Milieuvlees weet bewuste klanten niet te verleiden

Cent Kwakernaat, bedrijfsleider in een filiaal van slagerij Arie van de Raa in Amsterdam, was in augustus vorig jaar de eerste die Milieukeurkarbonades aansneed....

Milieukeurvlees is niet duurder dan 'gewoon' vlees, en de reden voor het gebrek aan belangstelling is voor Kwakernaat dan ook een raadsel: 'Ik denk dat mensen het gewoon niet speciaal vinden (. . .) Ik vind het persoonlijk wel jammer. Het is toch goed voor de beestjes dat ze anders worden gehouden.'

Grossier Eric Kooter is zo mogelijk nog teleurgestelder dan Kwakernaat: 'We werken hard aan de promotie, maar onbekend maakt onbemind.' Hij zegt in hetzelfde artikel ronduit dat hij er nooit aan was begonnen als hij had geweten hoeveel werk en inspanning het aan de man brengen van vlees onder Milieukeur zou gaan kosten. Het doel dat hij zich afgelopen zomer stelde, vijftienhonderd geslachte varkens per week, heeft hij zelfs na de eeuwwisseling niet gehaald. Toch blijkt ook Kooters optimisme onverwoestbaar: 'Ik geloof hier absoluut in. Ik denk dat de markt groter is. Dit is gewoon een heel mooi iets, waarbij niet alles tegelijk kan. Vlees is een moeilijke materie.'

De financiële wereld wordt steeds vindingrijker. De ene na de andere beleggingsvorm of spaarproduct bedenken de banken om de almaar kritischer klant te lokken. Toch zijn ouderwetse methodes onuitroeibaar, hoe onaantrekkelijk ze ook lijken.

Het jongste nummer van Welwezen, een blad over verzekeren, rapporteert over een informeel spaar-, leen- en verzekeringssysteem dat is overgewaaid uit Suriname: Kasmoni. In dit systeem leggen de deelnemers maandelijks geld in om vervolgens om de beurt de hele inleg uitgekeerd te krijgen.

Een kasvrouw, die de groep ook bij elkaar brengt, zorgt ervoor dat het geld binnenkomt en beheert de inleg. Zij heeft ook recht op kasgeld, dat evenwel niet boven de 10 procent ligt.

De volgorde van uitkering wordt bepaald door loten of in overleg. Wie na één maand al geld krijgt, betaalt vervolgens een soort lening af. Wie helemaal tot het einde moet wachten, maakt meer gebruik van het spaar-aspect van Kasmoni. In geval van nood, kan het gespaarde geld opeens worden opgevraagd en lijkt het systeem meer op een verzekering.

Hoewel de meeste Surinamers in Nederland gewoon een rekening bij de bank hebben, zijn er nog talloze die meedoen aan Kasmoni. 'Een belangrijk element om deel te nemen aan dit specifieke systeem dat Kasmoni is, is de sociale dwang die van het systeem uitgaat', zegt Aspha Bijnaar, die een promotie-onderzoek doet naar het fenomeen.

Bij een bank voelen mensen zich anoniem en maken zij deel uit van een groot onzichtbaar bureaucratisch systeem. 'Dan kun je je - gevoelsmatig - onttrekken aan de spaar- of betalingsdwang', zegt Bijnaar in Welwezen.

Anders dan de meeste klanten bij de bank, sparen deelnemers aan Kasmoni voor een bepaald doel op een niet al te lange termijn. Bijnaar: 'Je neemt deel omdat je op een bepaald moment wilt trouwen, en daarvoor heb je geld nodig. Je wilt op vakantie naar Suriname, je huis opknappen of je moet een kostbaar religieus ritueel uitvoeren.'

Ongetwijfeld een aantrekkelijk, gezellig en flexibel systeem. Maar voor een professionele market ingafdeling van een beetje bank of verzekeraar, zou het een uitdaging moeten zijn om de enorme geldstroom die met Kasmoni gemoeid is, profijtelijker te kunnen laten zijn - voor zowel spaarders als dienstverleners, zo besluit Welwezen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.