Kwaliteit voedsel speelt al tijden geen rol meer

Niet bekend..

Verbeeks bezorgdheid dat de consument in de toekomst hardnekkig zal vasthouden aan zijn eetgewoonte, deel ik dan ook niet. Nederlanders zijn wat dat betreft een merkwaardig volk; binnen enkele jaren zijn zij het de gewoonste zaak van de wereld gaan vinden om het nietje uit een theezakje te peuteren, of zich te schamen als ze zomaar een lege batterij weggooien.

Verbeek geeft al aan dat varkenspest en gekkekoeienziekte geen incidenten zijn. Bij deze mijn lijstje van uiterst verdachte voedingsmiddelen: kip, eieren, melk, haar- en vederwild, zoetwatervis (vooral paling), gekweekte zalm, alle schaaldieren en alle bladgroenten.

Om op dit lijstje te belanden moet het voedingsmiddel aan minimaal een van de twee volgende criteria voldoen: het moet een product zijn van de intensieve landbouw of veeteelt, of tot wasdom komen in een omgeving die zwaar vervuild kan zijn.

De grote boosdoeners zijn de intensieve landbouw en veeteelt, samen met de (groot-)handel in de door hen voortgebrachte producten. Beide partijen hebben belang bij een zo laag mogelijke kostprijs; hun inspanningen om te onderzoeken waar de bodem van deze prijs nu werkelijk ligt, lijkt fatale gevolgen te kunnen hebben voor mens en dier. Het begrip kwaliteit speelt daarbij al tijden geen rol meer. De vraag hoe het biggetje zal smaken is aanmerkelijk minder belangrijk dan hoe snel het dier zichzelf te gelde zal maken in het slachthuis.

Bedenk in dit verband hoe producten die in het verleden bij de consument aansloegen zoals bijvoorbeeld zalmforel, ijsbergsla, en onlangs nog de Elstar-appeltjes, in een mum van tijd in kwaliteit achteruit holden.

De verbazing van velen over het feit dat Nederland ook veertien miljoen echte varkens huisvest, werd nog groter toen uitkwam dat dezelfde varkens het hoofdingrediënt van de o zo authentieke Parmaham bleek te zijn. De Italianen zijn helemaal niet geïnteresseerd in het kwalitatief beste varken, anders gingen ze immers zelf wel varkens fokken, ze willen het allergoedkoopste varken en de Nederlandse varkenshouder kan hun die leveren. Dus hopsakee in de wagen ermee, en aansluiten in de stompzinnige, eindeloze file van vrachtwagens die tegenwoordig dag en nacht voortjakkeren om ons in februari te voorzien van smakeloze aardbeien, dito asperges en ga zo maar door. Welke gek heeft dit bedacht?

Nogmaals, de salmonellabesmetting, de gekkekoeienziekte en de varkenspest zijn geen incidenten; ze zijn het gevolg van een uiterst ongezond aspect van de Hollandse handelsgeest.

Als het vertrouwen keer op keer beschaamd wordt, kan de consument wel eens gaan denken: 'stik maar in je rotzooi' en zich gaan bezinnen op een ander eetpatroon, niet per se vegetarisch, niet per se minder, maar wel veel en veel beter. Op verantwoorde wijze gefokte varkens zijn tegenwoordig overal in Nederland verkrijgbaar. De smaak zal voor veel mensen een openbaring zijn.

Grootwinkelbedrijven, die er in het verleden al voor zorgden dat het predikaat 'scharrel' een loos begrip werd, zullen deze ontwikkeling die al begonnen is, met argusogen volgen. Nu wachten zij nog af, ze zien nog geen grote markt, maar als deze er wel komt, zullen zij geen moment aarzelen de schappen ten koste van het bestaande assortiment te vullen met biologische producten. Helaas begint de ellende dan opnieuw.

AMSTERDAMPeter IJpelaar

voormalig restauranthouder

Verdedigen

Het was niet de eerste keer dat varkensboeren werden bekritiseerd door Volkskrant-journalisten. Het irriteert me enorm te lezen hoe eenzijdig en vol vooroordelen een krant kan berichten over een zich actueel afspelend drama. Steeds opnieuw krijg ik het gevoel me te moeten verdedigen voor het feit dat mijn vader varkenshouder is, me te moeten verdedigen voor een varkenssector die gecreëerd is door deze moderne maatschappij,

Ik vond de beschrijving van 'de varkensboer' (de Volkskrant, 19 april) bekrompen en niet reëel. Het doet me pijn om te lezen hoe jullie kunnen beweren dat een varkenshouder geen hart voor zijn bedrijf en beesten zou hebben.

Het valt me steeds meer op hoe weinig mensen weten hoe het werkelijk zit: hoe deze sector is gegroeid tot wat het nu is. Toen mijn vader net begon, was uitbreiding van zijn bedrijf bijna geen keuze meer, maar een must om een inkomen te genereren. De tijd van dartelende varkens op stro en in de wei was definitief verleden tijd. Een groot bedrijf met de meest moderne technieken kwam ervoor in de plaats, gestimuleerd door de overheid en gefinancierd door de Boerenleenbank, nu Rabobank.

Het ging goed met het bedrijf, de investeringen waren zinvol. Maar goede tijden zijn schaars. Ineens was daar het mestoverschot en investeringen op milieugebied waren wettelijk een plicht. Prijzen gingen omlaag, de Rabo was niet meer zo enthousiast en de 'varkensboer' werd ineens beschouwd als een crimineel.

Zeven dagen werk per week, twaalf uur per dag was vaak geen garantie meer voor beloning, maar voor rode cijfers. Maar een varkenshouder, zo trots en koppig als hij is, zal niet snel toegeven dat het slechter gaat. Een man die echt wel 150 zeugen zou laten rennen in de wei als die mogelijkheid reëel zou zijn.

Maar scharrelvlees, welke consument kan en vooral wil hiervoor meer geld betalen? Een grote mond is geen garantie gebleken voor het daadwerkelijk floreren van deze nieuwe manier van varkens houden.

Het is zo gemakkelijk om te oordelen over anderen zonder voldoende informatie vooraf, gemakkelijk om uitspraken te doen die jezelf niet emotioneel raken. Praten 'als een kip zonder kop' is zó gemakkelijk. De achtergronden onderzoeken vergt inderdaad meer moeite.

UTRECHT Anka Konings

Kattenjacht

Uitstekend idee om katten af te schieten in het door varkenspest vergeven Brabantse land. Die spinnende snorrenkoppen met hun hautaine blik nemen immers de pestbacillen zomaar aan hun hoefjes mee, als ze zich wederrechtelijk van kavel naar kavel begeven.

Toch is dat slechts het begin van de arbeid. Wat te denken van alles wat verder vliegt, kruipt, schuifelt en rolt, en wat zich niks aantrekt van de toch zo gezaghebbend vastgestelde pestgrenzen?

Wel eens gezien welk een onverantwoordelijke blik de gemiddelde mus in de ogen heeft, als die brutaalweg over de afrastering vliegt? Knallen maar! En ook de schepselen die overdag onder platte stenen huizen, willen zich 's nachts wel eens illegaal over de weg begeven.

Nu we het toch over de laatste categorie hebben: we mogen hopen dat de Brabantse maatregelen ook betrekking hebben op de werkelijke verspreiders van de varkenspest, de sujetten met pet en sigaar, die gauw-gauw bij nacht en ontij nog probeerden een partijtje zieke varkens weg te voeren. Goede jacht!

PEIZE Coen de Jonge

Foto

Waren het de afgelopen weken de beelden van de ruiming van varkens die de berichtgeving over de varkenspest (ont-)sierden, vrijdagochtend 18 april was het een stapel varkenskadavers op een boerenerf.

Waarom denken de media toch telkens nog dat hun verslaggeving van deze tragedie versterkt moet worden met de meest afschuwwekkende beelden of foto's van dode varkens? Zou het langzamerhand niet voor elke Nederlander duidelijk zijn hoe ernstig en triest de situatie met de varkenspest in Nederland is.

Zuivere berichtgeving over dit onderwerp zonder deze foto's lijkt mij in dit geval meer dan voldoende.

GRAMSBERGENRia Schoemaker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden