Reisbijbel voor hippies naar BBC

De oprichters van de reisboekenuitgeverij Lonely Planet waren zelf hippies. Tony (nu 61) en Maureen Wheeler (57) trokken in 1972 voor hun huwelijksreis uit Londen over land naar Australië....

De zoektocht naar onbekend territorium en hun gevoel voor zakendoen brachten hen niet alleen naar Australië, maar decennia later ook naar de wereldtop van de reisuitgeverijen. De gidsen van Lonely Planet werden de best verkochte reisboeken; een begrip voor rugzakkers en andere low-budget-reizigers.

De Wheelers verkochten gisteren hun uitgeverij aan BBC Worldwide, de commerciële tak van de Britse omroep. Over de prijs van het meerderheidsbelang werden geen mededelingen gedaan.

Na hun eerste, maandenlange reis door Turkije, Iran, Afghanistan en Pakistan kwamen ze berooid aan in Australië. Om alle vragen over de toen nog ongebaande route te kunnen beantwoorden, schreven ze Across Asia on the Cheap, een zelf geproduceerde gids die de grondslag legde voor de grootste onafhankelijke reisgidsenuitgever ter wereld.

De naam van de uitgeverij was het resultaat van een misverstand: Tony Wheeler hoorde de song Space Captain van Joe Cocker en verstond: ‘Once I was traveling across the sky / This lonely planetcaught my eye.’ Cocker zong echter ‘lovely’, maar Wheeler was al gevallen voor de naam Lonely Planet.

Lonely Planet werd een gevestigde naam. De bestemmingen – Zuid-Oost Azië, India, Afghanistan waren de eerste bestsellers – bleken aanlokkelijk, maar het was ook de toon van de beschrijvingen die een Lonely Planet onderscheidde van de concurrentie. Zo werden reizigers tussen de regels door gemaand het milieu te ontzien, lang voordat het onderwerp in de belangstelling kwam. Ook kregen de lezers soms het advies bepaalde bestemmingen te mijden, omdat er toch niets te beleven was.

De informele toon heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan. De tips hoe in Noord-Afrikaanse landen aan marihuana te komen en de handigheidjes om studentenkaarten te vervalsen, zijn verdwenen uit de edities. Evenals de matige amateurfoto’s en de kriebelige handgetekende kaartjes uit de eerste boeken.

Van een bijbel voor rugzakkers – ze kwamen elkaar onderweg regelmatig tegen in dezelfde bussen en dezelfde hostels omdat die werden aangeprezen – werden de reishandboeken langzamerhand ook geschikt voor de gewone, een creditcard bezittende groep reizigers.

Tegenwoordig kan aan de hand van de voormalige hippiebijbel ook een mooie autotocht worden gemaakt over California’s Highway One, kan er worden gesnorkeld op de Malediven of wordt er volop gewandeld in Zwitserland of op Hawaii.

Om – weer – tegemoet te komen aan de behoefte aan lowbudgetreizen werd de onafzienbare reeks boeken, dvd’s, websites en taalgidsjes uitgebreid met de Shoestring Guides: speciaal voor de jonge reiziger.

Het merk Lonely Planet – vierhonderd medewerkers, kantoren in Australië en Londen, 500 titels en een oplage van ruim 6 miljoen boeken – staat inmiddels op gelijke hoogte met andere eveneens alternatief begonnen bedrijven als Ben & Jerry’s, Apple en The Body Shop. Het merk gaat nu deel uitmaken van de commerciële uitgeverij van de BBC, waar websites en tv-programma’s de boventoon voeren.

En Tony en Maureen? Sinds 2005 waren ze al niet meer betrokken bij de dagelijkse leiding en ze reizen nog altijd. Zes maanden per jaar zijn ze onderweg. Hun verslag is een gratis te raadplegen weblog geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden