Nucleair eiland te koop

Het uitzicht op Three Mile Island is verrukkelijk. De Susquehanna-rivier kabbelt er vredig door het natuurschoon en vogels fluiten alsof het een lieve lust is....

Een ervan is te koop en luistert naar de naam Unit 1. Voor een slordige 1,2 miljard gulden verandert het eilandcomplex van eigenaar. Van Unit 2, het belendend gebouw en minstens zo indrukwekkend, blijft echter alles en iedereen af. Twintig jaar geleden namelijk voltrok zich er bijna een nucleaire ramp.

Harrisburg, Pennsylvanië.

De naam van het Amerikaanse dorpje echoode alarmerend in alle uithoeken van de wereld. De kerncentrale stond op het punt radioactief materiaal te lekken, nadat het onbedoeld wegstromen van koelwater de temperatuur in de reactor vervaarlijk had doen oplopen.

Sirenes in en buiten de centrale begonnen te loeien, scholen werden gesloten en binnen enkele dagen ontvluchtten honderdduizend mensen het plotselinge rampgebied. Het zou weken duren voordat het radioactief afval was verwijderd of afgedekt en het sein veilig klonk.

Nou ja, veilig. Nog steeds zijn de bewoners van Unit 1 het lachertje van de nucleaire industrie, en hebben zij de vraag 'of zij 's nachts gloeien' ontelbare malen moeten aanhoren. Ondanks het feit dat de kerncentrale, die in 1985 de activiteiten hervatte, zich sindsdien op een brandschoon verleden mag beroepen.

Vorig jaar werd zelfs een heus record voor reactoren gevestigd. Liefst 616 dagen en 23 uur was Unit 1 aan de gang, waarmee alle andere 106 kerncentrales in de Verenigde Staten werden afgetroefd. Dat neemt niet weg dat potentiële kopers toch even bibberen als Three Mile Island ter sprake komt.

Directeur Jim Langenbach heeft zijn best gedaan om geïnteresseerden te paaien. 'We hebben onkruid gewied, vuilnis opgeruimd en wat bloemen geplant. Het heeft natuurlijk niets met de realiteit te maken, maar het kan vast geen kwaad.'

De nucleaire industrie in de Verenigde Staten gaat momenteel door een dalletje. Weinig reactoren kunnen prijsvriendelijk concurreren met andere energieverwekkers. De eigenaar van een kerncentrale in de staat Maine heeft zelfs een website (www.buynuclear.com) gebouwd om zijn fabriek aan te prijzen.

Unit 1 is in alles echter een positieve uitzondering, en dat moet een kandidaat-eigenaar vermurwen. Ook al hangt 'de ramp' als een niet te verdrijven wolk boven het eilandje. Unit 1 had niets met het incident te maken, maar toch voelt het aan alsof je een buurman wordt van Tsjernobyl.

Tot op heden is nog geen enkele Amerikaanse kerncentrale verkocht, en Unit 1 zou de eerste zijn. De werknemers zien uit naar een nieuwe baas. Het zou een ultiem eerherstel zijn na al die jaren vol morbide en onterechte grappen.

De directie zegt met een serieuze kandidaat in gesprek te zijn. De naam Peco Energy Company uit Philadelphia wordt geregeld genoemd. Niet altijd in positieve zin. In 1987 moest Peco een van zijn centrales sluiten toen arbeiders in de controlekamer in slaap waren gesukkeld.

Tim Overdiek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden