Stork houdt onverkort vast aan beleid

‘Er is’, constateert president Huub Willems van de Ondernemingskamer, ‘een onoverbrugbare kloof van wantrouwen en een patstelling ontstaan’ tussen Stork en zijn twee grootste aandeelhouders, de beleggingsfondsen Centaurus en Paulson....

Na de aandeelhoudersvergadering van 12 oktober vorig jaar is er een ‘sfeer ontstaan van verwijten, confrontatie en moeizame confrontatie’ en was er sprake van een ‘steeds verder gaande verharding’ van het conflict.

Dat Willems vervolgens een oordeel velt dat bij alle betrokkenen een gulle lach op het gezicht tovert, mag een weergaloze prestatie heten. De uitspraak geeft alle partijen iets en dus heeft niemand volledig zijn zin gekregen.

Als er toch een winnaar moet worden aangewezen, dan heet die in ieder geval niet Centaurus en ook niet Paulson. Beide ‘roofridders’ zijn uiterst tevreden dat de rechter de beschermingsconstructie van Stork als ontoelaatbaar heeft bestempeld. In een verklaring tonen beide grootaandeelhouders zich ook verheugd over de komst van drie nieuwe, onafhankelijke commissarissen.

Maar Centaurus en Paulson zwijgen wijselijk over de inhoud van het conflict: de strategie van Stork. En gelijk hebben ze. Als beide hedgefondsen de illusie hadden dat rechtbankpresident Willems hen ruim baan zou verschaffen voor de opsplitsing van Stork zijn zij bedrogen uitgekomen.

Willems laat eigenlijk, zo is tussen de regels te lezen, geen spaan heel van de plannen van Centaurus en Paulson met Stork. Hij constateert dat het bestuur van Stork ‘zeer brede steun ondervindt voor het gevoerde en te voeren beleid’.

Tegen deze achtergrond ‘mag ervan worden uitgegaan dat het beleid als deugdelijk en op goede argumenten gebaseerd moet worden beschouwd’. Daarnaast roept Willems in herinnering dat Centaurus en Paulson de stelling van Stork dat hun plannen grote risico's met zich meebrengen niet hebben weerlegd. De slotsom, zegt Willems, moet dan ook zijn dat ‘Stork niet kan worden gedwongen haar strategie te verlaten en te kiezen voor die van Centaurus’.

Alles overziende is de conclusie dat Centaurus en Paulson het juridische gelijk aan hun zijde hebben gekregen in die zin dat de rechter de beschermingsconstructie van Stork in strijd acht met ‘redelijkheid en billijkheid’.

Maar Stork krijgt van de rechter aanzienlijk meer dan het voordeel van de twijfel als het om de inhoudelijke koers van het concern gaat.

Bestuursvoorzitter Sjoerd Vollebregt van Stork trok daaruit na de uitspraak dan ook meteen de conclusie dat van inhoudelijke concessies aan Centaurus en Paulson geen sprake kon zijn. ‘Het beleid van Stork kan volgens de rechter de toets der kritiek doorstaan. Dat is het uitgangspunt. Herstel van gezonde verhoudingen is iets anders dan beleidswijzigingen en compromissen.’

De strijd om de strategie van Stork is dus in de rechtszaal niet beslist. Wel heeft Willems een adempauze bevolen voor de duur van het onderzoek naar het gevoerde beleid, naar schatting een paar maanden tot een half jaar.

En dat er drie nieuwe commissarissen aan te pas moeten komen om de impasse te doorbreken, daar tilt president-commissaris Jan Kalff niet zo zwaar aan.

‘Er moest iets gebeuren en als dit het is, zullen we er van harte aan meewerken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden