ColumnPeter de Waard

Spreekt Boris de Bluffer zélf mumbo jumbo?

‘Mumbo jumbo’ – een pracht van een Engelse uitdrukking voor abracadabra of nonsens – werd voor het eerst gebruikt door Charles Dickens in Little Dorrit. Maandag noemde Boris Johnson de ‘hysterische angst’ van Europa voor Amerikaanse producten als chloorkippen of genetisch gemodificeerde granen mumbo jumbo. Hij riep dat de Britten zich alleen laten leiden door ‘de wetenschap’ die heeft bepaald dat chloorkippen voedselveiliger zijn dan kippen zonder chloor.

Boris Johnson wil niet alleen zo snel mogelijk een handelsakkoord afsluiten met de EU maar ook een met de VS. Dat eerste zou appeltje-eitje kunnen zijn als hij het tweede niet zou willen. Als Johnson geen tarifering en geen quota in de handel met de EU wil, zou hij de hoofdstukken over het vrije verkeer van goederen en diensten uit de EU-verdragen kunnen scheuren, er een nietje doorheenslaan en zijn handtekening eronder zetten. Daar zijn niet eens 11 maanden voor nodig. Dat kan in één dag.

Het afsluiten van bilaterale handelsverdragen (laat staan multilaterale) is een tijdrovende klus, maar dat komt omdat landen en handelsblokken nu eenmaal totaal andere handelssystemen kennen waarmee ze hun eigen standaarden op het gebied van voedselveiligheid en milieu hanteren. Dat moet allemaal in kleine lettertjes worden geregeld.

Bij de EU en het Verenigd Koninkrijk is dat in 47 jaar lidmaatschap al tot in detail geregeld. Boris kan dat zo overnemen. Tenslotte stappen de Britten niet uit de EU, omdat ze geen Nederlandse bloemen meer willen importeren of hun eigen lamsvlees niet naar Europa willen exporteren.

Ze stappen eruit vanwege hun aversie tegen het vrije verkeer van personen (de Poolse immigranten) en vanwege de inbreuk van Brussel op hun soevereiniteit (taking back control). Als de Britten zich geen oneigenlijke concurrentievoordeel toe-eigenen (lagere kwaliteitsstandaarden, milieu-eisen of belastingen) kan over het vrije verkeer van goederen en diensten zo een akkoord worden bereikt.

Maar dat zou betekenen dat het land materieel in de douane-unie blijft. En dat stuit hem tegen de borst. Johnson wil van vele walletjes eten. Hij wil niet alleen tegelijkertijd een handelsverdrag met de VS, maar ook verdragen met Japan, Brazilië, Nieuw-Zeeland en Andorra afsluiten. Hij wil overal de krenten uit de pap halen. Daarvoor wringt hij zich in allerlei bochten. In plaats van een nietje door de EU-douane-afspraken te slaan wil hij een handelsakkoord ‘à la Ceta met Canada’.

Het verdrag dat de EU in 2017 na zeven jaar onderhandelen met Canada afsloot (en tien jaar na de start nog niet door alle lidstaten is geratificeerd) kent echter vele tarieven (voor pluimvee, eieren en vlees), quota (voor kaas) en andere belemmeringen (kwaliteit).

En als dat niet lukt, zei Boris de Bluffer ‘een handelsdeal à la Australië’ te willen. Alleen hebben Australië en de EU geen handelsdeal.

Het is mumbo jumbo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden