Twijfelachtig recept

Voert het IMF wel wijs beleid in Azië? Toen de crisis zich manifesteerde, sprong het IMF als een bok op de haverkist....

Deze leningen, die in woord en daad werden ondersteund door de westerse landen, waaronder Nederland, werden verstrekt onder de gebruikelijke voorwaarden. Ten eerste moesten de betrokken landen de structuur van hun economie hervormen. Ten tweede werden zij geacht verkrappend monetair en budgettair beleid te voeren. Het is het standaardrecept dat in het verleden zijn waarde bewezen heeft.

Voorstanders van de IMF-aanpak wijzen erop dat de munt en de beurs van Zuid-Korea zich lijken te stabiliseren. Indonesië betaalt in deze gedachtegang de prijs voor het negeren van de dwingende adviezen met een kelderende munt en beurs. Kijk, zeggen de IMF-aanhangers, het Koreaanse hervormingsbeleid is in de ogen van de financiële markten geloofwaardig, de onwil van Indonesië om te bezuinigen niet. Het recept werkt.

De twijfel is intellectueler van oorsprong, maar daarom niet minder praktisch. Top-economen als Stiglitz van de Wereldbank en Buiter van Cambridge wijzen erop dat de Aziatische crisis anders is dan andere. De kern van die crisis ligt in de wankele financiële sector. De sector is in de crisislanden slecht gestructureerd, banken en andere financiële instellingen kampen met slechte leningen, het toezicht laat te wensen over.

De redenering van de criticasters van het IMF is dat de wankele financiële sector niet bestand is tegen vrij kapitaalverkeer. De gammele financiële sector is omvergeblazen door het geweld van de kolkende internationale kapitaalstromen. De oplossing van de financiële crisis vereist niet zozeer verkrappend monetair en budgettair beleid, als wel het afschermen van de financiële sectoren, teneinde daar een ordelijk saneren mogelijk te maken. Buiter bepleitte daarom in de Volkskrant het aan banden leggen van de kapitaalstromen.

De critici wijzen er bovendien op dat het IMF-beleid in deze crisis eigenlijk neerkomt op een garantstelling voor het westerse bankwezen. De leningen aan de betrokken landen worden gebruikt om de rente en aflossing te voldoen op leningen die bij eerdere gelegenheden door westerse banken zijn verstrekt.

Niet de betrokken landen, maar de westerse bankiers zijn het meest geholpen bij het huidige IMF-beleid. Dit is niet alleen onrechtvaardig, maar ook inefficiënt. Omwille van een efficiënte werking van de kapitaalmarkt moeten westerse banken hun eigen risico's dragen, niet alleen in goede tijden.

De logica van de criticasters is dwingend. De twijfel over de wijsheid van het IMF-beleid in Azië is gezaaid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden