Teruglezen: Möllenkamp in rechtbank. 'Ik ben door een hel gegaan'

Zou Hubert Möllenkamp dan misschien een vleugje berouw tonen? In een nagenoeg lege rechtszaal kreeg hij woensdagochtend het laatste woord in het zeven dagen durende corruptieproces waarin hij de hoofdverdachte is. Maar spijt over zijn eigen handelen sprak de oud-bestuursvoorzitter van woningstichting Rochdale niet uit. Hij 'betreurt het ten zeerste' dat de stichting en de medewerkers en huurders de afgelopen acht jaar zoveel last hebben gehad van alle negatieve publiciteit. Verder kwam hij niet.

Hubert Mollenkamp Beeld anp

Het is een kenmerkende slotverklaring, waarin het meest voorkomende woord met afstand 'ik' is. Als er iemand is voor wie de hele affaire erg is, dan is het Möllenkamp zelf. En zijn gezin. Zij zijn het slachtoffer geworden van de media, die hem als Zonnekoning en Maserati-man 'monsterlijk groot' hebben gemaakt.

'Ik' en 'gezin' zijn twee woorden die ook regelmatig opduiken in het corruptiedossier. Möllenkamp en zijn naasten zijn zogezegd danig op hol geslagen nadat zijn eerste vrouw in 2002 overleed en hij kort daarop hertrouwde met Alberdien V. Met name sloopbaas Henk O. verklaarde dat Alberdien V. 'veel wensen had'. Zoals de Spaanse villa die 'toppietop' verbouwd moest worden.

O. vertelde ook over de dochter van Möllenkamp 'die in de war was door de dood van haar moeder en ruzie had met die nieuwe vrouw'. Hij had medelijden met 'die hondsbrutale meid', verklaarde O. Daarom liet hij het erbij toen de vrouw van begin 20 op zijn kosten een Mercedes 'meelulde' bij een dealer.

Berouw over alles wat Möllenkamp en zijn gezin in de ogen van Justitie ten koste van Rochdale zouden hebben gepermitteerd heeft de ex-directeur niet. De tonnen aan 'renteloze leningen' en de auto's die zakenpartners kregen, waren niet slim, zegt hij achteraf. Maar het waren absoluut geen steekpenningen. Hij heeft er ook nooit een tegenprestatie voor geleverd, bleef hij ondanks een karrenvracht aan bewijsstukken herhalen. Niet voor niets vroeg zijn raadsvrouw op alle punten vrijspraak.

Terugkerend fenomeen tijdens het proces waren ook zijn vage antwoorden op toch ogenschijnlijk simpele vragen. Net zoals vorig jaar bij de parlementaire enquêtecommissie woningcorporaties. Zij kreeg pas na veertig keer proberen een soort van antwoord op de vraag of Möllenkamp nog in de bedrijfs-Maserati had gereden nadat zijn raad van commissarissen hem dat had verboden. Terwijl een simpel 'ja' genoeg was geweest.

Mollenkamps laatste woord:

'Ik heb de afgelopen acht jaar gigantisch veel meegemaakt. Ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik door een hel gegaan ben. Zowel voor mijn gezin als voor mijzelf. Televisieploegen door de straat heen. Veel krantenknipsels, ook als het niet over mij ging dan kwam ik in beeld met foto. Veel de parlementaire enquête. Ik heb ook regelmatig nagedacht over mijn leven en de zin van mijn leven. Een van mijn kinderen heeft haar achternaam veranderd omdat zij er zo gigantisch veel last van heeft gehad.

'Ik heb vele bedreigingen ontvangen, zeker in de eerste twee jaar. Zowel via de brief, waar ik aangifte van gedaan heb, als via de mail. Op dat moment bleven ook veel televisieploegen door de straat heen rijden. Ook in Spanje word ik met de nek aangekeken. Uit de krant heb ik moeten vernemen dat ik failliet was. Ik wist er niks van! Tussen kerst en Nieuwjaar gebeurd.

'Ik wil niet meer al te veel punten vrijgeven over mijn privéleven omdat ik gewoon niet weet wat de media ermee doet. Ik heb zo gigantisch veel media-aandacht gehad. Ook begrijp ik, dat als ik die media heb gehad, dan heeft ook de woningstichting dat gehad. De medewerkers en de huurders. Ik betreur het ten zeerste. Ook de schade die Rochdale van het hele proces, na acht jaar lang, want in mijn geval loopt het al acht jaar lang, ondervindt. En daar zou ik het graag bij willen laten. Dank u wel.'

Steekpenningen

Op eenzelfde manier werd het geduld van de rechters en officieren afgelopen weken regelmatig op de proef gesteld. De laatste dag vroeg de rechter bijvoorbeeld of Möllenkamp zijn vermeende omkopers destijds had gezegd dat hij leningen kon terugbetalen als hij bij zijn pensioen of vut een grote bak geld zou meekrijgen. Möllenkamp begon daarop een lange verhandeling over hoe de pensioen- en vut-regelingen er bij Rochdale uitzagen.

Rechter: 'Dat heeft u eerder al gezegd. Maar heeft u tegen O. en Van E. gezegd, tegen de tijd dat ik zo'n gouden handdruk krijg, kan ik het terugbetalen?'
Möllenkamp: 'Ik kon dat terugbetalen.'
Rechter: 'Ja, maar is dat met hun besproken op die manier?'
Möllenkamp: 'Daar is over gesproken, ja. Ik geloof dat er voor mij 2,5 miljoen euro opzij is gezet.'
Rechter: 'Jawel, maar het gaat mij erom dat op het moment van die leningen is afgesproken wanneer ze konden worden terugbetaald.'
Möllenkamp: 'Ik heb toen geantwoord dat ik voldoende voorzieningen had - zowel mijn aandelenportefeuille, als mijn levensverzekeringen, als mijn pensioen - om dat te kunnen terugbetalen.'
Rechter: 'Als u met pensioen ging, of met de vut.'
Möllenkamp: 'Ja.'

Door zolang om vragen heen te draaien beklijft het beeld van Möllenkamp als iemand die nog altijd heel wat te verbergen heeft. Iemand die zichzelf vooral als slachtoffer ziet en absoluut niet van plan is zijn Spaanse badplaats te verruilen voor een Amsterdamse cel. In dat licht is het saillant dat Möllenkamp in de marge van de rechtszaak zei dat dit 'sowieso een hoger beroepszaak wordt'. Tegen de tijd dat dat dient is hij waarschijnlijk 70, rekende hij voor. Voor het zover is, doet de rechter dus nog uitspraak, op 10 december.

Wie verstuurde de nepfactuur?

Woensdag is de slotdag van het proces over de fraude bij Rochdale. De zaak wordt almaar gekker. Neem de rekening van 188 duizend euro aan Multi, verzonden uit een modezaak in Spanje. (+)

Een paar ton aan 'leningen', een Volksagen Beetle, een huis in de Spaanse badplaats Altea en een duur appartement in Lelystad. Centraal stonden de gunsten die Möllenkamp kreeg van zijn Arie van E., oprichter en enige eigenaar van het vastgoedbedrijf Nawon. (+)

Het moet raar lopen wil Hubert Möllenkamp ooit van zijn bijnaam afkomen: 'de Maserati-man'. Möllenkamp en zijn auto werden het symbool van de megalomanie die de laatste decennia toesloeg in de wereld van de woningcorporaties. (+)

Hubert Mollenkamp verlaat samen met zijn advocaat, Petra van Kampen, de rechtbank van Amsterdam Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden