DE ONDERNEMINGSEEPJE

Seepje gaat met ‘superschillen’ het virus te lijf

Het belangrijkste ingrediënt van alle Seepje producten: ‘superschillen’ die, als ze in aanraking komen met water, de was of afwas voor je doen. Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Het Haagse Seepje maakt al zeven jaar was- en poetsmiddelen van schillen van de Nepalese Zeepnotenboom. Deze winter kwam het bedrijf met handzeep. De timing kon haast niet beter. 

Nee, ze hebben geen paranormale gaven bij Seepje. En ze zitten ook zeker niet in het ‘Chinese complot’. Het is puur toeval dat het was- en poetsmerk vlak voor het uitbreken van de coronacrisis zijn eerste lijn met natuurlijke handzeep lanceerde. Daardoor kon Nederland de afgelopen weken het virus te lijf met de schillen van de Sapindus mukorossi.

In hun ‘washok’ in Den Haag, zoals oprichters Jasper Gabriëlse en Melvin Loggies hun kantoor noemen, is de rust inmiddels wedergekeerd. Maar die eerste dagen waren heftig, vertelt Gabriëlse die tot spreekbuis is gebombardeerd omdat Loggies niet van interviews houdt. Terwijl de vraag naar hun zeep vertienvoudigde, mochten hun pompflesjes China niet uit en ging Nepal in lockdown.

Dat laatste was een probleem omdat het land hofleverancier is van het belangrijkste ingrediënt van alle Seepje producten: ‘superschillen’ die, als ze in aanraking komen met water, de was of afwas voor je doen. Omdat ze natuurlijk afbreekbaar zijn, zouden ze minder schadelijk zijn voor het milieu dan gewoon wasmiddel.

Zappen

Gabriëlse en Loggies kwamen de schillen zeven jaar geleden op het spoor. Niet tijdens een backpackavontuur, maar gewoon toen ze wat achteloos zaten te zappen op de bank. Vraag ze niet welke zender het was, maar ineens zagen ze een Nepalese dame in de weer met water en wat van die schillen. Ze nam er alles mee onder handen: haar kleding, lichaam en haren.

Het contrast tussen dat natuurlijke wasmiddel en de flacons vol chemisch gekleurde en geurende vloeistof die ze in hun eigen washok hadden staan, kon bijna niet groter. ‘We dachten direct: dit kan commercieel een groot succes worden en het is beter voor mens en milieu’, zegt Gabriëlse. Via Chinese internetwinkel Alibaba ging het tweetal op zoek naar de superschillen en zo kwamen ze in contact met een zekere Hari die best 500 kilo van zijn waar op de boot naar Nederland wilde zetten.

Jasper Gabriëlse: ‘Je hebt jarenlang aan iets gewerkt en dan staat het ineens in de winkel waar je altijd je boodschappen doet en zie je het iemand in zijn mandje doen.’Beeld Raymond Rutting / de Volkskrant

Gabriëlse en Loggies schraapten hun studiefinanciering bij elkaar, maakten op hoop van zegen 4.600 euro over, en ruim een maand later kwam de lading met schillen aan in de haven van Rotterdam. ‘Ik had met vrienden een camper gekocht en reed ernaartoe. Stonden we daarin tussen de vrachtwagens op onze pallet met schillen te wachten.’

Ondertussen hadden de twee het nodige lobbywerk verricht bij de biologische supermarkt Marqt. Maar het was natuurlijk nog maar de vraag of de schillen in het echt zouden doen wat op tv werd beloofd. Gabriëlse: ‘We hebben het vooral door mijn moeder laten testen. Ik dacht dat zij meer autoriteit zou zijn op dit onderwerp. Als zij zou zeggen: ‘dit werkt’, dan zou ik overtuigd zijn. En dat deed ze.’

Risico 

Gek genoeg heeft de gedachte dat het zou kunnen mislukken hen nooit echt wakker gehouden. Misschien was dat ook wel omdat ze weinig te verliezen hadden. ‘We waren studenten, we hadden geen verantwoordelijkheden. Dat is de perfecte basis om een risico te nemen, want als je verliest ben je weer waar je was’, zegt Gabriëlse. ‘Dat is nu heel anders.’

Want inmiddels staan Gabriëlse en Loggies aan het roer van een merk met vijftien soorten wasmiddel en zeep – bestaand uit ‘minstens 99,25 procent natuurlijke producten’. Er gaan jaarlijks zo'n 650.000 stuks over de toonbank. Het team op kantoor bestaat uit dertien man en overziet een ingewikkeld productieproces. De Nepalese schillen worden in India tot poeder verwerkt waar in Nederland weer een vloeibare substantie van wordt gemaakt, vervolgens wordt dat spul in gerecyclede flessen gegoten en ingepakt op een sociale werkplaats.

Bedrijf: Seepje
Waar: Den Haag
Sinds: 2013
Aantal werknemers: 13 (en 16 medewerkers op de sociale werkplaats)
Jaaromzet: 2.100.000 euro (2019)

Het merk groeit gestaag, met als voorlopig hoogtepunt de introductie bij Albert Heijn begin 2017. Na anderhalf jaar onderhandelen stond hun zeep eindelijk in het schap tussen de grote reuzen van de wasmiddelenindustrie. Een ‘onbetaalbaar’ moment, vond Gabriëlse. ‘Je hebt jarenlang aan iets gewerkt en dan staat het ineens in de winkel waar je altijd je boodschappen doet en zie je het iemand in zijn mandje doen.’

Voorraad

Dat Seepje nog in de groei is, heeft een groot voordeel: het merk werkt met ‘ijzeren’ voorraden’. Want wanneer die grote nieuwe retailer eindelijk ‘ja’ zegt, kun je moeilijk weken gaan zitten wachten tot de schillen uit Nepal zijn gearriveerd. Die voorraad konden ze mooi aanspreken toen de coronacrisis uitbrak, helemaal omdat een paar nieuwe buitenlandse partijen de onderhandelingen tijdelijk stillegden.

Overigens is er nog een andere reden dat het bedrijf altijd een flinke partij achter de hand houdt. In 2015 werd Seepje hard geraakt door de aardbeving in Nepal. Hun werkplaats stortte volledig in en er was geen schil meer in te kopen. ‘Dat was echt verschrikkelijk, maar daardoor leerden we wel dat we een risico namen met maar een enkele leverancier in Nepal. Dus nu hebben we meerdere leveranciers en een grotere voorraad met schillen en poeders in Nederland.’

Dat betekent niet dat de coronacrisis Seepje helemaal niet raakt. De zestien medewerkers van de sociale werkplaats zitten sinds half maart thuis. Dat gaat Gabriëlse aan het hart. Hij geeft om ‘die kanjers’, zoals hij om elk stukje in de productieketen zegt te geven. ‘We willen overal zo’n positief mogelijke impact maken. Van die boom waar dat schilletje aan groeit tot het afvalwater waar zuiveringsinstallaties mee te maken krijgen en alles daartussenin.’

Meer ondernemingen

Standbouwer helpt nu kantoren inrichten voor de anderhalvemetereconomie. 

Crowdmanagement bij anderhalve meter afstand: ‘Nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan.’

Van Uber tot kantoortuin: heel de wereld jaagt op plexiglas. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden