Ook last van bitcoinstress? Bij deze een advies: ga offline

Foto anp

Dat geld ongelukkig maakt, wordt betwist. Veel mensen maken melding van afnemend geluk als ze te weinig geld hebben. Ik wil iets anders beweren: dat veel met geld bezig zijn je leven vervelend maakt. Dat hoorde ik in de jaren na 1989 vaak van Oost-Europese vrienden. Die waren soms nostalgisch naar socialistische tijden - niet omdat ze destijds weinig geld hadden, maar omdat ze destijds lekker weinig met geld bezig waren. Zo hadden ze tijd voor 'dingen die het leven waardevol maken' à la vriendschappen, boeken, uitstapjes naar zee, de liefde, vul maar in.

Niemand die het vervelend vond om na 1989 méér geld te krijgen. Vervelend was dat je nu in plaats van 5 ineens 85 procent van de tijd met geld bezig was. Hoe sneller je je salaris bijvoorbeeld omwisselde in dollars, hoe meer je ervan overhield. Alleen slome duikelaars brachten hun harde valuta niet dezelfde middag nog naar een nieuwe bank met het hoogste aangepaste rentetarief. Een gevolg van dit nieuwe tijdperk was dat mensen begonnen te lijden aan een kwaal die ze 'dollarstress' noemden.

De meedogenloos oprukkende aandoening 'bitcoinstress' doet daaraan denken, maar is in mijn digibete optiek nog een fractie enger. Het rottige van die bitcoin is namelijk dat deze munt het vervelendste van geld combineert met het vervelendste van de digitale tijd. In de Volkskrant vertelde bitcoinbezitter Gerard Janssen openhartig over zijn bitstress. Je wordt niet alleen 'gillend gek' omdat de koers op je schermpje 'op en neer vliegt', maar óók omdat je je password vergeet, geen toegang krijgt tot versleutelde digitale portemonnees, software om de haverklap veroudert en zo nog wat meer. Uit Janssens nachtmerrie-achtige relaas: 'Er verscheen iets in beeld over een BIP39-formaat. Mijn seed was BIP39-formaat of had in BIP39-formaat moeten zijn. Nu werd ik zenuwachtig.' Als ik dokter was, zou ik deze patiënt adviseren 'offline' te gaan.