Onder helwit licht in stalen stellingen

Het is basic, het is goedkoop en ook best wel een beetje lelijk: de kleding van de in Nederland gearriveerde Duitse winkelketen Takko....

tekst Lisa Koetsenruijter

De Takko-vestiging in Hilversum is een redelijk grote winkel. Aan het interieur is niet veel aandacht besteed, wat je vaker ziet bij goedkope kledingwinkels: helwit licht en stalen stellingen. De verkoopster staat broeken op te hangen. Ik kijk haar aan, maar er komt geen reactie.

Voor in de winkel is de vrouwenafdeling. Wat daar meteen opvalt aan de kleding zijn de felle kleuren die voor de gemiddelde Nederlander niet flatteus zullen zijn: kanariegeel, bosgroen en zalmroze. Een aantal stukken kan voor modieus doorgaan: een legging met bleekvlekken en een spijkerblouse. Overheersend zijn de basic kleren, met hier en daar een touwtje, een roesje of een printje. In het midden is een kleine sieradenhoekje: vier standaards behangen met kralenkettingen, grote oorbellen, zonnebrillen en haarbandjes.

Bij de kinderafdeling veel roze voor de meisjes en donkerblauw voor de jongens. De mannenafdeling hangt vol T-shirts met een print, truien met capuchon en hemden met brede banden. Er is ook een kleine lingerie-afdeling.

Mee in het pashokje gaan een lingeriesetje, een lang hemdje met drukknopen, twee korte broekjes, een spijkerblouse en een knielang gebloemd katoenen zomerjurkje. De beha heeft een verrassend goede pasvorm. Waar het bij ketens als H & M en Hunkemöller voor mij (cupmaat 70C) onmogelijk is een passende beha te vinden, zit dit model bijna perfect. En dat voor 10 euro. Het bijpassende broekje is van katoen. Een pluspunt, want vaak is goedkoop ondergoed gemaakt van vervelende synthetische stofjes. Minder zijn wel de kleuren: een soort pastelbruin met knaloranje kant.

Het eerste korte broekje dat ik pas, blauw, heeft pijpen met een vreemde lengte, die mijn benen veel dikker maken dan ze zijn. Het andere broekje, wit, zit al beter, maar ik ben er niet kapot van.

Het hemdje met de knopen is een aangename verrassing. Ik pas het in wit en lavendelblauw, een van de weinige smaakvolle kleuren bij Takko. De hals is mooi laag uitgesneden en ook bij de armsgaten zit alles goed. De spijkerblouse is een drama: de denim heeft een nare wassing, de pasvorm is verschrikkelijk. Het jurkje zit ook niet goed. Het hemdje wil ik eigenlijk nog wel in een maatje kleiner passen. Ik doe het gordijn open en kijk hulpeloos naar de verkoopster, die achter de kassa kleding staat te vouwen. Geen reactie. Dan loop ik maar naar haar toe. Het blijkt dat de gevraagde maat zich alleen nog op de paspop bevindt; ze wil het hemdje er best even vanaf halen. Ik koop het. Het is wat lang, maar voor 8 euro wil ik het best zelf inkorten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden