Surseance

Een bedrijf vraagt uitstel (surseance) van betaling wanneer het zijn rekeningen en salarissen niet meer kan betalen, bijvoorbeeld omdat de bank geen krediet meer geeft....

Tegelijk met de verlening van de surseance, benoemt de rechtbank een bewindvoerder. Dat is een advocaat die gespecialiseerd is in ondernemingszaken. Hij heeft als taak om te onderzoeken of het bedrijf kan voortbestaan zonder de juridische bescherming, bijvoorbeeld na verbeteringen van de bedrijfsvoering.

Als eerste vraagt een bewindvoerder een boedelkrediet aan, meestal bij één van de banken die al betrokken zijn bij het bedrijf (soms zelfs de bank die de kredietverstrekking aanvankelijk stopte). Zo'n boedelkrediet, waarmee het bedrijf weer even kan doen alsof er niets aan de hand is, wordt met voorrang terugbetaald zodra er weer geld is. Daarom willen banken er meestal aan meewerken; vaak hebben ze voorafgaande aan de surseance er al mee ingestemd.

Bij een grote onderneming worden meestal meerdere bewindvoerders benoemd door de rechtbank. De problematiek is dan al snel te omvangrijk voor één persoon, en de belangen van de werkgelegenheid zijn groot.

Hoewel uitstel van betaling is bedoeld om een faillissement af te wenden, eindigt 95 procent van de surseances in een faillissement. Daarbij houdt de taak van de bewindvoerder op en stelt de rechtbank een curator aan - hoewel dat meestal dezelfde persoon is als de bewindvoerder. Officieel dient de curator een ander belang dan de bewindvoerder, omdat een curator zoveel mogelijk schulden moet aflossen. Moderne curatoren proberen ook zoveel mogelijk bedrijfsonderdelen en werkgelegenheid te redden.

Een faillissement lijkt ernstiger dan het is. Twee op de drie failliete ondernemingen beleven namelijk een zogenoemde doorstart en krijgen aldus een tweede kans. Een doorstart betekent dat de levensvatbare delen worden ondergebracht in een nieuwe vennootschap, vrij van oude schulden. Slechts de meest geschikte werknemers krijgen een baan aangeboden in het nieuwe bedrijf.

Drie van iedere vier doorstartende ondernemingen doen dat onder leiding van de oude directeur, zo blijkt uit onderzoek. Curatoren werken er graag aan mee, want in een doorstart is een bedrijf meer geld waard .

Als een doorstart onmogelijk is, probeert de curator de bedrijfsmiddelen zo duur mogelijk te verkopen. Dat is het moment waarop gebouwen, machines en eventuele merknamen van de hand worden gedaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden