Twinning? Tlosing!

Weet u nog, de zorgeloze late jaren negentig? De economie groeide 4,5 procent per jaar, minister Zalm van Financiën boekte meevaller na meevaller en Nederlanders stuwden met hun nieuwe mobieltjes vanaf de camping de beurs tot recordhoogte....

Niemand twijfelde eraan dat al die vindingen op termijn veel zouden opleveren. Dus stonden investeerders in de rij om hun miljoenen in de start-ups te steken - de internetrevolutie grossierde in nieuwe Engelse termen.

Precies op het hoogtepunt van deze golf besloot de overheid om ook eens wat aan informatietechnologie te doen. Het ministerie van Economische Zaken vond dat Nederland zijn partijtje mee moest blazen in de 'ICT'.

Anders dan bijvoorbeeld in de scheepsbouw was gebeurd, zou de staat niet zomaar subsidies verstrekken. EZ richtte een incubator op (weer dat Engels, in dit geval voor broedplaats) waar mensen met een goed ICT-idee geld, huisvesting en ondersteuning konden vinden. Toenmalig minister van EZ Hans Wijers en internetgoeroe Roel Pieper werden de drijvende kracht achter het project, dat de naam Twinning en 18 miljoen euro aan overheidsgeld meekreeg. Nederland bouwde aan zijn eigen Silicon Valley, en EZ zou na een paar jaar zijn belangen met een vette winst kunnen verkopen.

Iedereen tevreden. Bijna iedereen. Want Twinning begaf zich niet op onontgonnen terrein. Wat in Twinnings pand aan de Amsterdamse Kruislaan plaatsvond, gebeurde op veel meer plaatsen. Talloze ondernemers begonnen incubators, zij het dat zij het met geld uit de markt moesten doen. Concurrentievervalsing, luidde de kritiek.

Vijf jaar later is Twinning een luchtkasteel gebleken. Van de zestig bedrijven die in de incubator zijn uitgebroed, is geen de zwaan geworden waar EZ op hoopte. Twintig bedrijven zijn failliet, en geen heeft ook maar aan een beursgang geroken.

Dat valt Twinning moeilijk aan te wrijven. De internetzeepbel is al in 2000 geknapt, de ICT-industrie ligt op zijn gat, er vallen massaal ontslagen, en geen mens steekt nog geld in de sector.

Juist onder deze moeilijke omstandigheden zou je nog wel een pleidooi kunnen houden voor overheidsingrijpen: wanneer niemand geld in ICT wil steken, moet de staat dat maar doen.

Maar EZ doet exact het tegenovergestelde. Opnieuw spelen de ambtenaren en politici voor ondernemertje. Ze zien een verlies van 48 miljoen, en trekken de stekker eruit. Op zijn Engels: Too much too soon, too little too late.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden