Lekker ding voor de zomer

Als je eraan gewend bent, biedt de Ducati Scrambler veel mooiweermotorplezier.

We zoeken een motor- niet voor woon-werk, niet voor lange vakanties, maar gewoon voor zomerse ritjes. Laat het Italiaanse racemerk Ducati nou zoiets hebben gemaakt.

We beproefden de nieuwe Ducati Scrambler en dat viel aanvankelijk niet mee. Na dagen rijden snapten we nog niet waarom het grootlicht soms aan gaat (en nooit meer uit) en hadden we nog geen fluwelen hand ontwikkeld om de hypergevoelige gashandel te bedienen. Jammer, want voor wie op zoek is naar een meisje om mee te dansen is dit beslist een aantrekkelijk tiepje: niet al te zwaar, best opvallend, en ongecompliceerd. Eentje die van de zomerzon houdt en liefst binnen blijft bij regen en kou.

Aanvalshouding

De Scrambler is de goedkoopste motor van het Italiaanse merk. Dat heet dan een instapmodel en dat mag letterlijk worden genomen. Hij is bedoeld voor beginnende motorrijders en strammere heropstappers, en voor beiden geldt dat de bescheiden zithoogte, gewicht én prijs hem erg aanlokkelijk maken.

Het Italiaanse merk is vooral bekend vanwege luide roodgelakte scheurijzers waarop de bestuurder in aanvalshouding wordt aangetroffen. Maar dit is andere koek: een motor die is bedoeld om te toeren, je zit rechtop en kijkt de wereld aan.

Retromotor

De naam is niet nieuw. Er zat al ruim 50 jaar een Scrambler in de Ducati-familie. Die is gereanimeerd en toegegeven: hij ziet er lichtvoetig uit. Retro? Nee, liever niet. Volgens de Italianen is het een 'post-heritage-motor'. Wat trouwens zoveel betekent als een retromotor.

Qua geluid is de Scrambler een bescheiden toegeruste achterneef van de rode scheurmachines: de motor geeft na het starten een fijn roffeltje, een plofferig ribbeltje bij plots gas los en een zacht geraas bij vol gas op de grote weg. Je rolt niet om van zijn lawaaimuur, hij loopt expres onregelmatig; dat is zijn Italiaanse karakter (en wat ontstekingstechniek). Verder beweegt-ie prettig alert, ook door het brede stuur, en dwingt het zadel tot niet al te lange ritten. Er kan weinig aan kapot: het is een naked bike, zonder tupperwarezijkanten of andere aerodynamica. Er is een snelheidsmeter, kilometertellers en wat indicatielampjes, en dan is het behalve de ABS schoon op wat elektronica betreft.

Pas na een week toeren begonnen het zomerse ding en ik elkaar te begrijpen. Dat nerveuze gasgedoe begon te wennen (al bleef elke verkeersdrempel een oefening in beheersing), de bediening van het grootlicht zochten we op in de gebruiksaanwijzing en dat rottige richtingaanwijzerknopje blijft een onding.

De Scrambler komt in vier smaken: Icon, Urban Enduro, Classic en Full Throttle. De verschillen zitten vooral in de aankleding: spaak- of gietwielen, gestikt of glad zadel, het (ontbreken van een) spatbord en twee typen uitlaten. De motor is een lucht- en oliegekoelde tweecilinder, 803 cc, 75 pk (68 Nm). Vanaf 9.290 euro (Icon), de andere uitvoeringen zijn 10.790 euro.

Gereden: Ducati Scrambler Classic, 10.790 euro.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden