'Nooit ziek, altijd overwerken en nu dit'

'Er was koffie en cake; het had veel weg van een begrafenis', vertelt Pascal Snitjer (31) over de bijeenkomst in Hotel de Giraffe naast het Noorder Dierenpark in Emmen. 'De directie vertelde dat er nieuwe sloten op de deuren van de fabriek zitten, dat niemand erin kan en dat we maar thuis moesten wachten tot de doorstart is gerealiseerd.'

Snitjer werkte vier jaar als interieurarchitect bij kantoormeubelfabriek Emmein. Voor het personeel was het faillissement geen verrassing. 'De telefoon rinkelde minder en in plaats van staal lassen moesten werknemers stellingen schilderen; iedereen merkte dat de productie terugliep. Op de ontwerpafdeling genoeg aanvragen maar de eindproducten werden niet meer afgenomen.'

Emmein begon in 1947 met de productie van metaalonderdelenen en werd eind jaren zestig groot met auto-onderdelen. De laatste dertig jaar produceerde Emmein kantoormeubilair. Emmein heeft meerdere reorganisaties doorgemaakt en kampt al enige tijd met afname van orders. Volgens directeur Harry Eyck is de recessie de oorzaak van het faillissement. Hij hoopt op een snelle doorstart.

Bij de reorganisatie van 2002 kregen vijf werknemers van 58 jaar en ouder een vervroegde uitdiensttreding en een eenmalige afkoopsom aangeboden. Maar door het faillisement is die koopsom misschien niet meer mogelijk. 'Dat kun je mensen op die leeftijd en na zoveel jaren trouwe dienst niet aandoen', zegt Jeanette Brouwer van FNV Bondgenoten. 'Ik heb het vermoeden dat Emmein bewust op een faillissement heeft aangestuurd om een een doorstart te kunnen maken.'

Volgens interieurarchitect Snitjer voelt zijn ontslag nu nog aan als een vakantie. 'Ik kan tijd doorbrengen met mijn vrouw en kind, maar het is een raar idee dat ik straks niet meer naar mijn werk rij.' Snitjer is niet in paniek. 'Ik ben nog jong, aan werk kom ik wel. Desnoods ga ik keukens verkopen. Mijn collega's die er twintig jaar bij Emmein op hebben zitten, hebben het veel zwaarder; zij vinden niet zo snel een andere baan.'

Henk Dubbelhuis (58) werkte dertig jaar als hoofd research en development bij Emmein en 'voelde de grond onder zijn voeten wegzakken' toen hij hoorde over zijn ontslag. 'Ik moet nu op zoek naar een nieuwe baan. Dat kan ik wel vergeten. Wie wil iemand van mijn leeftijd in deze tijd hebben? Nee, ik zie het somber in. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ziek ben geweest, maakte altijd overuren en nu dit. Vreselijk. De weg naar de WW ligt voor mij in het verschiet.' Kees Wittendorp (37) is niet zo somber. 'De recessie moet toch een keer overgaan? Dan vind ik wel weer werk.'

Wittendorp werkt al vanaf 1989 bij Emmein als werkvoorbereider. 'Onwerkelijk', zo schetst hij de situatie waar hij in verkeert. 'Ik nam nooit veel vrij, nu ben ik al drie dagen thuis. Raar gevoel.' Wittendorp heeft steun aan contact met collega's en wacht op nieuws over de doorstart voordat hij gaat solliciteren. 'Volgend week weten we meer over de toekomst van Emmein. Dan zie ik wel weer verder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden