Column Peter de Waard

Kunnen beleggers wat leren van hoerenlopers?

Economieboeken worden zelden bestsellers. Maar als de titel Een econoom gaat een bordeel binnen – en andere onverwachte plaatsen waar risico’s worden gewogen luidt, is de kans een stuk groter.

De essentie van financiële economie is het kopen en verkopen van risico’s – een hypotheek, een aandeel, een spaarrekening en een verzekering. Maar vaak slaan mensen hierbij de plank mis met economische modellen. ‘Ze verdelen hun relaties te zwart-wit in mensen die risico’s nemen en mensen die risico’s vermijden, terwijl iedereen gecalculeerde risico’s neemt’, schrijft auteur Allison Schrager, zelf econoom en adviseur van het risicobedrijf Life Cycle Partners LLC.

Ze is voor de visie op risico’s te rade gegaan bij beroepen die noodgedwongen continu risico’s moeten afwegen: pokeraars, magiërs, duikers, paparazzi, surfers, militairen, filmproducenten en ook prostituees. ‘Zij pakken het heel slim aan – zij wegen de risico’s zo zorgvuldig mogelijk af tegen de mogelijke voordelen.’

Filmproducenten moeten inschatten of de opbrengsten van een actiefilm hoger zijn dan die van een horrorfilm. Een prostituee moet zich afvragen of zij 50 procent van haar inkomsten moet besteden aan veiligheid. Zo bleek bij een bezoek aan twee legale bordelen in de staat Nevada dat sekswerkers bereid waren met minder geld genoegen te nemen, omdat ze niet de kans liepen te worden gearresteerd en ook via een paniekknop snel veiligheidsmensen konden inroepen. De meest verdienende prostituees waren vrouwen van middelbare leeftijd, omdat klanten daar het minste risico lopen.

Uit het onderzoek heeft Schrager vijf basisregels gedestilleerd die volgens haar gelden voor allerlei beslissingen van pensioenbeheerders die over miljardenbeleggingen gaan, maar ook voor gewone burgers die moeten besluiten hoeveel zij opzijzetten voor hun pensioen.

Zonder risico’s is er ook geen beloning, zo luidt de eerste regel. Maar het risico moet worden beperkt. Golfsurfers zijn geen waaghalzen maar juist controlfreaks. De tweede regel is dat iedereen overtuigd moet zijn van zijn eigen irrationaliteit. De best verdienende pokeraars gingen maar in 12 procent van de keren mee, omdat ze uit ervaring wisten dat te vaak bluffen tot verliezen leidt. De derde regel is dat je niet al je geld op één enkel doel moet richten, maar risico’s moet spreiden, zo zag ze bij paardenfokkers. ‘Beperk risico’s door jezelf in te dekken met een verzekering of een hedge’, zo leerde ze van een platencontract van David Bowie. ‘Verzekeren klinkt saai, maar het geeft ongekende mogelijkheden. Je beperkt de risico’s op verlies, terwijl je de volledige kans op winnen behoudt.’

De vijfde regel is dat er altijd onverwachte dingen gebeuren. ‘Zelfs de beste risicoafweging zal dat niet kunnen voorkomen’, zoals militairen weten.

Het enige risico dat Schrager loopt is dat de economen niet het boek kopen, maar de lessen in de praktijk willen testen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.