Column De Kwestie

Komt er een einde aan de Grote Geldverkwisting?

Peter de Waard

Iemand van een Brits concern vertelde dat op de juridische afdeling van de 70 medewerkers 35 al maanden alleen maar bezig zijn met Brexit. Of het waar is, is niet na te gaan. Maar het hele Brexitproces is in tweeënenhalf jaar voor de Britten al een grotere geldverkwisting geweest dan alle betalingen aan de Brusselse bureaucratie over vijftig jaar samen.

Alleen juristen zijn er financieel wijzer van geworden. Politici − zeker leden van de regering onder wie premier May − hebben er zoveel tijd aan verspild dat alle andere problemen (onderwijs, zorg en criminaliteit) van het land zijn blijven liggen.

En nu is het direct ook allemaal nog voor niks geweest. Het minst waarschijnlijke Brexit-scenario is deze morgen dat het land op 29 maart uit de EU stapt. Er komt geen softe Brexit, wat May wil, en geen harde Brexit, wat niemand wil met uitzondering van Boris Johnson en Nigel Farage.

De Europese Commissie houdt al rekening met een Brits verzoek voor een uitstel van drie maanden. Maar ook op 29 juni is er geen oplossing − zeker niet voor de Ierse grenskwestie. Het is net of de Britten besluiten morgen rechts te gaan rijden, maar de helft van het land voor altijd links blijft rijden.

Als er uitstel komt, is het tot sint-juttemis. De Britse proteststemmers die zich door volksmenners als Nigel Farage en Boris Johnson hebben laten opjutten, mogen zich dat aantrekken. Little Britain wilde af van de Afrikanen die in de jungle voor Calais huisden en ten koste van alles de oversteek wilden wagen, hoewel dat niets met de EU van doen had. Ze ergerden zich ook aan de vele Polen, Tsjechen, Litouwers en Spanjaarden die in gebroken Engels hun pints tapten in de pubs, cream tea serveerden op de terrassen en bedden opmaakten in de B&B’s. Ze stonden er niet bij stil dat ze zelf dit laagbetaalde werk niet wilden doen. Over andere gevolgen, zoals de Ierse grenskwestie, was helemaal niet nagedacht.

Er is een heel geringe kans dat dinsdag alsnog de kogel door de kerk gaat. Dat gebeurt alleen als het Lagerhuis zo in paniek raakt dat de brexiteers van Boris Johnson of Labour van Jeremy Corbyn zouden durven bekennen dat het voorstel van May de enige uitkomst is. In de debatcultuur van het Lagerhuis is dat politieke zelfmoord.

Waarschijnlijk verliest May. Ze kan geld blijven verkwisten door met een plan B te komen of terug te gaan naar Brussel met een uitstelverzoek. Ze kan rancuneus op een harde Brexit aansturen. Ze kan de handdoek in de ring gooien en nieuwe verkiezingen uitschrijven of zelf aftreden ten faveure van een andere Tory. Zeker is dat de Labour-leider noch een andere Tory-hotemetoot een oplossing weet.

De Grote Geldverkwisting gaat gewoon door. Alleen daardoor zou elk Brits bedrijf beter naar het continent kunnen verhuizen, waar ze hun juristen kunnen inruilen voor mensen die hun producten willen innoveren en verkopen.

Wachten tot sint-juttemis is zelfs erger dan een Brexit van graniet.

Reageren?

p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.