columnpeter de waard

Marketeert Rotterdam zich nog een keer bankroet?

null Beeld

‘Decolleté maakt Chantal langer’, kopte De Telegraaf. Onbekend is hoeveel extra lezers De T. hiermee heeft getrokken, maar meestal voelt de wakkere krant de onderbuikgevoelens van ­Nederland perfect aan. Het zal on­getwijfeld hoog hebben gestaan in de rubriek ‘meest gelezen’.

Wie aan Nederlanders vraagt welke sterren ze zich van de twee halve finales van het Songfestival herinneren, krijgt in willekeurige volgorde de namen: Chantal, Jan, Edsilia en Nikkie. Het draait om hun kleding, accent en improvisatievermogen. De liedjes en hun vertolkers zijn bijzaak. Hoogstens blijft de naam hangen van de artiest die morgenavond wint.

Dat er tegenwoordig vier presentatoren zijn, is bizar. De eerdere vier edities van het fes­tival in Nederland hadden er telkens genoeg aan één: ‘tante’ Hannie Lips, Willy Dobbe, Corry Brokken en Marlous Fluitsma. Onduidelijk is wat presentatoren verdienen aan de schnabbel, maar de kosten stijgen ten minste recht evenredig met het aantal. In totaal kost het festijn 50 miljoen euro. Daarvan is maar liefst 22 miljoen afkomstig van de gemeente Rotterdam, oftewel 33 euro per burger.

De stad rechtvaardigt dat als een vorm van citymarketing die de stad ‘kleur, sfeer, gedeelde trots en geld’ moet opleveren. Maar tot nu toe blijkt vooral de marktwaarde van de ­televisiesterren uit respectievelijk Venlo, ­Volendam, Amsterdam en Uden te zijn verhoogd. Door corona zijn er ook geen directe baten, zoals extra hotelovernachtingen en ­horeca-inkomsten.

Het stadsbestuur is er niettemin heilig van overtuigd dat het geld dubbel en dwars wordt terugverdiend vanwege 200 miljoen televisiekijkers. De hoop is dat kijkers van Litouwen tot Malta in de toekomst naar de Maasstad komen en daar een rondvaart maken en op de Lijnbaan shoppen. Dat mensen zich enkele jaren later een stad nog herinneren als organisator van het Songfestival, lijkt overdreven. Zelf heb ik nooit gehoord van mensen die naar een stad reizen omdat daar ooit het Songfestival is gehouden, de Champions League-finale of de G20. Het allergrootste evenement, de Olympische Spelen, stort de organiserende steden niet zelden in een financiële crisis met desolate stadions en overgroeide wegen.

Aboutaleb c.s. kunnen gemakkelijk roepen dat grote evenementen – inmiddels is ook al 15 miljoen geboden voor de start van de Tour de France in 2024 – door indirecte baten toch een positief saldo opleveren. Ze kunnen elke p.m.-post op de begroting invullen zonder dat iemand van de Rekenkamer erover valt. Op die wijze ‘marketeert’ de stad zich nog bankroet.

Eigenlijk zou het het leeuwendeel van de kosten moeten worden opgehoest door de vier sterren op wie alle camera’s zijn gericht. Voor hen is het een lucratieve investering in hun loopbaan. In ruil daarvoor zouden ze tien jaar lang op zaterdag op de Erasmusbrug handtekeningen aan de toeristen moeten uitdelen. Hopelijk draagt Chantal dan dezelfde jurk, ­zodat ze niet over het hoofd wordt gezien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden