Column Peter de Waard

Met Commerzbank hangt ING zich een nieuwe molensteen om de nek

Maandag 6 maart 1995 beleeft bestuursvoorzitter, zoals een ceo dan nog heet, Aad Jacobs van ING Groep zijn finest hour. Laat in de avond wordt hij op Schiphol binnengehaald als een voetballer van Ajax die het beslissende doelpunt in de finale van de Champions League heeft gemaakt.

ING heeft voor 1 pond Barings, een van de meest illustere zakenbanken in de City, gekocht. De bank is een week eerder failliet gegaan door de strapatsen van één optiehandelaar in Singapore met de naam Nick Leeson die miljarden heeft vergokt met derivaten.

De boss of the Dutch Post offices (Postbank) heeft in het hol van de leeuw de elite van de haute finance – USB, Morgan Stanley, Merrill Lynch, Goldman Sachs en Deutsche Bank – een poepje laten ruiken. ING wil toonaangevend worden in corporate & investment banking. Alle zakenbankactiviteiten worden geconcentreerd in de nieuwe loot ING Barings die moet uitgroeien tot de grote geldmaker.

Barings heeft de bank weinig gekost, maar er zitten wel enorme schulden op. Al snel blijkt ING een molensteen om de eigen nek te hebben gehangen. De kosten van ING Barings stijgen sneller dan de opbrengsten. Ook de cultuurkloof tussen de Nederlanders van giroblauw en de Britten van de City blijkt veel groter dan verwacht.

De rainmakers – de Barings-handelaren die het grootste netwerk van cliënten hebben, de grote transacties doen en de dikste bonussen opstrijken – vertrekken en masse. In 2002 is van Barings niets meer over. Dat ING desondanks uitgroeit tot wereldbank is te danken aan de net overleden Hans Verkoren die buiten beeld ING Direct opricht dat doet waar ING goed in is: kleine luyden op maat bedienen.

Tweeëntwintig jaar later wil Ralph Hamers in het voetspoor van Aad Jacobs treden. Dit keer is het doelwit geen zakenbank maar een algemene bank. En net als Barings toen, rammelt en rommelt het ook bij Commerzbank. En ook nu probeert ING Deutsche Bank af te troeven.

Wat Hamers, zonder twijfel gesteund door president-commissaris Hans Wijers, beweegt, is onduidelijk. Misschien voelt hij zich in eigen land niet geliefd. Misschien is hij de politici in Den Haag beu die hem elke keer voor straf in de hoek zetten, boetes van honderden miljoenen opleggen en hem zijn bonus misgunnen. Met Commerzbank heeft hij een reden om de hele boel naar Frankfurt te verhuizen. Daar doen ze niet zo moeilijk. Mogelijk is het ordinaire megalomanie.

Met Commerzbank hangt ING zich een nieuwe molensteen om de nek. De bank is een schip van bijleg. Er zijn enorme reorganisaties nodig om de boel winstgevend te maken. En de Duitse overheid heeft met een belang van 15,6 procent daarbij een vinger aan de pols. De cultuurkloof met Duitsers is in vennootschapsland vaak nog groter dan die met Britten, zo leert de geschiedenis.

In 2019 is er voor ING-bestuurders geen heldenwelkom meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.