De kwestie Peter de Waard

Kunnen appetijtelijke beurssnoepjes zo giftig zijn?

Weinig aandelenfondsen op de Amsterdamse beurs zijn zo kleurloos als Wereldhave, tegenwoordig eigenaar van middelgrote winkelcentra. Al sinds 1947 staat het op het Damrak genoteerd als een suikerloze toffee. Afgezien van de keren dat de handel in het fonds werd stilgelegd vanwege een vermeend bod, haalde het zelden de nieuwskolommen.

Maar nu kijken beleggers ernaar als een appetijtelijk snoepje dat niemand durft op te pakken omdat het wel eens heel verraderlijk zou kunnen zijn. Anders is de koersontwikkeling niet te verklaren. Vijf jaar geleden was een aandeel nog 70 euro waard, vorig jaar nog maar 33 euro en nu slechts 22 euro. Bij een dividenduitkering van 2,52 euro dit jaar is het aandeel goed voor een rendement van 12 procent. Een dergelijk dividendrendementspercentage zou een record kunnen zijn in de geschiedenis van de beurs.

Wie 10 duizend euro in aandelen Wereldhave stopt verdient 1.200 euro. Op een willekeurige spaarrekening met een rente van 0,03 procent is het rendement een magere 3 euro. Verwacht zou worden dat het storm loopt op dat aandeel. De waarde van vastgoed kan dalen, maar met beleggingen in bakstenen zou niemand zich een buil moeten kunnen vallen. De waarde van de gebouwen die het fonds bezit – winkelcentra in middelgrote steden zoals Sterrenburg in Dord­recht, Vier Meren in Hoofddorp en Inde Bogaard in Rijswijk plus winkelcentra in middelgrote Belgische en Franse steden – is na aftrek van schulden ruim 2 miljard euro. Het beursfonds zelf met 40 miljoen aandelen à 22 euro per stuk is nu 1 miljard euro waard. Dat geen speculant de aandelen opkoopt, het vastgoed verpatst en daarna 1 miljard euro in zijn achterzak steekt, gaat tegen alle wetten van de hebzucht en beurslogica in.

Wereldhave heeft geen slechte reputatie. Het werd in 1930 opgericht als huisjesmelker in Rotterdam en transformeerde vanaf de jaren zeventig in een belegger in winkelvastgoed. Het verkoopt geen gebakken lucht, want de stenen zijn aanraakbaar. Het is niet illiquide want dagelijks worden al gauw 200 duizend aandelen verhandeld.

De leegstand is maar 3 procent, ondanks het feit dat in de winkelcentra van Wereldhave tot voor kort twaalf Intertoys en zes CoolCats waren gevestigd – nu allebei failliet.

Voor middelgrote winkelcentra bestaan er blijkbaar vooral angstscenario’s. Beleggers moeten denken dat hier de kaalslag door de concurrentie van webshops zich het hardst zal doen voelen. In tegenstelling tot de A1-locaties in grote steden die zijn gericht op funshoppers, zijn middelgrote centra gedoemd spookholen te worden van hangjongeren en ouderen die online shoppen mijden als een muis een blok kaas in een kattenasiel.

De suikerloze beurstoffee is na 72 jaar getransformeerd in een mooie bonbon, maar bevat mogelijk zoveel gif dat zelfs de grootste speculant die niet meer in zijn mond durft te stoppen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden