Miljard aan particulier geld zit vast in kantoren

Vele tienduizenden particuliere beleggers kunnen niet bij het geld dat ze hebben geïnvesteerd in Nederlandse kantoren. Hun inleg van ruim 1 miljard euro is bevroren en het is onwaarschijnlijk dat zij hun volledige inleg zullen terugzien.

Tienduizenden particuliere beleggers kunnen waarschijnlijk fluiten naar hun geld dat vastzit in vastgoedkantoren.Beeld ANP

Dit blijkt uit een onderzoek van de Volkskrant in samenwerking met de website vastgoedjournaal naar de bijna zeshonderd particuliere vastgoedfondsen in Nederland. Vooral kantoorfondsen draaien beroerd. Tientallen zouden beleggers inmiddels al lang en breed hun inleg terugbetalen, maar zijn daar afgelopen jaren niet in geslaagd.

Particuliere beleggers hebben via vastgoedfondsen zo'n 5 miljard euro belegd in huizen, kantoren, vakantieparken en winkelcentra in binnen- en buitenland. Het zijn vermogende tandartsen en accountants, maar ook veel kleine ondernemers en mensen met een erfenis. Na zeven tot tien jaar zouden zij hun inleg terugkrijgen, op het moment dat de panden werden doorverkocht.

Afgelopen jaren werden nog wel sporadisch enkele fondsen met woningen, supermarkten of buitenlands vastgoed afgerond. Maar geen enkel kantoor. Door leegstand en dalende huurprijzen is daarvoor geen koper te vinden. Beleggers in vastgoedfondsen met namen als Hanzevast Fusiefonds, Maatschap Damsigt en Vastgoedmaatschap La Gare hebben nog niets gezien van de tientallen miljoenen euro's die ze meer dan twaalf jaar geleden inlegden. De enkele keer dat een fonds wel wordt opgedoekt, gaat het vaak om faillissementen waarbij de beleggers het grootste gedeelte, zo niet hun volledige inleg kwijt zijn.

Hoge rente
Particuliere vastgoedfondsen schoten tot 2008 als paddenstoelen uit de grond. In totaal waren er in 2011 zo'n tachtig aanbieders die samen een kleine zeshonderd cv's, nv's, maatschappen of obligaties hadden uitstaan. Zij brachten particuliere beleggers bijeen die ieder enkele duizenden tot tienduizenden euro's inlegden. Daarmee kochten zij vastgoed. Soms één hotel, soms een bosje kantoren of een woningbouwproject.

De beloofde rente liep op tot wel 10 procent doordat de investering doorgaans met een 'hefboom' werkte: tweederde van het aankoopbedrag was geleend bij banken. Wat na betaling van onderhoudskosten en zo'n 6 procent rente voor de bank overbleef, konden de beleggers in hun zak steken. Als klap op de vuurpijl lonkte over een aantal jaar de verkoop. Het vastgoed zou immers in waarde stijgen, was de verwachting, en zou aan het eind van de rit nog eens een leuke bonus opleveren.

Van dat laatste komt het dus niet. Alle kantorenfondsen van zeven jaar of langer lopen door. Investeerders krijgen vaak nog wel enig rendement, maar moeten vrezen dat hun zij hun inleg kwijt zijn zodra de bank besluit er de stekker uit te trekken.

Vandaag in de Volkskrant: 'Het leek mij een solide plan om mijn pensioen in stenen te stoppen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden