Ook plasticfabrikant EVC gaat nu op fusie- en overnamejacht

De op het Damrak genoteerde Italiaanse plasticfabrikant EVC keerde vorig jaar terug in de zwarte cijfers, maar bestuursvoorzitter E. dell'Isola is nog niet tevreden....

Van onze verslaggeefster

AMSTERDAM

Naar eigen zeggen 'ondanks moeilijke marktomstandigheden', boekte EVC vorig jaar een winst van 32,6 miljoen gulden, tegen een verlies van 25 miljoen in 1996. De omzet steeg 13 procent naar 2,4 miljard. EVC profiteert nog steeds van verliezen uit het verleden in Duitsland die ook in 1997 weer een belastingmeevaller van 54 miljoen gulden opleverden.

Dell'Isola sprak van een 'zwaar jaar, waarin we het slechter hebben gedaan dan verwacht'. Toch heeft EVC meer verkocht dan in 1996 en bovendien tegen hogere prijzen. Daartegenover stonden hoge grondstoffenprijzen die de marges onder druk zetten.

Het bedrijf dat in Nederland behalve een beursnotering en een piepklein kantoortje niks heeft, trok ook profijt van de stijgende koers van het Britse pond en de Italiaanse lire.

Per aandeel kwam de winst vorig jaar uit op 2,34 gulden, ruim boven de verwachting van ongeveer 2,08 gulden van analisten. Op de beurs werd positief gereageerd op de winst en de koers van het zieltogende aandeel steeg twee gulden naar 35 gulden.

Waarschijnlijk droeg de aankondiging van een verdere terugkoop van aandelen ook bij tot de koersstijging. EVC begon gisteren aan een nieuwe inkoop van eigen aandelen. Al naar gelang de beurskoers, wil het bedrijf 10 procent van het alle uitstaande aandelen terugkopen.

'Dit is een productieve manier om shareholders value te genereren', aldus Dell'Isola. Het kwakkelende bedrijf tracht aandeelhoudrs zo aan zich te binden; hoe minder aandelen er uit staan, hoe hoger de winst per aandeel.

In 1996 kocht EVC al 5 procent van de eigen aandelen op de beurs terug. Toch noteert het fonds nog ver onder de introductiekoers van 77 gulden in 1994. EVC is overigens niet van plan de stukken te betrekken bij grootaandeelhouder ICI die onlangs aankondigde in det toekomst zijn belang van om en nabij de 15 procent van de hand te willen doen.

De Aziatische crisis heeft Europa's grootste pvc-fabrikant nog weinig last bezorgd. Het bedrijf heeft slechts bescheiden belangen in India en Thailand. Voor 1998 verwacht Dell'Isola echter wel nadelige gevolgen: 'De overcapaciteit van de Verenigde Staten gaat normaal altijd naar Azië, maar als de malaise daar doorzet, is de kans groot dat Amerika zijn overcapaciteit tegen lage prijzen in Europa dumpt.'

In Europa wil EVC meehelpen de overcapaciteit op de pvc-markt te reduceren. 'De Europese markt is zwaar overbevolkt. Overnames zijn essentieel om te overleven', aldus Dell'Isola. Daarom sluit EVC zijn fabriek in Brindisi en koopt het de pvc-activiteiten van Buna Sow Launa Olefinverbund (BSL) in het Duitse Schkopau over. Een dubbelslag, meent Dell'Isola: 'We verbeteren niet alleen onze concurrentiepositie in Europa, maar zijn tevens een concurrent armer.'

BSL, dat voor 80 procent in handen is van Dow Chemical Company, produceert 125 kiloton pvc per jaar. Door voor 2002 een nieuwe fabriek in Schkopau te openen, denkt EVC dit te kunnen opvoeren tot ruim 300 kiloton. Die investering kost zo'n 120 miljoen gulden. Zelf produceerde EVC vorig jaar 1200 kiloton. Sluiting van vestigingen in Italië, Zwitserland en Engeland moet EVC een kostenbesparing van honderd miljoen opleveren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden