weilanden ook aan ‘slootkantbeheer’ en hij heeft die vlotjes in de sloot. ‘Die sterns zijn fantastisch. Het mooie is dat ze ook de predatoren wegjagen; buizerds, kraaien, vossen. Mensen jagen ze ook weg, trouwens.’

Melvin Stolwijk is een van de tien ‘voorbeeldboeren’ die vandaag aanwezig zijn op de conferentie Natuurlijk lukt het! Met meer boeren als natuurondernemer. In het boek met dezelfde titel staat een manifest waarin minister Verburg en boerenorganisatie LTO Nederland pleiten voor een ‘cultuuromslag’ en meer samenwerking om agrarisch natuurbeheer te bevorderen. Het schiet namelijk niet op met de door boeren te realiseren ‘natuurdoelen’ binnen de Ecologische Hoofdstructuur. Omdat boeren niet willen en niet kunnen, menen sceptici uit de natuurhoek. Melvin Stolwijk zou dan een witte raaf zijn. ‘Dat is onzin’, zegt hij zelf. ‘Hier in deze polder doet bijna iedereen mee, er is zelfs groot enthousiasme voor natuurbeheer. Zolang je het maar kunt inpassen in de normale bedrijfsvoering.’

‘Veel jonge boeren willen wel’, zegt ook Wim Dijkman van het Centrum voor Landbouw en Milieu. ‘De jonge generatie boer is zakenman, ondernemer. Er valt met hen goed te praten over natuurbeheer. Vaak vinden ze het zelf ook leuk. Natuurbeschermers beseffen dat niet altijd.’ Volgens Dijkman worden er ook successen geboekt. ‘Het gaat goed als je per polder een plan maakt. Met iedereen, het waterschap, gemeenten, natuurbeschermers, boeren. Je moet naar iedereen toe en vragen: onder welke voorwaarden wilt u meedoen? Dan kan niemand zich meer verschuilen. Sterker: het wordt hun eigen project.’

Dijkman merkt weinig van een anti-stemming tegen de ‘groene maffia’. ‘Het gaat pas mis als boeren zich onbegrepen voelen. Zijn ze net goed bezig met weidevogelbeheer, roept de boze buitenwereld: hier moet moeras komen.’

Dat is precies wat er speelt in polder Bodegraven-Noord. In het door de agrarische natuurvereniging beheerde gebied, komt een zogeheten ‘groene ruggegraat’ die de Reeuwijkse Plassen met de Nieuwkoopse Plassen gaat verbinden. In deze ‘natte as’ moet weiland moeras worden. ‘Stop de kolder. Geen moeras in de polder’, schreeuwen de affiches achter de ramen van zowat alle huizen. Melvin Stolwijk: ‘Er is geen draagvlak. Gemeente, waterschap, de boeren, iedereen is tegen. Toch hebben we gezegd: we gaan niet alleen schieten, we bedenken een alternatief. Want de provincie moet nu eenmaal natuurdoelen halen. Het gaat erom dat soorten in die natte as kunnen migreren. Dat kan ook met een ‘kralensnoer’ van stukjes land, verbonden door sloten.’

Stolwijk heeft goede hoop dat het moeras er niet komt. ‘Ze kunnen niet om ons heen. Juist omdat wij hebben laten zien dat we graag meedoen aan natuurbeheer.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden