Kwade genius of vermoorde onschuld

'Ik ben gisteren nog in de oude gebouwen van Vie d'Or geweest. Ik heb het niet kunnen maken. Ik moest eruit, het deed zo zeer....

Van onze verslaggever

Harko van den Hende

AMSTERDAM

Vanaf het moment dat verzekeraar Vie d'Or, in november 1993, in opspraak raakte is oprichter, aandeelhouder en directeur Frans Maes als kwade genius van de ondergang gebrandmerkt. Sinds die tijd heeft hij meerdere keren geprobeerd om zijn gelijk te halen, bij de Verzekeringskamer, de bewindvoerder, de Tweede Kamer, maar niemand wilde de ooit zo succesvolle zakenman aanhoren.

Vandaar dat hij gisteren, met een lijvig zelf opgesteld rapport, de publiciteit zocht om zijn verhaal kwijt te kunnen. Dat het vier jaar heeft moeten duren voordat hij dit rapport kon schrijven, heeft volgens Maes ook te maken met de tegenwerking die hij heeft ondervonden om gegevens in handen te krijgen.

Dat in de tussentijd de accountant en de actuaris van Vie d'Or zijn berispt wegens nalatigheid, de Verzekeringskamer door het parlement door de mangel is gehaald en de rechtszaak tegen de directie van Vie d'Or, na een aanvankelijke schikking, weer is heropend, heeft hem niet kunnen afschrikken.

Maes is met alle gegevens die hij inmiddels in handen heeft maanden aan het rekenen geweest. Het resultaat is het gisteren gepresenteerde rapport 'De financiële situatie van Vie d'Or per 31 oktober 1993'. Conclusie 23 (van de 26) van Maes: 'Per 31 oktober waren de zaken van Vie d'Or, ook administratief, op orde. Conclusie 24: 'Eerst na 1 november is door onoordeelkundig handelen van personen de maatschappij ten gronde gericht.'

Schuldigen volgens Maes: Bert Lieuwma, directeur van Vie d'Or per 1 november 1993 en de man die de zaak in de publiciteit aan het rollen heeft gebracht, de Verzekeringskamer die bij de afwikkeling van de affaire dure fouten heeft gemaakt ten koste van schuldeisers en aandeelhouders en bewindvoerder C. Boet die Vie d'Or de doodsteek heeft gegeven door volstrekt verkeerde cijfers te presenteren.

Hoe groot de misslagen van Boet zijn geweest, probeert Maes met paginalange rekensommen aan te tonen. De uitkomst van dit monnikenwerk oogt verbijsterend. In november 1993 zei Boet dat de verzekeraar kampte met een vermogenstekort van 80 miljoen gulden. Volgens de gisteren gepresenteerde rekensom van Maes was er geen tekort, maar had Vie d'Or een gezond vermogen van 173 miljoen. 'Waarom Boet deze onjuiste waarden presenteerde en daarmee de deconfiture onherroepelijk maakte, blijft een geheim zolang Boet niets zegt', schrijft Maes in zijn rapport.

Boet is niet erg verrast door de rekensommen en beschuldigingen van Maes. 'Dat heeft hij vaker gedaan. Het is geen nieuws. Ik heb mijn rapport gebaseerd op gegevens van de accountant en van KPMG. Ik was het met die cijfers eens. Er was gewoon een tekort. Dat kan hij niet wegpraten.'

KPMG is een van de andere boosdoeners in de ogen van Maes. Het accountantskantoor heeft in een rapport over Vie d'Or Maes beticht van frauduleus handelen, zegt Maes, terwijl hij brandschone handen heeft. 'Ik heb KPMG gevraagd dat rapport te corrigeren. KPMG heeft mij een brief teruggeschreven dat zij geen fouten maken. Dat heeft mij doen besluiten naar de rechter te stappen. Ik zoek mijn gelijk en zal dat ook krijgen. Leugens over mij wil ik gecorrigeerd zien.'

KPMG reageert stoïcijns op de aankondiging. 'Bij alle rapporten die wij maken passen wij hoor en wederhoor toe. In een enkel geval kiest de betrokkene ervoor om niet te reageren', zegt J. ten Wolde, opsteller van het Vie d'Or-rapport.

Als aandeelhouder is Maes door de ondergang van zijn verzekeraar dik het schip in gegaan terwijl hij net op het punt stond een grote slag te slaan door een deel van zijn belang door te verkopen aan de Franse verzekeraar GAN. Als polishouder heeft het echec hem echter weinig schade berokkend. Bij de overdracht van de Vie d'Or-polissen aan Levob hebben sommige polishouders aanzienlijk meer gekregen dan hun inleg, anderen veel minder. Maes kreeg 40 procent meer dan hij had ingelegd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden