INTERVIEW

Met streetfood kan talent Zuidoost zich in de kijker zetten

Je mag nog zo goed kunnen koken, in Amsterdam Zuidoost schiet je er weinig mee op. Maar wie een kraampje heeft in de World of Food heeft een kans zich op te werken. Drie koks vertellen hun verhaal.

Joan Simpson.Beeld Io Cooman

Een tochtige, leegstaande parkeergarage in Amsterdam Zuidoost. Op eerste gezicht is het niet de meest exotische locatie. Maar vanaf eind mei zullen de geuren van onder meer Surinaamse moksi-alesi en Indonesische mie bakso de oude parkeerplaats vullen. Dan opent in garage Develstein de World of Food, een 1.200 vierkante meter grote voedselhal waar kleine ondernemers uit Zuidoost exotische gerechten in kraampjes verkopen.

Het idee is nagenoeg hetzelfde als het soort voedselmarkt dat Nederland sinds vorig jaar kent in Rotterdam (Markthal) en ook al Amsterdam (Foodhallen). Te weten: veelsoortige voedselkraampjes die allerhande eetwaren verkopen die de klant uit het vuistje kan eten. Streetfood is het hippe sleutelwoord. Met een belangrijk verschil: het eten wordt bereid en verkocht door bewoners van Zuidoost, een wijk die meer dan 140 nationaliteiten telt.

27 kraampjes worden er geopend door inwoners van Zuidoost. Ze zijn van diverse pluimage, sommigen zitten in de bijstand. Zuidoost kenmerkt zich door hoge werkloosheid. Bij de laatste meting in 2013 was 13 procent van de beroepsbevolking werkloos, tegenover 8,5 procent landelijk. World of Food is dan ook deels bedoeld om de lokale economie te stimuleren. Portefeuillehouder economie Urwin Vyent van het stadsbestuur: 'Er is in Zuidoost veel culinair talent, afkomstig uit alle windstreken. Maar omdat zij een achtergestelde positie hebben, zijn zij vaak onzichtbaar. Dit is voor hun de kans om zich te presenteren.'

Stadsdeelbestuur

Om De World of Food komen zes ruimten waar onder andere een Afrikaans danscafé komt. Het idee voor de voedselmarkt is een initiatief van het stadsdeelbestuur en ontstond jaren geleden, maar de financiering was lastig rond te krijgen. De gemeente pompt samen met het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling 1 miljoen in het project. Met dat geld worden de kandidaten gesteund en krijgen ze trainingen in ondernemerschap. Projectontwikkelaar Lingotto nam de verbouwing van de garage voor zijn rekening.

De deelnemers hebben zich inmiddels aangemeld bij de Kamer van Koophandel en zijn verenigd in een coöperatie. Sarriel Taus, die vanuit de gemeente en Lingotto erbij betrokken is: 'Als deze mensen vroeger naar de bank gingen om een lening af te sluiten, kregen ze die niet. Nu ze verenigd zijn in een coöperatie zijn ze voor investeerders interessanter.' Ze zijn zelf verantwoordelijk voor het welslagen van het project en ontfermen zich ook over zaken als veiligheid en onderhoud van de hal.

De vestigingen van fastfoodketens in het stadsdeel zijn veeltallig. Daar is het eten waarschijnlijk goedkoper. Kan World of Food daar wel tegenop? Sarriel Taus: 'De prijs van het eten zal een Zuidoostprijs worden. Maar daarnaast: we richten ons niet alleen op Zuidoost, maar ook op de rest van Amsterdam en liever nog heel Nederland. Iedereen is welkom.'

Johnny Li: 'Ze zoeken altijd jonge koks met een diploma'

Koken is op het moment niet aan de orde, maar voor de fotograaf houdt de Curaçaose Johnny Li fier zijn muts op en koksbuis aan. 'Als ik zou moeten kiezen tussen een vrouw en de keuken, laat ik de vrouw staan', lacht hij. Koken doet hij het liefst, zoveel is duidelijk. En dat al meer dan veertig jaar.

Hij groeide op in Curaçao en hielp vanaf zijn 10de zijn vader in de keuken. 'Als kleine jongen sneed ik uien en schilde ik aardappels voor hem.' Totdat zijn vader overleed, toen hij 13 was. De eigenaar van het restaurant waar hij werkte, vroeg of hij zijn functie wilde overnemen, en zo geschiedde.

Op de World of Food staat Johnny Li met zijn stand met Antilliaans en Chinees eten. Saté met aardappelen, chop suey maar vooral nasi goreng - zijn specialiteit. Li is al sinds 2003 werkloos. Hij krijgt een uitkering. 'Door mijn hoge leeftijd is het moeilijk werk te krijgen. Hier in Nederland zoeken ze altijd jonge koks die diploma's op zak hebben. Die heb ik niet.'

Een vriend wees hem op World of Food. Hij meldde zich aan en werd geselecteerd. 'Ik ben helemaal blij', lacht Li. 'Koken is mijn leven.'

Johnny Li.Beeld Io Cooman

Joan Simpson: 'Dankzij de hulp die ik krijg, durf het risico aan'

Joan Simpson glundert. 'Door dit project krijg ik de kans om mijn droom waar te maken.' De kleine Alisha - een van Simpsons vier kinderen - dartelt intussen over haar schoot.

Haar vier kinderen waren altijd wat Joan Simpson tegenhield om voor zichzelf te beginnen. Te veel onzekerheid. Te veel risico. De twijfel was te groot. 'De stap om voor mezelf te beginnen durfde ik niet aan. Want aan het eind van de dag moet toch de huur worden betaald en het eten op tafel komen.'

Jarenlang zat ze met het idee om zelf iets op te zetten. Intussen werkte ze als administratief medewerkster. Vorig jaar werd haar contract niet verlengd. Ze besloot om de switch naar de horeca te maken; tot voor kort werkte ze als ontbijtkok op oproepbasis in een hotel.

Nu, met de hulp van de gemeente en World of Food, durft ze de gok te nemen. Simpson: 'Zij helpen mij bij het opzetten van een ondernemingsplan.' Ook belangrijk: door haar deelname aan World of Food ontvangt ze een subsidie van de Europese Unie. Want startkapitaal krijgen, was voor haar niet makkelijk.

Een naam voor haar eetkraam heeft ze ook al: Surinam Pastry. 'Gebak is toch het achtergestelde kindje van de Surinaamse keuken', legt ze uit. 'Iedereen kent roti en bami. Mijn doel is het gebak meer bekendheid te brengen.'

Joan Simpson.Beeld Io Cooman

Ahmed Fares: 'Na zes jaar eindelijk mijn eigen eetgelegenheid'

De Egyptische Ahmed Fares is trots. Zijn vriendin is onlangs bevallen van zijn eerste zoon, Zayn, en eind mei opent hij op de World of Food zijn eerste, eigen eetgelegenheid. Vernoemd naar het nieuwe familielid: ZenZenKitchen. Met op de menukaart pescotarisch - geen vlees, wel vis - eten uit het Midden-Oosten. Zijn specialiteiten zijn visgerechten, baba ganoush en falafel met Egyptische bonen.

Fares is geboren en opgegroeid in Egypte. Het koken leerde hij van zijn vader en moeder. Met zichtbaar plezier denkt hij terug aan zijn jeugd: 'Mijn ouders organiseerden vaak feestjes en kookten dan veel eten voor de gasten. Dat was geweldig.' Op zijn 25ste kwam hij over uit het Noord-Afrikaanse land. Zes jaar lang werkte hij in verschillende restaurants in Noord-Holland. Het bood hem weinig soelaas. Wat hij echt wilde, was zelf een eetgelegenheid opzetten.

Maar Fares miste het geld om iets op touw te zetten. Het wordt intussen een beetje voorspelbaar, maar: World of Food bood hem die uitweg. Toch is Fares eerlijk over de invloed van het initiatief. 'Ik denk dat het mij zonder World of Food uiteindelijk ook wel gelukt was, maar dit versnelt het proces wel.'

Ahmed Fares.Beeld Io Cooman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden