North Sea opent met groot en veel

Matthew Herbert was de ware openingsknaller gisteravond. Maar de jazzliefhebber heeft het in Ahoy voor het uitkiezen...

Als een festival van start gaat met een goede knaller, dan straalt dat af op de concerten daarna. De 32ste editie van North Sea Jazz had wat dat betreft fors ingezet. Niet met waanzinnig bekende namen, maar vooral met groot en veel. In het eerste uur speelden gisteren zes bigbands met een uiteenlopende muzikale insteek. Zoiets kan alleen op een festival als North Sea Jazz, dat met zo’n 150 concerten in drie dagen tot de grootste ter wereld behoort.

Wie op tijd was kon genieten van de nog relatieve rust in de gangen en zalen van Ahoy en had het voor het uitkiezen: Nederlandse topimprovisatie van Bik Bent Braam, jonge Amerikanen in het Next Generation Orchestra, artist in residence Bobby McFerrin met de Duitse NDR Bigband.

Het meest royaal aangepakte concert kwam van het Nederlandse Metropole Orchestra, dat een eerbetoon speelde aan de vorig jaar overleden toetsenheld Joe Zawinul. Daarbij speelde een keur aan bekende ex-bandleden van Zawinul mee, onder wie drummer Peter Erskine en de bassisten Richard Bona en Victor Bailey. Dat veroorzaakte wat overvolle muziek. De karakteristieke messcherpe synthesizerpartijen van Zawinul werden nu door grote strijkers- en blazerssecties gespeeld, wat tamelijk log overkwam. Maar de sfeer en de inzet van de musici waren warm en integer.

De Amerikaanse arrangeur en componiste Maria Schneider trad op met haar eigen formatie – iets wat ze in Nederland maar zelden doet. Niettemin wist ze weinig opwinding te genereren, vooral omdat ze maar niet loskomt van de geest van Gil Evans, de laatste grote orkestrale vernieuwer. Dezelfde geparfumeerde akkoorden en langzaam voorbijtrekkende geluidspastels. Mooi en vlekkeloos uitgevoerd, maar te bedacht. Evans’ stijl was zo uniek dat iedere imitatie door de mand valt.

Pianist Jeroen van Vliet, die de gelukkig weer in ere herstelde compositieopdracht van het festival had gekregen, wist met een sextet veel meer los te maken. Ook hij bediende zich van repeterende figuren, bijna stilgelegde ambient en over elkaar heen schuivende en zwevende lagen, maar met zin voor avontuur en werkelijk verrassende samenklanken. Zoals de combinatie van cello en tenorsax, en zijn eigen elektronica.

Er zat ook aanzienlijk meer pit in de met percussie los geklopte ritmes van Afra Mussawisade, die mocht schitteren in een Arabisch getint stuk. Tenorist Erwin Vann ging er vol in, met een passie die de brave improvisaties van zijn Amerikaanse collega’s deed verbleken.

De ware openingsknaller werd geleverd door de Brit Matthew Herbert. Bij hem kwamen alle bigbandvormen samen in een dynamisch, superstrak concert. De dancepionier heeft zich de laatste jaren ontwikkeld als een magistraal arrangeur. Hij liet zijn musici vette, lekker stevig versterkte partijen spelen, die hij met knerpende synthesizerklanken van commentaar voorzag. De muziek scheerde langs de afgrond, maar nooit ging samenhang verloren. De musici en het publiek genoten samen van Herberts vrolijke invallen en het feestelijk ritmisch verscheuren van De Telegraaf. Zangeres Eska Mtungwazi zorgde met haar moderne Shirley Bassey-strot voor kippevel.

De Cubaanse Omara Portuondo op de openingsavond van North Sea Jazz in Ahoy, Rotterdam. (ANP) Beeld
De Cubaanse Omara Portuondo op de openingsavond van North Sea Jazz in Ahoy, Rotterdam. (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden